Categoriearchief: schrijven

Columns over mijn activiteiten als schrijver.

registreren en regisseren

Ik ben iemand die registreert en regisseert. Ik observeer mezelf en de wereld om me heen en zet de inzichten die ik krijg om in woorden en zinnen. Ik merk dat ik verander. Ik kan de concentratie van het regisseren niet meer zo lang volhouden. Ik wacht langer voordat ik begin met regisseren of laat het moment om te beginnen aan me voorbijgaan. Ik blijf wel aandachtig observeren. Nu ik niet alles meer regisseer wat ik registreer, heb ik vaker flitsen van helder weten en voelen. Ik weet niet of dit komt doordat ik minder tijd en energie in het regisseren stop of dat ik door het jarenlang regisseren me er meer bewust van ben geworden. Maar waarom zou ik het willen weten!? Ik ben blij met wat ik ervaar.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
observeren
nonchalant

 

ik hoop het niet mee te maken

Ik hoop dat ik nooit zal worden geregeerd door een dictator, anonieme technocraat of dogmatische theocraat. Het idee dat de macht in hun handen zal vallen doet me huiveren. Ik zou in dat geval niet meer kunnen schrijven wat ik wil en het is maar de vraag of ik nog zou kunnen reflecteren op het bestaan. Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat er wereldwijd miljoenen mensen in onvrijheid leven. Ik huiver bij deze gedachte. Dan zie ik de dingen om me heen en besef dat wat ik zie zich niets aantrekt van hun en van mijn lijden.

Zie ook:
schokkende gebeurtenissen
aan het einde van de tunnel

 

mijn columns en ik

Wanneer ik mijn columns lees dan valt me iets op wat ik soms ook in het leven van andere schrijvers en kunstenaars zie. Wat ze creëren is aansprekender dan hun dagelijks leven. De momenten in mijn leven die ik beschrijf zijn aansprekender wanneer ik ze beschrijf dan wanneer ik er niets mee zou hebben gedaan. Door er aandachtig mee bezig te zijn komen ze tot leven zoals de kleur van een steen tot leven komt wanneer je hem polijst.

Zie ook: profeet in eigen land

 

in den beginne

In den beginne was het woord en het woord was bij god en het woord was god. (Johannes 1:1) En god zei: Er zij licht, en er was licht. (Genesis 1:3) Ik merk dat ik deze twee bijbelse uitspraken met elkaar verbind. In alles wat ik doe en in wie ik ben, ligt een concept besloten. Door op zoek te gaan naar de gedachten in dit concept en deze om te zetten in woorden en deze woorden op schrift te stellen, creëer ik licht in de duisternis. Dat is voor mij het doel van leven. Manifest maken van wat verborgen is, deel zijn van de schepping.

Zie ook:
mijn concept van zoeken
er is meer

 

zen en de kunst van het schrijven

Ik ben geen schrijver. Om mezelf schrijver te kunnen noemen zou ik vlotter en expressiever met de taal om moeten kunnen gaan. Toch blijf ik schrijven. Schrijven is voor mij wat bloemschikken of het onderhoud van de kloostertuin voor een zenmonnik is. Bewust van mijn beperkte talent reik ik al schrijvend diep in mijn ziel waar ik de bevrijdende en verlichtende betekenis van het leven ervaar. Wat wil ik nog meer?

Zie ook:
kleine of grote k
leven met beperkingen

 

schaven en schrapen

Ik scheer mezelf al jaren met een scheermes. Vanochtend besefte ik dat ik me ergerde aan deze dagelijkse handeling. Terwijl ik hierover nadacht, keek ik in de spiegel en besefte dat ik een eigen volgorde in het scheren heb ontwikkeld. In plaats van mezelf te ergeren aan de noodzaak van het scheren kan ik me beter richten op het proces van scheren. Belangrijker dan de vraag waarom ik mezelf iedere keer weer moet scheren is het tijdloos, ontspannen en aandachtig ermee bezig zijn. Ik moet hetzelfde leren doen als bij het schrijven. Nadat ik de eerste opzet van een column heb geschreven begint het proces van schaven. Van het naadloos afstemmen van de tekst op mijn diepste weten en voelen. Ik glimlach naar mezelf in de spiegel en ga aandachtig verder met het wegschrapen van de haren.

Zie ook:
schrijver
beschaving