‘Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.’

Socrates is behalve door zijn vermogen om kritisch door te vragen vooral beroemd geworden door zijn uitspraak: Het enige wat ik weet is dat ik niets weet. Een gemakzuchtig mens zou hier de conclusie uit kunnen trekken: Waarom zou ik dan nog iets willen weten? Dit gaat voorbij aan de reden waarom Socrates vragen stelde. Doorvragen was voor hem een zoektocht naar wijsheid en zuiverheid. Wanneer je deze zoektocht weet vol te houden bereik je het punt waarop je ontdekt dat alle kennis ontoereikend is om te beschrijven wat je aan het einde ziet en ervaart. Woorden die de ervaring nog het best beschrijven zijn: verwondering, ontzag en betrekkelijkheid. De betrekkelijkheid, ontoereikendheid van je kennis.

Zie ook: het enige dat ik weet ..