Categoriearchief: betrekkelijk

De betrekkelijkheid van iets inzien is niet in alle gevallen negatief. Soms is het een uiting van een diep inzicht vol verbazing en verwondering. Lees eerst de column betekenis betrekkelijk.

belangrijk

Ik zie in de media veel mensen die zichzelf belangrijk vinden. De betekenis van belangrijk is rijk aan belang ‘waarde, voordeel’. Dit roept een vraag bij me op: Vind ik mezelf belangrijk? Alvorens deze vraag te beantwoorden maak ik onderscheid tussen mijn maatschappelijke en mijn persoonlijke waarde. Mijn maatschappelijke waarde is verwaarloosbaar. Dit geldt niet voor mijn persoonlijke waarde. Daar hecht ik grote waarde aan. Ik onderzoek haar immers nog dagelijks. Ik glimlach, de waarden die ik daarbij vind deel ik belangeloos met anderen. Hoe belangrijk vind ik dan mezelf?

Zie ook:
arrogantie
de arrogante mens

the ballad of Lucy Jordan

Ik heb de afgelopen dagen enkele keren moeten denken aan het nummer the ballad of Lucy Jordan gezongen door Marianne Faithfull. Het is het verhaal van Lucy, een huisvrouw in een buitenwijk die gek wordt bij de gedachte dat ze haar droom om in een open sportwagen door Parijs te rijden niet heeft waargemaakt. Waar de een zijn droom realiseert, raakt een ander zoals Lucy ontgoocheld. Voor iedereen geldt dat dromen pas eindigen als je ze loslaat. Om ze te kunnen loslaten moet je er wel eerst alles aan hebben gedaan om ze te realiseren. Pas dan besef je dat het niet ging om de droom en de uitvoering ervan maar om het besef dat je behalve de droom ook de schepper van de droom was.

Zie ook:
schaduwwereld
eudaimonia
het Amerika van Trump

outside the box

Onze hersenen zijn een black box vol geconditioneerde reflexen. Je kunt jezelf hieruit bevrijden door niet-reactief de emotionele en rationele processen te observeren en te analyseren. Zodra je hiermee de bodem van je kennis hebt bereikt en je aandacht weet vast te houden betreed je de ruimte buiten de muren van de black box en ontdek je dat de muren ‘one-way mirrors’ zijn. Door deze spiegels heen kijkend besef je hoe betrekkelijk en vanzelfsprekend de programma’s zijn die in de black box draaien en hoe anderen dit ook zouden beseffen wanneer ze ‘outside the box’ zouden leren denken.

Zie ook: black box

ik zou een boek kunnen schrijven

Hoe vaak heb ik niet horen zeggen ‘Ik zou een boek kunnen schrijven over wat ik allemaal heb meegemaakt.’ Hoe mooi en bijzonder zo’n boek ook zou zijn, het zou slechts een van de vele op schrift gestelde levensverhalen zijn. In het boek van het leven vormen ze hooguit een regel, woord, letter of spatie, een lege ruimte waarin verhalen verschijnen en verdwijnen. Zodra je dit beseft word je de lezer van een niet in woorden te vatten boek.

Zie ook:
levende stilte
autobiografie

krassen

Wonderlijk! Een kras op een nieuwe auto roept heftiger gevoelens bij me op dan op een tien jaar oude auto. Mijn moeder vond het vreselijk wanneer een van haar kinderen een litteken kreeg of een tatoeage zou laten zetten, want “Jullie waren allemaal zo mooi en gaaf bij jullie geboorte.” Waarom heb ik moeite met krassen op een nieuwe auto? Meen ik net als mijn moeder een beeld van de volmaaktheid te zien en probeer ik dit beeld vast te houden? Waarom accepteer ik niet de betrekkelijkheid van mijn beeld? Is het niet de aard van het leven dat het zowel ongeschonden als bekrast is?