Categoriearchief: zin

De zin van het leven.

de zin van het leven

Je kunt de vraag ‘Wat is de zin van het leven?’ ook anders formuleren ‘Wat is de waarde van het leven?’ en ‘Hoe leer je deze waarde kennen?’ De waarde van het leven is het diepe gevoel van verbondenheid dat je ervaart zodra je jezelf hebt bevrijd van emotionele en geestelijke ballast.

Ben ik een genetische afwijking?

Volgens genetische onderzoekers aan de Vrije Universiteit wordt je reactie op de stelling ‘Ik beschouw mijn leven als zinvol.’ bepaald door je genen. Deze maken dat de een op zoek gaat naar de zin van het leven terwijl een ander er niet mee bezig wil zijn. Er zijn diverse kritische vragen die je hierover kunt stellen, zoals: Wat versta je onder zinvol? en Wat is de invloed van je persoonlijke eigenschappen en ervaring op de betekenis die je aan het begrip zinvol geeft? Ik laat deze vragen los en stel mezelf een andere vraag: Ben ik met mijn interesse in de zin van het leven een genetische afwijking? Volgens de wetenschap is mijn interesse namelijk betrekkelijk. Ik had net zo goed niet geïnteresseerd kunnen zijn. Maar is het niet de zin van het leven, dat je de betrekkelijkheid leert inzien van wat zinvol lijkt?

 

als je maar gezond bent

Hoe vaak hoor je niet ‘als je maar gezond bent’. Alsof gezondheid het belangrijkste is in een mensenleven. Ik erger me aan deze opvatting. Ze gaat namelijk gepaard met de suggestie dat je de dood voor je uit kunt schuiven door gezond te leven en dat de waarde van het leven een lang leven is. Wat een schoffering van degenen die jong zijn gestorven door een ongeneeslijke ziekte of degenen die te maken hebben met ouderdomsklachten! We gaan vroeg of laat allemaal dood. Is het niet aan de ene kwaal dan wel aan de andere. En wees nou eens eerlijk, het rottingsproces is toch eigenlijk al begonnen. Hoeveel gaatjes heb je in je tanden? Belangrijker dan de vraag of je gezond bent of hoe lang je leeft, is de vraag: Wat betekent het leven voor mij en wat beteken ik voor het leven?

Zie ook:
lichaam of ziel
krakkemikkig
pensioenleeftijd
ouderdomscadeautje

 

stel dat ..

Stel dat het leven zinloos is. Dat het niet meer is dan wat de evolutie ons te bieden heeft. Een fysiek proces van leven, overleven en voortplanten. Waarom zouden we dan, behalve uit eigenbelang, nog aardig zijn voor elkaar? Waarom zouden we niet als een Romeinse keizer maximaal genieten van de mogelijkheden tot vermaak, ook al gaat dat ten koste van anderen? Is het de angst voor de hel die ons tegenhoudt? Maar is ons beeld van de hel ook niet het product van de evolutie? Een systeem van schuld en boete waarmee de kudde het individu dwingt zich aan haar regels te houden? Groepsdruk waaraan we niet kunnen ontsnappen, zelfs niet door de dood? En geldt dat misschien ook voor ons beeld van de hemel, de plaats waar empathie en mededogen vanzelfsprekend zijn? Is ook dit beeld niet slechts een evolutionair product dat is ontstaan om de groepsband te versterken en de overlevingskans te vergroten?

Zie ook: beloning en straf

 

zinloos

Door de zinloosheid van het bestaan te accepteren ontdek je de zin ervan. Accepteren betekent de zinloosheid in de ogen zien en je erover uit durven spreken. Zoals de Portugese schrijver Fernando Pessoa (gestorven 1935) dat deed in het ‘boek der rusteloosheid’. In dit boek schetst hij met scherpe observaties en prachtige associaties als een expressionistisch schilder de zinloosheid van zijn bestaan. Tussen de met nonchalant gemak geformuleerde woorden en zinnen openbaart zich de zin van het bestaan. De zin die de volheid en leegte ervan overtreft.

Zie ook: een mens zijn zin, is een ..

 

eindeloze beweging

We hebben als mens een sterke behoefte aan erkenning. We willen gehoord en gezien worden en we willen horen en zien dat we worden opgemerkt. Niet zomaar opgemerkt, we willen dat anderen ons bijzonder vinden. Het risico van deze behoefte aan erkenning is dat het je eigenwaan versterkt. Dat je, wanneer je de erkenning krijgt, zelfgenoegzaam denkt dat je het hoogste hebt bereikt, dat je klaar bent met het zoeken naar de zin van het leven. Je kunt echter wel denken dat je klaar bent maar het leven gaat eindeloos door. Het is deze eindeloze beweging die het leven bijzonder maakt. Ze stopt niet met de beslissing dat je klaar bent of met het beeld dat anderen van je hebben. Dit beeld vergaat met de tijd, de beweging blijft.

Zie ook:
veranderen doet pijn
voltooid leven

 

alles of niets

Je mobiliseert alle kracht die je in je hebt en zegt ‘Ik doe het!’ Je bent op dieet en plotseling denk je ‘Wat maakt het ook uit?‘ Het alles of niets gevoel heeft een belangrijke plaats in ons leven. Op zoek naar de zin van het leven zet het je ertoe aan om je impulsief en blind over te geven aan het gedachtegoed van anderen of zelfs aan de dood. ‘Liever dood dan zo verder te moeten leven!’ In de veronderstelling dat we moeten kiezen tussen alles of niets vergeten we dat tussen alles en niets het onnoembare schuil gaat. Om dit te ervaren hoef je je krachten niet te mobiliseren maar dien je ze juist weg te laten vloeien in het hier en nu.