Categoriearchief: betrekkelijk

De betrekkelijkheid van iets inzien is niet in alle gevallen negatief. Soms is het een uiting van een diep inzicht vol verbazing en verwondering.

mijn lot

Wanneer ik denk aan mijn lichamelijke gebreken dan mag ik met recht kwaad zijn op mijn lot. Toch ben ik dat niet. Waarschijnlijk komt dit door mijn vergeetachtigheid. Wanneer ik een goede dag heb vergeet ik dat ik de dag tevoren een slechte dag had. Deze vergeetachtigheid is een gevolg van het feit dat ik zoveel mogelijk in het hier en nu probeer te leven. Op de momenten dat ik in mijn lot dreig te verdrinken ontspan ik me, laat beklemmende gedachten los, zet mezelf met beide voeten op de grond en zie de betrekkelijkheid van mijn lot.

Zie ook:
slecht geheugen

vergeetachtig
zielig
voortdenderende trein
Job

een doodgewoon leven

Haal mijn leven door een zeef en er zullen beslist vermeldenswaardige ervaringen en daden in  achterblijven. Mijn energie stroomt echter weg. Zij heeft geen vaste waarde. Zonder deze energie is alles wat ik in mijn leven heb ervaren en gedaan doodgewoon. Wat in de zeef achterblijft is ten dode opgeschreven. Het enige dat blijft, is de energie waarvan ik een tijdelijke manifestatie was.

Zie ook:
vergankelijk
een doodgewoon mens
ouderdom komt met gebreken

moraliserend

We vinden het prima wanneer iemand een sfeerbeeld schetst waarin we onze eigen gedachten en gevoelens kunnen spiegelen maar we willen geen morele conclusies opgedrongen krijgen. Degenen die dat doen, noemen we moraliserend. Hoe zit dat bij mij? Ben ik moraliserend? Een moraliserend persoon meent dat zijn standpunten een absolute waarde hebben. Mijn standpunten hebben geen absolute waarde. Je dient ze te plaatsen binnen de context van mijn persoon en van de maatschappij waarin ik leef. Binnen deze context hebben ze een relatieve, waarde. Ze krijgen een absolute waarde wanneer je de context oneindig groot maakt.

Zie ook:
ik ben oké, jij bent oké
ethisch reveil
schaamteloos

Ben ik een genetische afwijking?

Volgens genetische onderzoekers aan de Vrije Universiteit wordt je reactie op de stelling ‘Ik beschouw mijn leven als zinvol.’ bepaald door je genen. Deze maken dat de een op zoek gaat naar de zin van het leven terwijl een ander er niet mee bezig wil zijn. Er zijn diverse kritische vragen die je hierover kunt stellen, zoals: Wat versta je onder zinvol? en Wat is de invloed van je persoonlijke eigenschappen en ervaring op de betekenis die je aan het begrip zinvol geeft? Ik laat deze vragen los en stel mezelf een andere vraag: Ben ik met mijn interesse in de zin van het leven een genetische afwijking? Volgens de wetenschap is mijn interesse namelijk betrekkelijk. Ik had net zo goed niet geïnteresseerd kunnen zijn. Maar is het niet de zin van het leven, dat je de betrekkelijkheid leert inzien van wat zinvol lijkt?

de blauwe planeet

Sinds het bestaan van de ruimtevaart spreken astronauten bijna verliefd over ‘de blauwe planeet’. Zouden buitenaardse bezoekers, wanneer ze ons zouden bezoeken, dezelfde ontroering ervaren? Hebben ze trouwens wel ons gezichtsvermogen? Misschien is de aarde voor hen niet meer dan een grijze grauwe planeet. En zijn we ‘in hun ogen’ wel zo bijzonder als we zelf denken? Zijn we voor hen misschien niet meer dan een mierenhoop? Een wirwar van wegen en hokjes met bewoners die door elkaar heen krioelen, samen paren, elkaar bestrijden en andere mieren en insecten in slavernij gevangen houden, hen uitmelken en vermoorden. Hoeveel bescheidener zouden we zijn wanneer we op deze manier naar onszelf zouden kijken?

passanten

Wanneer ik op een terras zit kijk ik anders naar de mensen die passeren dan enkele jaren geleden. Het zijn voor mij steeds meer individuen in plaats van representanten van een bepaald type mens. Ik zie het eigene van hun persoon. Dat wat hen aan het leven bindt en wat ze aan het einde van hun leven moeten loslaten. Wekten ze vroeger een glimlach van verbazing en verwondering bij me op. Nu laten ze me zien hoe betrekkelijk en gewoon ik zelf ben en hoe mijn leven een tijdelijke fase is van iets anders. Een fase waar ik, net als zij, doorheen moet voordat ik mijn band met het leven kan loslaten.

Zie ook: afgerond leven