Categoriearchief: lijden

Het leven lijkt niet zonder lijden te kunnen. Volgens sommigen is leven lijden.

tweeledig

Het antwoord op de vraag ‘Waarom is er lijden in de wereld?’ is even eenvoudig als logisch: Je hebt lijden nodig om te weten wat het is om te leven zonder lijden. Je weet niet wat liefde is wanneer je geen voorbeelden van liefde en liefdeloosheid hebt gekend. Wees daarom blij dat het leven je confronteert met beide zijden van de medaille. Wil je een stap verder gaan en de diepere waarde van deze tweeledigheid ontdekken? Wil je weten wat beide zijden van de medaille met elkaar verbindt? Richt je aandacht dan op de smalle rand, daar waar tegenstellingen elkaar ontmoeten en met elkaar zijn verbonden.

levenswiel

Het wiel is een veelgebruikt spiritueel symbool. In een simpele vorm is het de illustratie van de cyclus van vreugde en verdriet. Zolang deze tegenpolen elkaar afwisselen is er lijden omdat je verlangt naar vreugde en je afzet tegen verdriet. Pas wanneer je inzicht krijgt in de natuurlijke afwisseling van vreugde en verdriet en het lijden met mededogen tegemoet treedt, bevrijd je jezelf uit de omwentelingen van het wiel en verplaatst je bewustzijn zich naar de as van het wiel, daar waar de energie zetelt die het levenswiel in beweging houdt.

Zie ook:
Boeddha
cirkel

de Messias waan

Er zijn veel mensen met een Messias waan. Religieuze en ideologische fundamentalisten die denken dat ze de wereld kunnen verlossen van het lijden. Je kunt niemand verlossen van het lijden. Lijden hoort bij het leven. Je kunt een tijdelijk paradijs creëren waar je het lijden ontkent maar uiteindelijk zul je dit paradijs moeten verlaten. Echte verlossing vind je niet in een overtuiging of door je kop in het zand te steken. Echte verlossing ligt in begrip en mededogen met het lijden van de mens.

Zie ook: god moet wel hartstikke gek zijn

god moet wel hartstikke gek zijn

Wanneer god alomvattend is, de alpha en de omega, dan moet hij wel hartstikke gek zijn wanneer hij een einde zou willen maken aan het lijden. Wanneer hij dat zou proberen dan zou je met recht kunnen zeggen dat hij aan ziekelijke zelfoverschatting lijdt. Immers, wanneer god alles is dan is er niets dat buiten hem kan bestaan. Ook het lijden niet. Het lijden maakt dan deel uit van zijn goddelijke aard. Maar wat doe je met de last van het lijden wanneer zelfs god je niet wil en niet kan helpen? Maak het lijden niet groter dan het is. Verzet je er niet tegen. Benader het met tederheid en zie hoe het oplost in het licht van je goddelijke aard.

Zie ook:
verzet
als ik god was
de Messias waan
de alpha en de omega mens

erfgenaam

Het feit dat je de erfgenaam bent van een bijzonder stukje geschiedenis betekent niet dat je het alleenrecht hebt op alles wat ermee verbonden is. Het feit dat wij erfgenamen zijn van de vrijheid die generaties vóór ons hebben bevochten, betekent niet dat wij het alleenrecht hebben op alle revenuen van die vrijheid. Ander voorbeeld: Het feit dat Israël is ontstaan uit het lijden van de Joden die werden gemarteld en vermoord tijdens de tweede wereldoorlog, betekent niet dat Israëliërs de Palestijnen met lijden mogen overladen door hen van hun grondrechten te beroven. Dat zou wel een erg cynische toepassing zijn van het begrip erfgenaam ‘hij die het erf nam’.

Zie ook:
over grenzen heen stappen
historische verantwoordelijkheid

haatdragend

Veel mensen zijn haatdragend, dragen een bijna ondraaglijke last van haat, wrok en venijn met zich mee. Ik heb medelijden met hen. Maar hoe ik ook met hen lijd, ik kan ze niet helpen. Ze kunnen alleen zichzelf helpen door de emotionele bom te herkennen en erkennen waarop ze leven. De last zal op hun schouders blijven drukken totdat ze beseffen dat ze zelf de bron van hun haat zijn.

Zie ook:
genoegdoening
overlevers
anonieme vuilspuiters
traumaverwerking

mens van vlees en bloed

Ik geloof niet in het beeld van Christus, zoon van god, die heeft geleden en is gestorven om de mens te verlossen. Zijn volgers hebben dit beeld gecreëerd om hem in een godsdienstmal te kunnen gieten. Maar wat was hij dan wel? Hij was een mens van vlees en bloed die ondanks zijn spirituele inzichten en gevoelens mens bleef. Gemarteld, beschimpt en vastgenageld aan het kruis bleek zijn menselijkheid toen hij in diepe wanhoop riep “Mijn god, mijn god, waarom hebt gij mij verlaten?” Gelijktijdig bleek echter ook zijn spirituele grootsheid toen hij vervolgde: “In uw handen beveel ik mijn geest.”

Zie ook: lijdensverhaal