Categoriearchief: slachtoffergevoel

Niemand wil slachtoffer zijn of toch wel? (Nog meer lezen over slachtoffers? Gebruik dan het zoekveld.)

slachtofferpolitiek

Veel mensen meten zich een slachtofferrol aan om geen verantwoordelijkheid te hoeven dragen. Politici maken hier dankbaar gebruik van door te suggereren dat ze hen willen beschermen. Stimuleren hen niet om door middel van zelfonderzoek uit de slachtofferrol te stappen maar versterken het slachtoffergevoel door met een beschuldigende vinger te wijzen naar minderheden en migranten. Hiermee creëren ze nieuwe slachtoffers die op hun beurt ook weer nieuwe politici aantrekken die zeggen hen te willen beschermen.

 

zelfreflectie

Reflecteren heeft in het dagelijks taalgebruik de betekenis van overdenken wat je hebt meegemaakt. De oorspronkelijke betekenis van reflecteren is ombuigen. Bij zelfreflectie voeg je beide betekenissen samen. In plaats van buiten jezelf naar de oorzaak en oplossing van een gebeurtenis te zoeken, keer je je aandacht naar binnen, naar jezelf. De gebeurtenis functioneert daarbij als een spiegel die je aandacht ombuigt van buiten naar binnen. We houden niet van zelfreflectie. Meestal proberen we dit te vermijden omdat het proces van zelfreflectie confronterender is dan de oorzaak en oplossing van een gebeurtenis buiten jezelf te zoeken, daar waar je jezelf kunt verstoppen in het gevoel slachtoffer te zijn van de gebeurtenis.

 

radertje

Het wordt zo gemakkelijk gezegd ‘Ik ben ook maar een radertje in het geheel.’ Meestal proberen mensen die dit zeggen zichzelf vrij te pleiten van de beschuldiging dat ze zich onvoldoende ergens voor inzetten. Ze kiezen liever voor de slachtofferrol dan dat ze zelfkritisch zijn. Wanneer ze dit wel zouden zijn dan zouden ze om te beginnen hun uitspraak anders formuleren: ‘Ik ben een radertje in het geheel.’ Door deze uitspraak vervolgens tot zich door te laten dringen zouden ze beseffen dat ze deel uit maken van een scheppingsproces waar ze in beweging worden gezet door iets of iemand en waar ze de beweging, na haar te hebben ondergaan en bewerkt, doorgeven aan iets of iemand anders.

 

Dat vind jij toch ook?

Nee, dat vind ik niet. Wat zijn er toch veel mensen die zich slachtoffer voelen van iets of iemand. Die in plaats van naar zichzelf te kijken en aan een oplossing te werken bevestiging zoeken bij anderen voor hun slachtoffergevoel. Wanneer ze bij mij erkenning zoeken voor de valkuil van ellende die ze voor zichzelf graven dan geef ik niet thuis. Ik wil me niet laten meeslepen in hun verlammende zelfmedelijden. Ik ben bereid ze te helpen om naar zichzelf te kijken maar ik ga hen niet helpen om te ontsnappen aan hun eigen verantwoordelijkheid.

 

slachtoffergevoel

Een van de gevoelens die je geluk het meest in de weg staan is het gevoel slachtoffer te zijn van iets of iemand. Je voelt je slachtoffer wanneer er negatieve gevoelens bij je zijn opgewekt die je niet wilt en die zich eindeloos lijken te herhalen. Gevoelens als: eenzaamheid, verdriet, woede, en vernedering. Het risico dat je bij  deze gevoelens loopt is dat je er geen verantwoording voor neemt. Niet accepteert dat het je eigen gevoelens zijn waar je aan vast kunt houden of die je kunt loslaten. Door ze los te laten ontstaat er ruimte voor overgave en mededogen. Vergeet bij het volgende voorbeeld alle godsdienstige constructies die er omheen zijn gebouwd en richt je op de kern van het verhaal: het lijdensverhaal van Christus, slachtoffer van een haatcampagne. Aan de vooravond van zijn kruisiging zag hij in de hof van olijven zijn gevoelens onder ogen en koos ervoor om zijn eenzaamheid en angst los te laten en zich over te geven aan het goddelijke. Ik roep je niet op om christen te worden maar leer van dit verhaal dat je geen slachtoffer hoeft te zijn van je gevoel.

Zie ook:
maak van je hart geen moordkuil
mededogen
overgave

 

overlevers

Ik heb diep respect voor mensen die zich niet wentelen in de rol van slachtoffer of in wrokgevoelens en haat. Die zich niet blind staren op de oorzaak van hun lijden maar die beseffen dat de gevoelens die zijn opgewekt hun eigen gevoelens zijn. Die deze herkennen, erkennen en vervolgens ruimte bieden aan begrip en mededogen. Zij weten wat overleven is: over het leven heen stappen en een wereld betreden die het lijden overstijgt.

 

gift weigeren

Met welk negatief gedrag je ook wordt geconfronteerd, je hebt altijd de keus: Laat ik me leiden door wrok- en slachtoffergevoelens of laat ik deze los? Wanneer je voor het laatste kiest: Herken en erken het negatieve gedrag, observeer de etiketten die je erop plakt en zie je gevoel onder ogen. Doe dit met verstilde aandacht, zonder iets af te keuren of goed te praten. Kies vervolgens of je nog wilt reageren op de veroorzaker van je gevoel of dat je afstand wilt nemen van hem of haar. Stel jezelf de vraag, zelfs wanneer je geen keus kunt of wilt maken: Waarom zou ik het negatieve gevoel in ontvangst nemen dat iemand mij geeft?

Zie ook:
mijn baas is een psychopaat
mijn baas is een narcist