Categoriearchief: partner

Hoe verdiep je de relatie met je partner en wat moet je doen om te voorkomen dat je relatie vastloopt?

samenzijn

In de relatie met onze partner proberen we het grote geluk te realiseren door zoveel mogelijk samen te genieten van het mooie dat op ons pad komt en door verdriet met elkaar te delen. We ervaren daarmee echter nog niet het hoogste geluk. Dat bereik je door in stilte samen te ‘zijn’. De band die daardoor ontstaat overtreft de band van het samen delen van ervaringen.

 

dankzij de verschillen

Een van de risico’s in een relatie is dat je jezelf te veel focust op de overeenkomsten met je partner. Wanneer je dit doet, neemt de kans toe dat je jezelf gaat ergeren aan de verschillen. Zelf heb ik geleerd om de verschillen te accepteren door er onbevangen naar te kijken totdat de weerstand die ik voel is opgelost. Hierdoor ontstaat ruimte in mezelf die zich vult met een diep gevoel van verbondenheid.

 

autonomie

Ons gevoelsleven krijgt een oppepper op het moment dat we een beslissing nemen. Bijvoorbeeld: de beslissing om een relatie te beëindigen kan ertoe leiden dat je jezelf krachtig en vrij voelt. Dit heeft niet alleen te maken met de stoffen die vrijkomen in je hersenen wanneer je iets beslist maar ook met het feit dat je kiest voor autonomie. Het begrip autonomie stamt van het Griekse ‘autos’ zelf en ‘nomos’ wijze, gewoonte. Je bent autonoom wanneer je zelf vorm geeft aan het verlangen naar zekerheid en avontuur in je leven. Veel problemen in een relatie  ontstaan doordat een van de partners een slaafse volger wordt van de wijze waarop de ander zijn leven inricht. In plaats van je autonomie op te offeren ten gunste van je partner is het beter om op zoek te gaan naar de dynamiek in het leven van je partner en naar de wijze waarop hij of zij hier vorm aan wil geven. Het begrip en inzicht dat daardoor ontstaat helpt je om een eigen levensloop te kiezen, met of zonder je partner.

 

wat moet het toch fijn zijn om ..

Wat moet het toch fijn zijn om je over te geven aan een goddelijk persoon die het lijden van je wegneemt en die als enige tegenprestatie van je vraagt dat je jezelf in vol vertrouwen aan hem overgeeft in zijn paradijs. Hoe prettig een leven met een dergelijke liefdespartner misschien ook is, ik kies er niet voor. Ik kies voor de onvoorwaardelijke en onbegrensde liefde die voortkomt uit de goddelijke aard van alles en iedereen. Dat is de liefde die ik wil ontvangen en geven.

Zie ook:
zelfs god niet
Geloof je in god?
een goddelijk persoon

 

verstikkende relaties

Veel partners zitten gevangen in een relatie gebaseerd op wederzijdse verwachtingen en eisen. De verstikkende druk die daardoor ontstaat, leidt tot verzet. Van elkaar openlijk afvallen en bekritiseren tot keiharde ruzies. In een poging zich te bevrijden van de druk gaan sommigen op zoek naar een ander. Naar iemand die onbevangen naar hen opkijkt. Die hen het gevoel geeft vrij te zijn, hen bewondert en waardeert om wie ze zijn. Wat ze niet beseffen is dat ze dit ook kunnen bereiken door de verwachtingen en eisen los te laten. Hierdoor ontdekken ze tevens wat onvoorwaardelijke liefde is. De liefde die ze, zelfs als het toch tot een scheiding komt, nooit kwijt zullen raken.

Zie ook
horror vacui
dubbelleven

 

zo gewoon en zo bijzonder

Er worden op internet allerlei checklists aangeboden met tips voor het behoud van een goede relatie. Hierin staan adviezen als: luister, wees humoristisch, zorg voor variatie, wees realistisch, laat je verwachtingen los, ontwikkel jezelf, doe iets spannends enz. Hoe waardevol al deze tips ook zijn, ik mis iets. Ik mis de beschrijving van de band die ik met mijn vrouw heb. De band van het zekere weten dat ik bij haar hoor. Deze band is er al vanaf het moment dat ik haar voor het eerst zag en is nooit weg geweest. Zelfs niet op de momenten dat we ruzie maakten. De band die we hebben is niet een optelsom van eisen en verwachtingen. Ze trekt zich zelfs niets aan van wie we zijn en wat we doen. Ze is zo gewoon en zo bijzonder dat ze in geen checklist past.

Zie ook: tijdloze liefde

 

liegen en bedriegen

Liegen en bedriegen, twee woorden die al eeuwen naast elkaar worden gebruikt. Bijvoorbeeld in de uitdrukking ‘Waar leugens en bedrog zijn daar kan geen vertrouwen zijn.’ Daar voelt de ander zich gekrenkt, beschadigd en beledigd. Maar waarom liegen en bedriegen we dan toch? Waarom zijn we niet open en eerlijk? Is het vertrouwen waar de uitdrukking over spreekt voor de meesten eigenlijk ook niet meer dan een ander woord voor gemakzucht? De behoefte om heldere antwoorden aangereikt te krijgen waardoor je niet zelf hoeft na te denken, niet de kluwen van leugens en bedrog hoeft te ontwarren? Is trouwens het hele leven niet een kluwen van vaagheden en onduidelijkheden waar je vooral met liefde en verwondering naar moet leren kijken zonder de kluwen te willen ontwarren? Maar wanneer je dat doet, leef je dan wel? Is leven niet juist het ontwarren van de kluwen en er een kleed van weven op een weefgetouw met rechte lijnen? De rechtlijnigheid van openheid en eerlijkheid?

Zie ook: eerlijk