Categorie: scheppingskracht

In een wereld van tegenstellingen manifesteert de scheppingskracht zich in de inspirerende en liefdevolle interactie tussen een schepper en zijn schepping. Begin je ontdekkingsreis in deze categorie bij de eerste column van een serie van acht: kiezen voor vrijheid.

Zie ook de categorieën tegenstellingen, alles beweegt, mogelijkheden, kunst en vrije wil.

Waarom schrijf ik nog?

Een vraag die ik mezelf nu al een paar keer heb gesteld is: Waarom schrijf ik nog wanneer alles wat ik heb geschreven uiteindelijk zal verdwijnen? Ik sta stil en laat de vraag tot me doordringen. In eerste instantie denk ik: Belachelijk dat ik het nog doe! Bovendien: Wat voegt een enkele column toe aan wat ik al heb geschreven? Dan corrigeer ik mezelf: Het gaat niet om wat ik schrijf maar om het feit dat ik schrijf. Ik schrijf omdat ik vorm wil geven aan de scheppingskracht in me. Het maakt niet uit of ik dat doe door te schrijven of door iets anders. Ook al verdwijnt alles wat ik heb geschreven, het scheppend vermogen waarvan ik getuige ben blijft.

Zie ook:
Wat is het nut van wat ik schrijf?
in den beginne
de schepping

de cirkel is rond

In het onbestemde niets klinkt de hartslag van het leven, de stem van het iets, van zijn en worden, ruimte en tijd. In een uitdijend veld van vrij beschikbare energie en scheppingskracht, in een wereld van tegenstellingen groeit de mens. De schepping stopt niet in de mens. Met zachte druk baant ze zich een weg in het vrije denken en voelen van de mens. Hier wordt ze zich bewust van zichzelf, van het zelf dat voelt en weet dat het is. Bewust geworden van zichzelf is het zelf wat het was en zal zijn, de hartslag van het leven. De cirkel is rond. Verweven met het niets wacht het iets op de volgende hartslag, de volgende pop-up van leven en uitdijende rimpels in een veld van ‘bewust zijn’.

Dit was de laatste van acht geselecteerde columns in de categorie ‘scheppingskracht’.
1. kiezen voor vrijheid
2. de schepping
3. Hoe bijzonder is de scheppingskracht!
4. Wat is de zin van het leven?
5. de liefde overwint alles
6. Geloof je in god?
7. de schepper van god
8. de cirkel is rond

Zie ook:
bestemming
het niet-iets zijn
de hartslag van de schepping
cirkel
levenswiel
de slang
oorsprong van ons bewustzijn
Wat blijft er van mij over?

schoonzoon en schoondochter

Het voorvoegsel schoon- is een leenvertaling van het Franse beau en belle. In Frankrijk was het vanaf de 13e eeuw een hoffelijke aanspreekvorm voor personen die door een huwelijk in de familie traden. Voor mij reikt het voorvoegsel schoon- verder dan deze oorspronkelijke betekenis. Voor mij verwijst het naar de bijzondere plaats die mijn schoonzoon en schoondochter in mijn hart hebben. Ze hebben deze plaats niet gekregen door hun huwelijk maar doordat ik me in hen heb verdiept. Wanneer ik dat doe probeer ik door de diverse lagen van iemands persoon tot in de kern van diens persoonlijkheid te kijken, tot in de bron van scheppingskracht en liefde. Vanaf het moment dat ik dat bij hen deed werden ze deel van de onvoorwaardelijke liefde in mij. De band die daardoor ontstond kan nog wel praktisch worden verbroken maar nooit meer gevoelsmatig.

