Categoriearchief: kijken en zien

Vaak kijken we wel maar zien niet.

spinnenweb

Ik voel me als een spin in een spinnenweb. De draden van mijn gedachten en gevoelens vormen een vangnet voor de gebeurtenissen in de wereld. Als een spin observeer ik wat in mijn web terecht komt. Observerend blijf ik middenin mijn web zitten ook al stormt het en ook al dreigt het web te scheuren. Ik zit liever tijdens de storm in mijn onbeweeglijke binnenste en reageer van daaruit op wat er gebeurt dan dat ik me verstop in een donkere hoek ver verwijderd van mezelf en van de gebeurtenissen om me heen.

Zie ook:
Job
mijn werkelijkheid

 

mensen kijken

Ik heb in mijn werk veel mensen geobserveerd, hun persoonlijkheid vastgesteld en hen vervolgens een spiegel voorgehouden. Dit werk heb ik na mijn pensionering losgelaten. Ik observeer nog wel mensen maar houd hen geen spiegel meer voor. Al observerend zie ik hoe iemands leven wordt gevormd door zijn talenten en omgeving en hoe de rode draad van zijn leven zich ontrolt. Wanneer ik dit zie glimlach ik om de betrekkelijkheid ervan. Betrekkelijk in de betekenis van ‘in verband staande met’. Iemands persoonlijke waarde binnen de context van de waarden van zijn omgeving en van het leven zelf. Zodra ik deze betrekkelijkheid zie welt er begrip en mededogen in me op en houd ik mijn mond.

Zie ook: schikgodinnen

 

observeren

Het woord observeren betekent: aandachtig gadeslaan, in het oog houden. In een gesprek kijk je de ander aandachtig aan en luister je naar wat hij zegt. Om tijdens het gesprek vast te stellen hoe je zelf over iets denkt wend je echter vaak even je ogen af. Het is moeilijk om hier niet aan toe te geven, niet weg te kijken maar de ander aandachtig te blijven gadeslaan zonder hem aan te staren. Wanneer je hierin slaagt hoor je niet alleen wat de ander zegt maar ontdek je uiteindelijk ook de spirituele waarde van wat hij zegt.

Zie ook:
observeer en accepteer
gyroscopie

 

real life meditation

Voor aanhangers van mindfulness is niet-reactief observeren een techniek waarmee ze zichzelf een hier en nu beleving cadeau doen. Voor mij is het meer dan dat. Het is ook een vorm van zelfreflectie die een weg opent naar het besef van wie en wat ik ben. Het is een manier van leven waardoor ik ingesleten patronen herken en erken. Door afstand te nemen van deze patronen ontstaat er ruimte om me in te leven in andere mensen en andere levenswijzen.

 

psychische gevolgen

Zijn de fysieke gevolgen van Parkinson al lastig, nog lastiger zijn de psychische gevolgen. Het begint ermee dat ik niet weet of mijn klachten bij mijn leeftijd horen of dat ze een gevolg zijn van mijn ziekte. Toen ik op internet zocht naar de psychische verschijnselen schrok ik van de hoeveelheid en variëteit. Ik besloot niet verder te lezen en me te concentreren op wat ik zelf ervaar. Ik ben soms moe in mijn hoofd, gevoeliger voor spanningen en heb moeite met beslissingen nemen. Ook weet ik in een gesprek soms niet meer wat ik wilde zeggen of waar we het over hadden. Het is alsof de verstijving van mijn spieren zich doorzet in mijn geest. En dan te bedenken dat ik als trainer uren en dagen geconcentreerd door kon gaan. Gelukkig hoef ik geen trainer te zijn om de wereld te observeren en te beseffen dat ik ben die ik ben en dat het is zoals het is.

Zie ook:
psychische gevolgen parkinson
het is zoals het is
actief en passief
observeer en accepteer

 

een wereld vol illusionisten

We zijn allemaal illusionisten, begoochelen onszelf. Met gedachten roepen we gevoelens op en met gevoelens roepen we gedachten op. We creëren een beeld van een liefhebbende god, concentreren ons op dit beeld en ervaren de liefde die we hem toekennen. De liefde die er altijd al was maar die we met onze gedachten tot leven lijken te hebben gewekt. Hoe mooi al deze begoochelingen ook zijn, ze vormen niet je bestemming. Deze vind je alleen wanneer je de beschouwer wordt van de illusies die je creëert. Helaas zijn maar weinig mensen hiertoe in staat. De meesten kennen het woord beschouwen niet eens, laat staan de overdrachtelijke betekenis: het jezelf openstellen voor en het tot je door laten dringen van wat de zintuigen kunnen vertalen maar niet kunnen bevatten.

 

gevoelsonderzoek

Ik onderzoek regelmatig mijn gevoelens. Wat voedt ze, waar komen ze vandaan? Mijn zoektocht begint meestal bij de fysieke uitdrukking van een gevoel. Door mijn lichamelijke reactie te observeren lost het gevoel op en krijg ik inzichten die verder reiken dan mijn dagelijkse gedachten en gevoelens. Deze inzichten eindigen vervolgens soms met waar de zoektocht mee begon: een fysieke ervaring. Een gevoel van opwinding. Nu eens vindt dit een uitweg in de dingen die ik doe, dan weer verstart het. Het gevoel wordt dan een ijsschots in de stroom van leven die met verstilde aandacht moet worden ontdooid voordat ze mijn bewustzijn verstikt.