Categoriearchief: vrienden

echte vrienden

Hoeveel mensen voelen zich niet verraden wanneer ze tot de ontdekking komen dat de vrienden van wie ze dachten dat het echte vrienden waren dat niet blijken te zijn. Wanneer ze kritisch waren geweest dan hadden ze dat in de meeste gevallen al kunnen weten. Op praktisch niveau merk je het doordat de zogenaamde vrienden je weten te vinden wanneer ze je hulp nodig hebben bij een verhuizing maar zelf niet thuis geven wanneer je hen een keer nodig hebt. Op een minder opvallende manier zijn het de mensen die met je omgaan omdat ze zich door je leefstijl bevestigd voelen in hun ego. Die je soms zelfs manipuleren zodat je je ego aan dat van hen aanpast. Echte vrienden zijn echter de personen die geen bevestiging bij je zoeken en bij wie je je ego kunt loslaten. Dit is niet altijd pijnloos. Echte vrienden durven je namelijk een spiegel voor te houden. De vraag of je zelf wel een echte vriend bent blijkt wanneer je bereid in de spiegel te kijken die je vrienden je voorhouden.

 

het bezit van de zaak ..

‘Toen hij nog niet de baas was nam hij alle tijd voor je. Nu hoor en zie je hem niet meer. Natuurlijk heeft hij het druk maar je maakt mij niet wijs dat hij niet een keer tijd voor je vrij kan maken.’ Veel mensen zijn, zodra ze je niet meer nodig hebben, niet meer geïnteresseerd in je. Dit proces zie je niet alleen in de relatie medewerker leidinggevende maar ook in privé relaties. In het begin van een relatie, waarin nog veel is te winnen, zijn partners vaak geïnteresseerd in alles wat de ander aangaat. Zodra ze zich zeker voelen van de relatie verliezen ze hun interesse. ‘Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak.’ Ik sta stil bij deze uitdrukking en laat de diepere betekenis tot me doordringen. Zodra je denkt grip te hebben op het leven raak je het contact ermee kwijt.

 

collectief

De afgelopen veertig jaar hoefde er nauwelijks een beroep te worden gedaan op de bescherming en ondersteuning van de groep. We konden ons persoonlijk ontwikkelen. Lieten ons niet onder de voet lopen door de kudde. Terwijl het grootste deel van de wereld zich koesterde in familiebanden en collectieve normen leefden wij met opvattingen als: Je moet jezelf kunnen zijn. Ze moeten me nemen zoals ik ben. Sinds september 2001 zijn we daar niet meer zo zeker van. Langzaam wordt de invloed van het collectief sterker. De druk om je aan te passen groter. Verrast door deze ontwikkeling zwijgen we wanneer we worden geconfronteerd met de romantiek van het collectief. Geven ons blind over aan hen die bescherming beloven tegen vreemdelingen en/of economische rampspoed. Laten ons gedachteloos meeslepen in maatschappelijke discussies. Stemmen lijdzaam in met onveranderlijke religieuze opvattingen. Het wordt tijd dat we leren omgaan met het collectief.