Zie ook: gewoon liefde

scheppen

Het woord scheppen heeft een dubbele betekenis ‘opdiepen, putten’ en ‘creëren’. Je schept klei uit de grond en creëert er iets moois mee. Terwijl ik dit schrijf denk ik aan de uitdrukking in het boek genesis ‘stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren’. Deze uitdrukking waarschuwt je dat het leven na de dood belangrijker is dan het aardse bestaan. Met andere woorden: Leef goed, dan heb je na je dood recht op een plaats in het paradijs. Je hoeft echter niet te wachten op het paradijs. Door kracht te putten uit de bron van de schepping en er iets moois van te maken, iets goeds mee te doen, wordt het leven zelf een paradijs. Wanneer vervolgens na je dood blijkt dat je ook iets hebt toegevoegd aan de universele schoonheid van de schepping dan is dat mooi meegenomen.

Zie ook:
kleien
in den beginne
de schepping

menselijke waardigheid

Wat we onder grensoverschrijdend gedrag verstaan is afhankelijk van de context van het grensoverschrijdende gedrag en van de persoonlijkheid en de persoonlijke keuzes van daders en slachtoffers. Het is daarnaast de aard van de schepping dat het haar grenzen opzoekt en probeert te overschrijden. Dit alles maakt het moeilijk om een algemeen beginsel vast te stellen waarmee je kunt bepalen óf en in welke mate er sprake is van grensoverschrijdend gedrag.

Gelovigen denken dat het beginsel in heilige boeken is te vinden. Niet-gelovigen denken het te vinden in het humanistisch beginsel van menselijke waardigheid. Vanaf de tweede wereldoorlog passen ze dit toe in internationale verdragen over bijvoorbeeld de rechten van de mens. Ze gaan er vanuit dat het voor iedereen dezelfde betekenis heeft. Dat iedereen dezelfde waarde hecht aan bijvoorbeeld autonomie, privacy, persoonlijke groei, spirituele ontwikkeling, vrijheid van meningsuiting en fysieke onschendbaarheid. Dit is niet zo. Je hoeft maar naar de sharia te kijken om te beseffen hoe verschillend hierover wordt gedacht.

Menselijke waardigheid is niet in een enkel woord of begrip te vatten, ook niet in een eenduidig te definiëren juridische rechtsregel. Het is een spiritueel concept dat niet een op een kan worden omgezet in waarden, normen en wetten. Toch moeten we daar wel naar blijven streven. Niet omdat de scheppingskracht ons dwingt om regelmatig sociale regels te herijken en herzien, maar omdat het in het kader van menselijke waardigheid ieders democratische verantwoordelijkheid is.

Ter afsluiting een zelfkritische vraag: Zijn activiteiten waarbij je individueel en/of gezamenlijk de grenzen van het kunnen opzoekt menswaardig of mensonwaardig gelet op het risico van fysieke, mentale en emotionele schade?

Zie ook:
grensoverschrijdend gedrag
mindfucker
ontmenselijking
dualisme
misbruik van het recht

het niet-iets zijn

Zodra we worden geconfronteerd met de leegte ‘het leeg-zijn, het niet-iets zijn’ proberen we deze te vullen met iets. Afhankelijk van iemands persoonlijkheid bestaat dit iets uit een persoonlijke mix van gedachten, gevoelens en gedrag. Van liefde tot betekenisvolle gedachten en arbeid. De drang om de leegte te vullen is zo groot dat we vergeten dat er nog een andere manier is om ermee om te gaan. De leegte in en onder ogen zien. Er jezelf ontspannen en niet-reactief voor openstellen. Wanneer je dit doet ontdek je dat het niets de tegenpool is van het iets. Zonder deze twee tegenpolen zou de scheppingskracht niet kunnen bestaan, zich niet met de hartslag van het leven kunnen manifesteren in ruimte en tijd. Door te kiezen voor de scheppingskracht verdwijnt de angst die de leegte oproept en vormen zich nieuwe mogelijkheden, nieuwe vergezichten gevormd uit iets en niets.

Zie ook:
levende stilte
het geluk tussen geluk en ongeluk
horror vacui
de cirkel is rond