mystieke verbondenheid

Mystiek is het verlangen naar eenwording met het goddelijke. Bij veel christelijke mystici heeft de eenwording met het goddelijke het karakter van mededogen met het lijden van Christus. Door hun oprechte getuigenissen zou je bijna vergeten dat er nog een andere weg is. Dat je niet hoeft te verlangen of te streven naar een band met Christus om de eenwording met het goddelijke te ervaren. Er is namelijk al een band. We zien en ervaren deze echter niet doordat het lijden ons ervan afsluit. Door de oorzaak van het lijden, de pijn van het bestaan, met begrip en mededogen tegemoet te treden word je één met het goddelijke.

Zie ook:
heiligen
verlangen naar verlichting
goddelijke liefde

dissonanten en consonanten

Veel mensen hebben hun leven doordrenkt met woede, haat, hebzucht, macht en/of genot. Hoe meer ik me in deze gevoelens verdiep, hoe meer ik me bewust word van de machtswellustelingen en roofdieren onder ons. Maatschappelijk veroordeel ik hen. Spiritueel wekken ze een gevoel van betrekkelijkheid in me op. Voor mij is ieder mens een bijzondere compositie van gevoelens. Zelfs wanneer een compositie uit dissonanten bestaat. De negatieve waarde die ik aan dissonanten verbind is betrekkelijk. Zij wordt bepaald door mijn waardering voor consonanten als harmonie, passie en tederheid. Door me open te stellen voor dissonanten en consonanten word ik me bewust van de dynamiek van de schepping, haar verscheidenheid en veranderlijkheid.

Zie ook:
de harmonie van de ziel
valse klanken
bijzonder
passie
teder

Thomas evangelie

Op zoek naar de laatste woorden van Christus aan het kruis las ik het Thomas evangelie. Ik was verrast toen ik hierin de tweede logia ‘uitspraak van Christus’ las: “Laat hij die zoekt niet ophouden te zoeken totdat hij vindt. En als hij vindt, zal hij verward zijn en als hij verward is, zal hij zich verwonderen. En als hij zich verwonderd heeft, zal hij overal boven staan en tot rust komen.” Deze logia beschrijft wat er gebeurt in het proces van ‘zoeken vinden loslaten’. Op het moment dat ik vragenderwijs tot de kern van een onderwerp of van een gevoel ben doorgedrongen word ik me bewust van de betrekkelijkheid van het antwoord dat ik vind en voel ik me verward omdat ik besef ‘Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.’ Wanneer ik vervolgens het antwoord loslaat dringt het wonder van de spirituele beleving tot me door en voel ik me bevrijd. In de Griekse versie van het Thomas evangelie staat “zal hij overal boven staan en tot rust komen”, in de Koptische versie “zal hij koning zijn van het Alles.” Wanneer ik deze twee versies samenvoeg geven ze nog een ander aspect van de spirituele beleving aan. Na het loslaten van het antwoord dat ik beschouwend en vragenderwijs heb gevonden voel ik me verbonden met alles en iedereen, voel me één met het goddelijke.

Zie ook:
gnosis
religieuze worst
Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.
het enige dat ik weet ..
Wat blijft er van mij over?
Is god een algoritme?

vader-dochter

Ik heb een sterke band met mijn dochter. Dit begon toen ik haar voor de eerste keer in mijn armen hield en het gevoel kreeg dat ik haar wilde koesteren en beschermen. Dit gevoel evolueerde in de loop van de jaren naar een gevoel van waakzaamheid ten aanzien van haar veiligheid en welzijn. Na haar kinderjaren mondde dit uit in een volwassen vader-dochter relatie. Als vader heb ik haar geleerd om maatschappelijk en communicatief op eigen benen te staan. Op de momenten dat ik zie hoe succesvol ze daarin is voel ik me trots. Niet alleen omdat deze bijzondere vrouw mijn dochter is maar ook omdat ik me in haar weerspiegeld zie, in hoe je met elkaar om dient te gaan: vrij en betrokken tegelijk.

anomalie

Een anomalie is een verschijnsel dat een theorie op z’n kop zet en een andere kijk op de werkelijkheid biedt. Soms ervaar ik het hele leven als een anomalie. Dit gebeurde vandaag nadat ik de afgelopen dagen meerdere keren was geconfronteerd met andere visies en manieren van leven. Plotseling ervaarde ik de werkelijkheid op een andere manier, verfrissender en helderder. Alles was mogelijk en iedere mogelijkheid had haar eigen vanzelfsprekendheid. Het enige dat ik een volgende keer hoefde te doen om dit te ervaren was de caleidoscoop van het leven honderdtachtig graden draaien. De gedachte dat de wereld een caleidoscoop is die je ter hand zou kunnen nemen deed me lachen omdat het zo ongerijmd leek. Nu ik eraan terugdenk besef ik dat je je beeld van de werkelijkheid al op z’n kop zet door je te verdiepen in afwijkende standpunten en gevoelens.

Zie ook:
ik wil verwarring zaaien
in de maling nemen
persoonlijke levenssfeer
vervagend leven

overprikkeling

Door de ziekte van Parkinson neemt de hoeveelheid dopamine in mijn hersenen af. Het medicijn Levodopa vult dit aan maar heeft niet de flexibiliteit van de natuurlijke afgifte van dopamine. Hierdoor ontstaat er regelmatig een tekort. Als er een tekort is merk ik dit doordat ik bijvoorbeeld last krijg van overprikkeling. Ik kan dan de prikkels die op me afkomen niet goed verwerken. Dit kan al gebeuren wanneer de omstandigheden veranderen, zoals bij een bezoek. De tremor in mijn kaak en hand wordt dan sterker, ik krijg een droge mond, voel me hondsmoe en heb moeite om een gesprek aan te knopen. Communicatie is op zo’n moment überhaupt moeilijk omdat ik door de ziekte steeds meer een maskergelaat krijg en boos overkom. Op het moment dat ik overprikkeld ben ontstaat er bovendien een druk in mijn hoofd waardoor ik het gevoel krijg de grip op mezelf kwijt te raken. Deze druk kun je het best vergelijken met wat er met jezelf gebeurt wanneer je geconcentreerd bezig bent en iemand stoort je: Je stopt met wat je aan het doen bent, probeert je concentratie vast te houden, hoopt dat de ander vertrekt maar zegt dat niet. De druk die je dan ervaart voel ik wanneer ik in een andere omgeving kom of wanneer de omstandigheden veranderen. Bekenden weten dit en laten me dan even met rust zodat ik kan acclimatiseren. Zij weten dat ik niet apathisch ben ‘lusteloos, onverschillig, ongevoelig, ongeïnteresseerd’ maar dat ik last heb van mijn ziekte.

Zie ook:
off moment
informatievloedgolf

inzicht in de schepping

Je geest kan niet zonder tegenstellingen als goed en kwaad, vreugde en verdriet. Zij vormen de voedingsbodem voor je bewustzijn dat zich ontvouwt tussen de twee polen van een tegenstelling. Door deze met begrip en mededogen te beschouwen krijg je inzicht in de schepping.

Zie ook:
de schepping
één met de schepping
de hartslag van de schepping