Categorie: verbondenheid *

Het gevoel van verbondenheid met alles en iedereen is de bron van onze liefde en ons verantwoordelijkheidsgevoel.

Begin je ontdekkingsreis in deze categorie bij de eerste van twaalf geselecteerde columns: de derde primaire emotie.

Zie ook de categorieën liefde, één zijn, collectivisme en tegenstellingen.

de liefde overwint alles

‘De liefde overwint alles, laten we ons overgeven aan de liefde.’ is een vers uit het tiende herdersgedicht van Vergilius (70-19 v.Chr.) Een gedicht dat gaat over het liefdesverdriet van de dichter Gallus. Het begin van dit vers ‘de liefde overwint alles’ wordt door christenen vaak gebruikt om de suprematie en onoverwinnelijkheid van God’s liefde aan te geven. Ik heb daar moeite mee. Deze opvatting van God’s liefde lijkt te zijn ingegeven door het beeld van menselijke liefde, van het winnen of verliezen van de liefde, van trouwen en scheiden. Goddelijke liefde is meer dan dat. Het is de kracht die tegenstellingen overbrugt. De kracht in de schepping die een positief geladen atoomkern verbindt met een negatief geladen elektron en die atomen, moleculen en organismen voortstuwt in de evolutie. Je ontdekt deze goddelijke scheppingskracht door je met een open geest te richten op de liefde die verbindt in plaats van op het winnen of verliezen van de liefde.

Zie ook:
scheppingskracht
inzicht in de schepping
één met de schepping
kracht
hier en nu

Dit was de zesde van elf geselecteerde columns in de categorie scheppingskracht.

Dit was de vierde van acht geselecteerde columns over goddelijke liefde.

Dit was de laatste van twaalf geselecteerde columns in de categorie verbondenheid.

mystieke verbondenheid

Mystiek is het verlangen naar eenwording met het goddelijke. Bij veel christelijke mystici heeft de eenwording met het goddelijke het karakter van mededogen met het lijden van Christus. Door hun oprechte getuigenissen zou je bijna vergeten dat er nog een andere weg is. Dat je niet hoeft te verlangen of te streven naar een band met Christus om de eenwording met het goddelijke te ervaren. Er is namelijk al een band. We zien en ervaren deze echter niet doordat het lijden ons ervan afsluit. Door het lijden, de pijn van het bestaan, teder en met begrip tegemoet te treden word je één met het goddelijke.

Zie ook het artikel mijn mystieke levensweg.

Zie ook:
heiligen
verlangen naar verlichting
goddelijke liefde

Thomas evangelie

Op zoek naar de laatste woorden van Christus aan het kruis las ik het Thomas evangelie. Ik was verrast toen ik hierin de tweede logia ‘uitspraak van Christus’ las: “Laat hij die zoekt niet ophouden te zoeken totdat hij vindt. En als hij vindt, zal hij verward zijn en als hij verward is, zal hij zich verwonderen. En als hij zich verwonderd heeft, zal hij overal boven staan en tot rust komen.” Deze logia beschrijft wat er gebeurt in het proces van ‘zoeken vinden loslaten’. Op het moment dat ik vragenderwijs tot de kern van een onderwerp of van een gevoel ben doorgedrongen word ik me bewust van de betrekkelijkheid van het antwoord dat ik vind en voel ik me verward omdat ik besef ‘Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.’ Wanneer ik vervolgens het antwoord loslaat dringt het wonder van de spirituele beleving tot me door en voel ik me bevrijd. In de Griekse versie van het Thomas evangelie staat “zal hij overal boven staan en tot rust komen”, in de Koptische versie “zal hij koning zijn van het Alles.” Wanneer ik deze twee versies samenvoeg geven ze nog een ander aspect van de spirituele beleving aan. Na het loslaten van het antwoord dat ik beschouwend en vragenderwijs heb gevonden voel ik me verbonden met alles en iedereen, voel me één met het goddelijke.

Zie ook:
gnosis
religieuze worst
Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.
het enige dat ik weet ..
Wat blijft er van mij over?
Is god een algoritme?

Yara

Ik ben vandaag opa geworden van Yara, een prachtig lief klein meisje. Het liefst zou ik haar bij het begin van haar leven de zekerheid van welvaart en welzijn mee willen geven. Dit kan ik niet, laat staan dat ik dit kan beloven in de maatschappelijk en cultureel onrustige wereld waarin we leven. Wat ik haar wel mee kan geven is de wens dat haar leven een avontuur zal zijn. Een ontdekkingstocht vol bijzondere ervaringen waarvan liefde de meest bijzondere is. De liefde waarbij je op één en hetzelfde moment gever en ontvanger bent. De liefde die ik voelde toen ik mijn handen op haar legde als bevestiging van een band die er altijd al was.

Zie ook: Gertjan

door en voor elkaar

Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn spirituele zoektocht. Er is geen mens die deze verantwoordelijkheid van mij kan overnemen en geen mens die weet of ik mijn bestemming heb bereikt. Ik weet het alleen zelf wanneer ik, ondergedompeld in helder weten en voelen, me verbonden voel met alles en iedereen. Als ik na zo’n ervaring terugkijk op de weg die ik heb afgelegd besef ik dat de spirituele beleving mogelijk is gemaakt door de mensen die mij zijn voorgegaan en de mensen die mij omringen. Vanuit dit perspectief is het voor mij vanzelfsprekend dat ik anderen laat delen in mijn ervaring. Ik doe dit door het verslag van mijn spirituele zoektocht voor iedereen toegankelijk te maken.

Zie ook:
queeste
bestemming
betekenis vanzelfsprekend
logboek

Dit was de zesde van een selectie van zeven columns over perspectief.

erkenning en waardering

Vanaf onze geboorte hechten we ons aan onze ouders. Krijsen en zeuren om hun aandacht. We eisen en verwachten niet alleen erkenning van ons bestaan maar ook waardering voor onze persoonlijke kwaliteiten. Wanneer we deze erkenning en waardering niet krijgen dan is dat een open wond die we met ons meedragen in ons verdere leven. Een wond die we hopen te genezen met de erkenning en waardering van anderen. De hoop op erkenning en waardering verdwijnt pas wanneer we beseffen dat we niemand nodig hebben omdat de liefde, de bron van onze hoop, onafscheidelijk is verbonden met het leven.

Zie ook:
de derde primaire emotie
erkenning van goed gedrag
onvoorwaardelijk

de harmonie van de ziel

Het begrip ‘harmonie van de ziel’ verwijst naar de spirituele ervaring waarbij alles evenwichtig, betekenisvol en liefdevol, met elkaar is verbonden. Er zijn in de loop van de tijd veel pogingen gedaan om aan te geven waaraan je de harmonie van de ziel herkent en hoe je haar kunt ervaren. Pythagoras zag haar weerspiegeld in numerieke verbanden en muzikale intervallen. Confucius herkende en vertaalde haar in sociale leefregels. Plato ervoer haar door als een wagenmenner met het denken de wil en het verlangen te mennen. Zelf ervaar ik de harmonie van de ziel door de tegenstellingen in het leven niet-reactief te beschouwen. Tegenstellingen als orde en wanorde, goed en kwaad, mooi en lelijk, hard en zacht, leven en dood.

Zie ook:
streven naar volmaaktheid
statisch en dynamisch
confucianisme

zoeken vinden loslaten

'Waar het denken eindigt, begint het zien.'