Categoriearchief: aandacht

In deze subcategorie zijn de columns geplaatst waar het begrip aandacht in een spirituele context is gebruikt, het niet-reactief beschouwen en observeren. Soms ‘gebruik ik hiervoor de term ‘onverdeelde aandacht’ of ‘verstilde aandacht’.

Lees eerst de columns aandacht en zachte waakzame aandacht.

de hartslag van de schepping

Herhaling is de hartslag van de schepping. Vergelijk het met de slinger van een klok. De heen en weer gaande beweging van de slinger doseert de in de klok opgeslagen energie en creëert minuten, uren en dagen. Zonder herhaling zou ons hart ons bloed niet kunnen rondpompen en zouden we niets creëren. Door niet-reactief je aandacht te richten op de hartslag van de schepping creëer je niet alleen woorden en beelden op grond waarvan je kunt handelen maar je ontdekt ook inzichten en gevoelens die niet in woorden en beelden zijn te vatten.

Zie ook:
herhalen
surfen op de golf van leven
singulariteit
recycling

puzzelstukje

In detectiveseries worden vaak meerdere verhaallijnen inclusief dat van de detective met elkaar verweven. Mijn leven is ook een verhaal met meerdere verhaallijnen, zoals ziekte, ouderdom, huwelijk, kinderen, werk en de gebeurtenissen in de wereld. Ik kijk ernaar zoals ik naar de aflevering van een detectiveserie kijk. Ik probeer niet alle verhaallijnen tegelijk te begrijpen maar laat ze ongefilterd bij me binnenkomen. Aandachtig observerend blijken alle verhalen als puzzelstukjes in elkaar te passen en blijkt de puzzel van mijn leven slechts een puzzelstukje te zijn in een groter verhaal.

Zie ook:
de kleine schepper
fragmenterend leven

zinkgat

Het is twaalf uur ’s nachts, de tv is uit. Ik mis de grote doelen in mijn leven. Zelfs de kleine dagelijkse doelen die ik voor de komende dagen in de planning heb staan boeien me niet. Ze lijken op te lossen in een gevoel van machteloosheid en zinloosheid. Ik kijk naar mijn lichaam en naar de vloer. Het is alsof ik boven een zinkgat zweef. Ik vraag me af wat ik zou ervaren wanneer ik er mezelf in zou laten vallen. Iets weerhoudt me. Kan ik niet of wil ik niet? Heb ik überhaupt nog doelen? De aarde sluit zich. Ik ruim de kamer op, doe de lichten uit en ga naar bed.

Zie ook:
morene
achtervoegsel -loos

vragen totdat

Het proces van vragen stellen begint vaak met vragen als “Wat vind ik lekkerder .. of ..?” In de loop van de tijd loop je tegen de grens aan van deze vragen en stel je steeds meer vragen als “Waarom leef ik?”, “Wie ben ik?” en “Wat voel ik?” Door op de antwoorden op deze vragen door te vragen bereik je het punt waarop je beseft dat er geen antwoorden meer zijn. Door vervolgens je aandacht vast te houden, zonder een antwoord te willen forceren, wellen emoties in je op, van lachen en huilen tot wanhoop. Door deze emoties niet uit de weg te gaan maar ze te herkennen en erkennen bereik je het moment van zuiver weten. Een moment dat gepaard gaat met gevoelens van nederigheid, dankbaarheid en liefdevolle verbondenheid.

Zie ook:
Wat ben ik?
gevoel van dankbaarheid

Was dit alles?

Ik kijk soms dwars door mensen heen. Het is niet zo dat ik hun geheimen zie. Kijkend naar wat er achter hun uiterlijk en culturele identiteit schuil gaat zie ik diverse aspecten van hun persoonlijkheid, zoals: emotionele bagage, starheid, bewijsdrang, vertrouwen, liefde… De laatste keer dat ik op deze manier door iemand heen keek kwam de volgende vraag in me op: Was dit alles? Ik liet de vraag los en belandde in een doodse stilte waar ik mijn aandacht vasthield en uiteindelijk de kracht zag die alles voedt.

Zie ook:
vervagend leven
ondoorgrondelijk
passanten
betekenis betrekkelijk
energie

Zie ook pagina artikelen

aandacht

Ik heb regelmatig het woord aandacht gebruikt zonder me te verdiepen in de betekenis. Deze blijkt te lopen van geconcentreerd je gedachten op iets richten tot oplettend luisteren en observeren. Deze twee betekenissen vertegenwoordigen twee fases in de spirituele bewustwording. In de eerste fase denken we geconcentreerd na over vragen als Wie ben ik? en Waarom leef ik? In de tweede fase verlaten we de wereld van gedachten en richten ons, luisterend en observerend, op de wereld binnen en buiten ons. De aandacht verschuift van denken naar contemplatie en beschouwing.

Zie ook:
contemplatie
concentreren

mogelijkheden

We denken in feiten en vergeten dat feiten ontstaan uit mogelijkheden. Wanneer je de bron van je kennis wilt ontdekken zul je de feiten moeten loslaten en je richten op de mogelijkheden. Dit doe je door de feiten vragenderwijs tot op de bodem te ontleden. Aangekomen op de bodem van je kennis ontdek je een zee van mogelijkheden. Door deze stil en aandachtig te beschouwen ontdek je dat je deel bent van de schepping, van een eindeloze stroom feiten die ontstaan en verdwijnen.

Zie ook:
smeltkroes
contemplatie
er is meer
onveranderlijk
verkennen
uitvoerders
een vlakke lijn