Categoriearchief: betrekkelijk

De betrekkelijkheid van iets inzien is niet in alle gevallen negatief. Soms is het een uiting van een diep inzicht vol verbazing en verwondering.

het enige dat ik weet ..

Ondanks al mijn vragen en antwoorden weet ik niet wat de oerknal in beweging heeft gezet of hoe vervolgens helium en waterstof zijn ontstaan en hoe daarin complexe en levende verbindingen ontstonden die zichzelf konden voortplanten. Stel dat het ontstaan van de eerste gassen toeval was. Hoe kan toeval dan tot zo’n samenhangend geheel als het menselijk lichaam hebben geleid? Ook verbaas ik me nog altijd over de cyclus van leven en dood en over de betrekkelijkheid van het mooie en goede in de wereld. Terwijl ik dit schrijf besef ik: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.

Zie ook:
‘Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.’
Is god een algoritme?
oerkracht
toeval of niet

 

in de waan verkeren

Je kunt grofweg drie bewustzijnslagen onderscheiden. De eerste laag bestaat uit opvattingen en gevoelens vastgelegd in normen en waarden. De tweede laag bestaat uit spiritualiteit en liefde. De derde laag vormt het fundament voor de bovenste twee. Het besef dat alles met elkaar is verbonden in oneindige en onverdeelde scheppingskracht. Staande in deze derde laag wil je het liefst degenen uit de waan helpen die in de waan van de bovenste twee lagen leven.

Zie ook:
betrekkelijk
betrekkelijk (2)

 

zen en de kunst van het schrijven

Ik ben geen schrijver. Om mezelf schrijver te kunnen noemen zou ik vlotter en expressiever met de taal om moeten kunnen gaan. Toch blijf ik schrijven. Schrijven is voor mij wat bloemschikken of het onderhoud van de kloostertuin voor een zenmonnik is. Bewust van mijn beperkte talent reik ik al schrijvend diep in mijn ziel waar ik de bevrijdende en verlichtende betekenis van het leven ervaar. Wat wil ik nog meer?

Zie ook:
kleine of grote k
leven met beperkingen

 

universum

Is mijn spirituele ervaring echt of is ze het product van mijn ego dat zijn eigen universum creëert? Soms denk ik dat dit zo is. Dat ik een in zichzelf gekeerde geest ben die zit opgesloten in zijn eigen universum. Maar is dit een probleem? Is het universum dat ik creëer meer of minder waard dan andere universums? Zijn er trouwens wel meerdere universums? Is er niet slechts één universum? Is het bovendien niet de aard van dit universum dat het de manifestatie is van zijn eigen betrekkelijkheid? En is het feit dat ik deze betrekkelijkheid inzie niet de kern van mijn spirituele ervaring? Wat doet het er in dat geval nog toe of mijn universum echt is of fictief?

 

mensen kijken

Ik heb in mijn werk veel mensen geobserveerd, hun persoonlijkheid vastgesteld en hen vervolgens een spiegel voorgehouden. Dit werk heb ik na mijn pensionering losgelaten. Ik observeer nog wel mensen maar houd hen geen spiegel meer voor. Al observerend zie ik hoe iemands leven wordt gevormd door zijn talenten en omgeving en hoe de rode draad van zijn leven zich ontrolt. Wanneer ik dit zie glimlach ik om de betrekkelijkheid ervan. Betrekkelijk in de betekenis van ‘in verband staande met’. Iemands persoonlijke waarde binnen de context van de waarden van zijn omgeving en van het leven zelf. Zodra ik deze betrekkelijkheid zie welt er begrip en mededogen in me op en houd ik mijn mond.

Zie ook:
blijven kijken
schikgodinnen

 

een wereld in een wereld

Ik heb meerdere dagboeken gelezen van schrijvers die ver voor mij leefden. Wat mij steeds weer verbaast is hoeveel anders mijn jeugd in de jaren vijftig was. Zo afgesloten en beschut als ik leefde zo kosmopolitisch en open leefden sommigen van hen. Hoe betrekkelijk was en is mijn wereld! Er leven miljoenen mensen in Nederland, autochtonen en allochtonen, die ik niet ken en die mij en mijn wereld niet kennen, laat staan dat de rest van de wereld ons kent. Hoe zal ik op mezelf terugkijken wanneer het dagboek van mijn leven is geschreven? Ben ik dan nog altijd verbaasd of ben ik dan verwonderd over de betrekkelijkheid van mijn wereld in een wereld, in een..?

Zie ook: verbazing

 

principieel

Ik heb moeite met principiële mensen. Met personen die hun handelen baseren op een onwrikbare overtuiging. Er zijn verschillende redenen waarom ik moeite met hen heb. Waar ik bijvoorbeeld moeite mee heb is de reden waarom sommigen voor een principe kiezen. De een kiest voor een principe om niet verder na te hoeven denken. Een ander voelt zich op grond van zijn principes verheven boven anderen. Ik heb er ook moeite mee wanneer principiële personen niet bereid zijn een compromis te sluiten of wanneer ze hun principes aan anderen proberen op te dringen. Dit betekent niet dat ik tegen principes ben. Ik heb zelf ook principes. Ik wil bijvoorbeeld mijn geluk niet baseren op het ongeluk van anderen. Hoe ik ook probeer te leven naar mijn principes, ik kan gelukkig ook glimlachen om mezelf, met name op de momenten dat ik de betrekkelijkheid van mijn principes inzie.