Categoriearchief: kijken en zien

Vaak kijken we wel maar zien niet.

registreren en regisseren

Ik ben iemand die registreert en regisseert. Ik observeer mezelf en de wereld om me heen en zet de inzichten die ik krijg om in woorden en zinnen. Ik merk dat ik verander. Ik kan de concentratie van het regisseren niet meer zo lang volhouden. Ik wacht langer voordat ik begin met regisseren of laat het moment om te beginnen aan me voorbijgaan. Ik blijf wel aandachtig observeren. Nu ik niet alles meer regisseer wat ik registreer, heb ik vaker flitsen van helder weten en voelen. Ik weet niet of dit komt doordat ik minder tijd en energie in het regisseren stop of dat ik door het jarenlang regisseren me er meer bewust van ben geworden. Maar waarom zou ik het willen weten!? Ik ben blij met wat ik ervaar.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
observeren
nonchalant

 

verder kijken dan ..

Voor de meeste mensen is liefde het hoogst bereikbare gevoel. Maar is liefde wel het hoogst bereikbare? Is wat wij liefde noemen eigenlijk niet meer dan een poort naar een dieper en rijker gevoel? Moeten we verder leren kijken dan seksualiteit, erotiek, romantiek, mededogen en onvoorwaardelijke liefde?

 

blijven kijken

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de levensloop van mensen en in hun persoonlijkheid. Misschien verklaart dat mijn belangstelling voor het programma Lauren Lake’s ‘Paternity Court’. Ik heb tientallen afleveringen van dit programma gezien waarin steeds de ontrouw van ouders en de uit hun relatie(s) voortgekomen kinderen centraal staan. Ik vraag me af waarom ik blijf kijken. Het is niet mijn behoefte om te observeren en te analyseren. Het is iets anders. Ik lijk op het kind dat met grote open ogen de wereld bekijkt en ongefilterd bij zich binnen laat komen. Ik blijf kijken en wacht op het moment dat er iets in me gebeurt waardoor ik stop met kijken. Het moment waarop de volgende golf van leven mij oppakt en haar verbazingwekkende boodschap over me uitstort.

Zie ook: mensen kijken

 

schuivende panelen

Je beeld van de werkelijkheid bestaat uit twee lagen. De eerste laag wordt gevormd door wat je met je zintuigen waarneemt. De tweede laag bestaat uit de conclusies die je hieruit trekt. Deze tweede laag bevat niet alleen lichtvoetige interpretaties van de werkelijkheid maar ook loodzware, beklemmende oordelen en dogma’s. De twee lagen schuiven als houten panelen over elkaar. Soms ontstaan er gaten in de panelen. De gaten in het eerste paneel ontstaan wanneer je de wereld ontspannen en aandachtig observeert. De gaten in het tweede paneel ontstaan wanneer je de conclusies over wat je waarneemt loslaat. Zodra vervolgens twee gaten over elkaar heen vallen doorzie je niet alleen jezelf maar krijg je ook een dieper inzicht in andere mensen en situaties.

 

niet-reactief

Ik merk dat ik regelmatig de term niet-reactief gebruik zonder uit te leggen wat ik ermee bedoel. Ik kan dit begrip het best uitleggen aan de hand van een persoonlijk voorbeeld. Ik ben iemand die voortdurend zichzelf en de wereld observeert. Om tot de kern van mijn observaties door te dringen probeer ik dat wat ik waarneem bij me binnen te laten komen zonder erop te reageren. Ik neem er geen standpunt over in en vorm er geen oordeel over voordat ik het hele onderwerp overzie. Pas wanneer ik intuïtief het gevoel heb dat ik er klaar voor ben ga ik schrijven. Hierbij krijgen alle gedachten die niet-reactief zijn opgeborreld een plaats in het eerste concept van een column. Daarna begint het proces van schrappen, minimaliseren en aanscherpen van de tekst. Ook dit proces is niet-reactief. Ik stuur het niet aan met mijn denken maar het wordt aangestuurd door mijn intuïtie en gevoel voor woorden en zinnen.

 

kijken totdat ..

Ik kan niet alleen eindeloos kijken naar liefdesuitingen maar ook naar gedrag dat me tegen de borst stuit. Dit is een gevolg van mijn keuze om met een onbevangen geest middenin de wereld te staan en alles bij me binnen te laten komen totdat mijn betrokkenheid, afkeer en verbazing zijn opgelost en totdat het dualisme in mijn gevoel is verdwenen.

Zie ook:
observeren
waarnemer

 

spinnenweb

Ik voel me als een spin in een spinnenweb. De draden van mijn gedachten en gevoelens vormen een vangnet voor de gebeurtenissen in de wereld. Observerend zit ik middenin het web ook al stormt het en ook al dreigt het web te scheuren. Ik zit liever tijdens een storm in mijn onbeweeglijke binnenste en reageer van daaruit op wat er gebeurt dan dat ik me verstop in een donkere hoek van mijn web ver verwijderd van mezelf en van de gebeurtenissen om me heen.

Zie ook:
geëngageerd
Job
mijn werkelijkheid