Categoriearchief: bestemming

De betekenis van het woord bestemming heeft zich ontwikkeld van ‘je stem uitbrengen’ tot ‘bestemming bepalen’. Stel dat er niemand zou zijn die zich uitsprekeekt over de bestemming van het leven, heeft het leven dan wel een bestemming? Zie ook de subcategorie doel.

tussen hoop en wanhoop

Onrustig bewegend probeer ik mijn evenwicht te bewaren op het smalle koord tussen hoop en wanhoop. De hoop dat we na de coronacrisis een schonere en betere wereld zullen creëren en de wanhoop dat zal blijken dat we er niets van hebben geleerd. Terwijl ik op het koord sta, besef ik dat mijn bestemming niet ligt in hoop of wanhoop maar in het koord waarop ik sta. Hier op het smalle koord dien ik de gedachten en gevoelens los te laten die me nu eens naar de ene en dan weer naar de andere kant op trekken.

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

vervolgverhaal

Stel dat ik de schrijver ben van mijn levensverhaal en dat er een leven is na de dood, dan ben ik misschien ook de schrijver van het verhaal na mijn dood. Deze gedachte is niet zo vreemd. Bijna alle godsdiensten gaan er vanuit dat wat je denkt, voelt en doet bepalend is voor je leven na de dood. Afhankelijk van hoe je hebt geleefd, beland je bijvoorbeeld in de hemel of in de hel. Geloof ik zelf in een hemel of hel als eindbestemming? Nee, voor mij zijn dit op z’n best tijdelijke manifestaties van illusies die we gedurende ons leven creëren. Het doel van de scheppingskracht reikt verder dan dit. Het wil actief aanwezig zijn in steeds weer nieuwe creaties van zichzelf. Wanneer je ook na je dood deel wilt blijven uitmaken van dit scheppingsproces zul je alle illusies los moeten laten.

Zie ook: schrijven of beschrijven

gnosis

Gnosis is een oud Grieks woord dat kennis en inzicht betekent. In de eerste drie eeuwen na Christus verwees gnosis naar inzicht in je goddelijke bestemming. Volgens gnostici verliezen de krachten die je in het aardse bestaan vasthouden hun grip op je door dit inzicht. Gnostici lieten zich inspireren door de evangelies van Thomas en Maria Magdalena. Bij het concilie van Nicea, dat in 325 na christus door keizer Constantijn bijeen werd geroepen, werden deze en andere evangelies verbannen omdat ze door hun onafhankelijk spirituele karakter een bedreiging vormden voor de hiërarchie binnen de kerk en het Romeinse rijk. Restanten van het evangelie van Maria Magdalena werden rond 1896 gevonden bij het Egyptische Achmim en dat van Thomas in 1945 bij Nag Hammadi.

Zie ook:
agnost
religieuze worst

waarom ik van je hou

We zijn al meer dan veertig jaar samen en ik hou nog altijd van je. Hou ik van je omdat ik niet beter weet? Nee, daar ben ik veel te zelfkritisch voor. Hou ik van je omdat ik heb beloofd van je te blijven houden ‘tot de dood ons scheidt’? Nee, mijn liefde laat zich niet vangen in beloftes. Hou ik dan van je vanwege onze aardse zekerheden? Nee, mijn liefde is te levendig om in zekerheden te worden verpakt. Hou ik dan van je omdat je mooi en lief bent? Hoe mooi en lief je ook bent, mijn liefde was er altijd, zelfs op de momenten dat ik me aan je ergerde. Mijn liefde is nooit weggeweest. Ze was er gewoon. Ze is de trouwe metgezel die het liefst op één plaats zichzelf is en dat is in jou. Hoe zou ik dan niet bij je kunnen zijn? Mijn liefde verbindt me met jou en vindt haar bestemming in jou.

het leven gaat door

Hoe vaak heb ik na een teleurstelling of na een dramatische gebeurtenis niet bemoedigend horen zeggen ‘hou vol’ en ‘het leven gaat door’. Leven is bewegen. Ook al lukt iets niet of eindigt je leven, de beweging gaat door in de energiegolven en deeltjes waaruit alles is opgebouwd. Wanneer ik dood ga beginnen anderen te leven of gaan verder met leven. Los van deze concrete beweging is er een verstilde kracht die hier haaks op lijkt te staan. Je ervaart haar wanneer je de observator wordt van de beweging. Wanneer je metaforisch gezien aan de oever van de rivier staat en beseft dat je het stromende water, het wrakhout en de oever bent, een verstilde dynamiek zonder bestemming, een dynamiek die genoeg heeft aan zichzelf. Het is deze dynamiek die mij teleurstellingen en de dood doet accepteren.

een wereld vol illusionisten

We zijn allemaal illusionisten, in plaats van anderen begoochelen we onszelf. Met gedachten roepen we gevoelens op en met gevoelens roepen we gedachten op. We creëren een beeld van een liefhebbende god, concentreren ons op dit beeld en ervaren de liefde die we hem toekennen. De liefde die er altijd al was maar die we met onze gedachten tot leven lijken te hebben gewekt. Hoe mooi al deze begoochelingen ook zijn, ze vormen niet je bestemming. Deze vind je alleen wanneer je de beschouwer wordt van de illusies die je creëert. Helaas zijn maar weinig mensen hiertoe in staat. De meesten kennen het woord beschouwen niet eens, laat staan de overdrachtelijke betekenis: het jezelf openstellen voor en het tot je door laten dringen van wat de zintuigen kunnen vertalen maar niet kunnen bevatten.