Categoriearchief: democratie

Laten we de democratie beschermen en krachtiger maken voordat dictators de macht grijpen.

goed voorbeeld doet goed volgen

Slecht voorbeeld doet slecht volgen. Neem Trump, het slechte voorbeeld dat hij geeft als autocratisch leider van de Verenigde Staten vindt navolging onder dictators als Poetin, Erdogan, Bolsonaro, Orbán, Xi Jinping en Duterte. Wanneer we het gedrag van Trump niet ter discussie stellen moeten we het ergste vrezen voor de democratie. Wanneer we zijn gedrag goedpraten of erover zwijgen dan doen we dat indirect ook ten aanzien van deze dictators. Goedpraten doe je niet alleen door Trump te steunen maar ook door jezelf te laten misleiden door de momenten dat hij zich ‘presidentieel’ lijkt te gedragen. Kijk naar de manier waarop hij probeert zijn macht te consolideren: angst en haat onder de bevolking aanwakkeren door minderheden te demoniseren en door ‘fake news’ en complottheorieën te verspreiden. Bedenk dat zijn voorbeeld een steeds grotere impact zal krijgen wanneer we ons niet uitspreken tegen zijn gedrag. Door je uit te spreken breng je de uitdrukking tot leven ‘goed voorbeeld doet goed volgen’.

Zie ook: schaamteloos

totalitair regime

Wat veel mensen juist en gewettigd vinden, is vaak niet meer dan een persoonlijke interpretatie van feiten en wetten. Ze verdraaien en interpreteren feiten net zo lang totdat deze overeenkomen met hun standpunten en emoties. Wetten verdraaien en misbruiken ze om hun macht te versterken. Wanneer in een democratie politici dit doen dan is dat een eerste stap naar een totalitair regime. Neem die blaaskaak in het witte huis, hij verdraait feiten zodanig dat ze hem in een gunstig daglicht plaatsen en hij misbruikt wetten om minderheden te demoniseren en de Amerikanen zijn wil op te leggen. In zijn woorden: ‘When somebody is president of the United States, his authority is total.’

Zie ook: autocraat democraat

corona effect

De eerste berichten over het coronavirus hadden eenzelfde effect op mij als toen ik te horen kreeg dat ik de ziekte van parkinson heb. De mededeling dat ik de ziekte had kwam niet echt bij me binnen. Ik had klachten maar het leven ging gewoon door. Ook al wist ik dat het virus er was, de magnolia bloeide, de vogels floten. De eerste berichten over het virus deden me ook denken aan mijn hoogtevrees. Wanneer ik bij een afgrond sta heb ik de neiging er in te springen. Het is alsof ik een einde wil maken aan de onrust in mijn lichaam door toe te geven aan wat me bang maakt. Ten aanzien van het coronavirus had ik een soortgelijke neiging. ‘Als ik toch ziek moet worden dan maar nu.’ Ondanks deze eerste reacties ben ik doordrongen van de noodzaak van preventie. Laten we solidair zijn en niet wachten totdat de overheid beslissingen neemt die we in een volwassen democratie zelf moeten nemen.

de liberaal democratische rechtsstaat

Het liberalisme kent drie uitgangspunten: individuele vrijheid, scheiding van kerk en staat en economische en technologische vooruitgang. Bij de uitvoering van deze uitgangspunten bepaalt de wil van het volk het beleid van de overheid en beschermen wetten de rechten van het individu. In Amerika en Europa lopen we tegen de grenzen aan van dit staatsbestel. De individuele vrijheid verzandt in hebzucht, het democratisch proces in politieke polarisatie en de natuurlijke hulpbronnen raken uitgeput en vervuild door de vooruitgang. In de daardoor ontstane sociale onrust grijpen autocraten de macht. De rechtsstaat die ons tegen hen zou moeten beschermen is te complex geworden om nog op onze steun te kunnen rekenen. Met de uitdijende wet- en regelgeving is de grens van ons bevattingsvermogen bereikt.

leedvermaak

Ik kijk met leedvermaak naar de Brexit. Niet naar het drama dat het voor veel Britten is maar naar de puinhoop die ontstaat wanneer je het democratisch proces misbruikt en het niet goed toepast. Het begon toen Cameron het referendum misbruikte om zijn macht in het parlement te vergroten. Daarna werd het ingezet voor een probleem dat er te complex voor is. Niet alleen voor de bevolking maar zelfs voor politici die hun gebrek aan kennis opvulden met leugens. Zij reduceerden de Brexit tot een enkele ja-nee vraag terwijl de diverse aspecten feitelijk om aparte referenda vroegen. Ook is het statistisch raar om de uitslag van een ja-nee referendum rechtsgeldig te laten zijn bij 50% van de stemmen + 1. Je zou er een statistische afwijking van tenminste 5% bij op moeten tellen. Gelet op het ingrijpende gevolg van de beslissing dien je jezelf af te vragen of de uitslag zelfs niet 75% had moeten zijn zoals bij een grondwetsherziening in onze eerste en tweede Kamer.

Zie ook: referendum

anarchist

Ik ben geen anarchist maar ik zou het soms wel willen zijn. Hoe nuttig een centrale overheid ook is, ze wordt vaak misbruikt door machtswellustelingen die erop kicken om anderen te manipuleren en aan hun machtswellust te onderwerpen. Een anarchist wijst om die reden een centrale overheid af en legt de macht bij kleine samenwerkingsverbanden. Ondanks dat ik soms een anarchist wil zijn, kies ik er uiteindelijk toch niet voor. Ik geloof niet dat kleine anarchistische groepen beter functioneren dan een centrale overheid. Ook in anarchistische groepen heb je machtswellustelingen. Nee, dan heb ik liever een democratisch geleide overheid met deskundigen van verschillende pluimage binnen een onafhankelijk rechtssysteem.

Zie ook: ongebonden

geschiedenisles?

Na de tweede wereldoorlog dachten we dat ons economisch en democratisch systeem overal in de wereld welvaart en welzijn zou brengen. Landen als de Sovjet Unie en China die zich tegen ons verzetten, werden economisch en politiek geïsoleerd. Vanaf het moment dat hun economieën instortten waanden we ons zelfs oppermachtig. Verblind door het grote geld zagen we wereldwijd nieuwe kansen. We hadden echter buiten de waard gerekend. In de ingestorte economieën grepen radicale autocraten de macht. Zij kopieerden ons economisch systeem en schoven het democratisch gedachtegoed terzijde. Een belangrijk principe van de democratie, individuele vrijheid en verantwoordelijkheid, werd aan hun machtsstreven ondergeschikt gemaakt. Verblind door de nieuwe rijkdom veranderde op dat moment de westerse economie in een graai-economie. Degenen die onderaan de economische ladder belandden, verloren hun geloof in de politiek en leverden zich over aan radicale autocraten die beloofden de westerse positie en macht te herstellen.