spirituele reis

Ik ben niet naar India gegaan. Ook ben ik niet het klooster ingegaan. Ik heb gekozen voor een reis in het hier en nu.

Deze reis begon op dertienjarige leeftijd toen mijn vader overleed. Sindsdien heb ik bewust geleefd, mijn ego gevormd. Haar toekomst is echter die van alle menselijke producten. Zij zal verdwijnen onder de bulldozer van de tijd.

Dit besef heeft er toe geleid dat ik steeds vaker de bouwplaats van mijn ego verlaat. Ik ben dan misschien wel haar architect maar niet de kracht die haar voortstuwt.

Terwijl ik me laat meevoeren door deze kracht kijk ik geconcentreerd naar binnen en naar buiten, laat mijn gedachten gaan, zie en ervaar mijn emoties. In de stilte die ontstaat, zet mijn denken zich om in inzicht, mijn emoties in mededogen.

Door me over te geven aan het leven bereik ik mijn bestemming. Deze ligt niet in het verleden of in de toekomst maar in de dingen die ik doe.