Categoriearchief: familie

Je bent allemaal familie van iemand maar voel je jezelf ook familie van hem of haar?

als het niet gaat zoals gepland

Mijn zoon dacht alles goed te hebben geregeld voor zijn emigratie naar Alaska maar werd bij het vliegtuig tegengehouden vanwege de corona en immigratie maatregelen van de Amerikaanse overheid. Dit in tegenstelling tot wat hem en zijn Amerikaanse verloofde was verteld. Het heeft ons allemaal met heftige emoties geconfronteerd, van woede tot teleurstelling, verdriet, moedeloosheid en verwarring. Wanneer dit gebeurt kun je blijven hangen in je gevoel, je plan laten varen of even diep ademhalen, loslaten en zoeken naar een oplossing in het volste vertrouwen dat de liefde overwint.

Zie ook: duizend kussen

duizend kussen

Mijn zoon vertrekt vandaag naar het buitenland en ik zou hem graag nog iets willen geven. Hij hecht echter geen waarde aan dingen. Deze constatering brengt me bij een vraag: Wat is het meest waardevolle dat ik hem heb gegeven? Zijn opvoeding? Opvoeding geef je niet maar ben je door je persoonlijke voorbeeld. Plotseling denk ik aan een scene in de film Lucy waar zij haar moeder aan de telefoon heeft en vertelt dat ze de duizenden kussen voelt die ze van haar heeft gekregen. Ik hoop dat mijn zoon de knuffels, kussen en liefde die we hem hebben gegeven zal voelen wanneer hij ver weg in Alaska woont.

Zie ook: als het niet gaat zoals gepland

kind van de rekening

Je bent het kind van de rekening wanneer je voor iets moet betalen waar anderen schuld aan hebben. Dit tast je gevoel van rechtvaardigheid aan. Bijvoorbeeld het kind dat wordt afgerekend op de fouten van de ouders. De uitdrukking ‘kind van de rekening’ wordt voor alle leeftijdsgroepen gebruikt. Hier nog een voorbeeld waarin het kind zelf centraal staat: Kinderen reageren niet altijd op de beste en meest wenselijke manier. Dit kan hen, gelet op hun leeftijd, ook niet worden verweten. Toch betalen velen er later een hoge prijs voor, ze worden door hun familie met de nek aangekeken en verstoten.

familieleed

Er wordt verschrikkelijk veel verdriet geleden in gezinnen waar kinderen hun ouders of elkaar niet meer willen zien. Waarom houdt de een de familieband in stand en verbreekt de ander deze? Wordt degene die de band in stand houdt misschien geleid door het verlangen naar zekerheid, continuïteit en bescherming? En willen degenen die de band verbreken dit niet? Verbreken ze de band omdat ze zich willen bevrijden van een jeugdtrauma? Of willen ze zich bevrijden van de verplichtingen die een familie met zich meebrengt? Is familieliefde wel zo bijzonder? Is er een ander gevoel waar we ons op zouden moeten richten? Misschien het blanco gevoel van verbondenheid dat aan de liefde vooraf gaat? Een gevoel dat onafhankelijk is van de vraag of het wordt beantwoord of niet.

Zie ook:
familie
familiebanden

 

leven en geleefd worden

Veel mensen worden geleefd door hun werk, familie, vrienden, verslavingen, trauma’s en dogma’s. Een van de belangrijke keuzes in je leven is: Wil ik dit? Wil ik geleefd worden of wil ik leven? Wil ik een leven leiden dat bepaald wordt door de druk van anderen en van mezelf of wil ik een leven leiden dat vrij is van druk? Wanneer je voor dit laatste kiest herken en erken dan de drukpunten in je leven zonder jezelf te veroordelen.

familiebanden

Hoe meer ik me verdiep in de Nederlandse cultuur hoe meer ik me bewust word van het belang van onze maatschappelijke opvangmogelijkheden. Deze zorgen ervoor dat we knellende familiebanden kunnen loslaten. Dit betekent niet dat we onze familie niet belangrijk vinden. We zijn er alleen niet van afhankelijk. In veel andere landen ben je als individu door je praktische afhankelijkheid gedwongen om je aan je familie te conformeren. Dit is misschien wel een van de belangrijke redenen waarom terroristen zo gemakkelijk lijken te denken over hun eigen dood en die van anderen. Het belang van hun individualiteit verzinkt in het niet vergeleken met dat van hun familie, volk en religieuze clan. Hierin vinden ze de zekerheid en het respect welke ze niet vinden in de westerse wereld waar een leger van individualisten op hen neer lijkt te kijken.

Zie ook:
familie
familieleed

 

familie-eer

Ik heb diverse levensverhalen gelezen van vrouwen in het Midden Oosten zoals het verhaal van de Turkse immigrante Aysel Çalişkan. Haar vader behoorde tot de eerste generatie Turkse gastarbeiders in Nederland. Alle gevolgen van de onderdrukking van vrouwen lees je terug in dit verbijsterende verhaal. Van een gedwongen huwelijk op veertienjarige leeftijd, slavenarbeid bij de schoonouders in Turkije tot aan fysieke mishandeling. Het heeft me veel moeite gekost om het boek uit te lezen. Aan het einde wist ik waarom. Wat mij irriteert is het niet opkomen voor jezelf, het jezelf conformeren aan de familie-eer, aan de angst dat anderen over je familie zullen roddelen. Het verhaal loopt gelukkig goed af met een jonge assertieve vrouw die zegt haar geluk te hebben gevonden. Wanneer ik naar haar leven kijk dan hoop ik dat velen in het Midden Oosten eenzelfde groei zullen doormaken. Zolang dit niet gebeurt is er geen voedingsbodem voor politieke vrijheid en democratie.