de harmonie van de ziel

Het begrip ‘harmonie van de ziel’ verwijst naar de spirituele ervaring waarbij alles betekenisvol en liefdevol met elkaar is verbonden. Er zijn in de loop van de tijd veel pogingen gedaan om aan te geven waaraan je de harmonie van de ziel herkent en hoe je haar kunt ervaren. Pythagoras zag de harmonie van de ziel weerspiegeld in numerieke verbanden en muzikale intervallen. Confucius herkende en vertaalde haar in sociale leefregels. Plato ervoer haar door als een wagenmenner met het denken de wil en het verlangen te mennen. Zelf ervaar ik de harmonie van de ziel door de tegenstellingen in het leven niet-reactief te beschouwen. Tegenstellingen als orde en wanorde, goed en kwaad, mooi en lelijk, leven en dood.

Zie ook:
streven naar volmaaktheid
statisch en dynamisch
confucianisme
dissonanten en consonanten