Categoriearchief: schuld en boete

Schuld en boete, centraal aandachtspunt in alle wereldgodsdiensten. Zie ook categorie goed en kwaad.

berouw

Wanneer je iets fout hebt gedaan en berouw toont word je niet of minder zwaar gestraft. Het woord berouw is afgeleid van rouwen ‘treuren, verdriet hebben’. Wanneer je berouw hebt en dat uit in verdriet dan geloven de meeste mensen je. Ze gaan ervan uit dat ze echt verdriet kunnen onderscheiden van gespeeld verdriet. Maar hoe vaak zullen ze om de tuin worden geleid met ‘krokodillentranen’ en hoe vaak zullen ze iemand veroordelen die volgens hen geen verdriet toont?

Zie ook:
verkrachte wilskracht
ideologisch geweld
spijt
niet bekennen maar erkennen

de prijs van vrijheid

Stel dat God bestaat en dat ik hem een vraag zou mogen stellen. Dan zou mijn vraag zijn: God, je hebt Adam en Eva geschapen. Toen ze niet deden wat je wilde zei je: Zoek het zelf maar uit. Lukt het niet? Eigen schuld dikke bult! Is dat nou de befaamde goddelijke wijsheid en liefde? Het antwoord van God: Wanneer je wilt zeggen dat het resultaat verre van ideaal is dan heb je gelijk. Als schepper diende ik echter de vrijheid van de schepping te respecteren door Adam en Eva vrij te laten. Hierdoor konden ze een eigen leven leiden en de vrijheid benutten om te leren wat het betekent om deel te nemen aan de schepping. Wanneer ze de vrijheid niet respecteren door zichzelf klem te zetten met dogma’s, haat en geweld dan is dat hartverscheurend maar het is de prijs die je als schepper betaalt voor de vrijheid die je creëert.

Zie ook:
de kleine schepper
de schepper van god
scheppingskracht
eigen schuld, dikke bult
eten van de boom van kennis van goed en kwaad

godverdomme

Hallo God, ik heb een vraag voor je. Waarom mag ik geen godverdomme zeggen? Willem, waarom zou je mij vervloeken? Ik hecht niet aan een naam of vloek. De vraag is of jij dat wel doet. Waarom noem je mij anders God? Waarom probeer je mij te vermenselijken? Mensen kun je vervloeken zoals jij doet met godverdomme. Mij kun je niet vervloeken omdat ik geen mens ben maar het goddelijke in de mens, dus ook in jou. Dus waarom vervloek je jezelf? Ben je kwaad op jezelf? Maar waarom zou je kwaad zijn op jezelf? Heb je iets fout gedaan? Waarom heb je in dat geval geen begrip en mededogen met jezelf?

Zie ook: godsbeeld

begrip mededogen en vergeving

Het heeft lang geduurd voordat ik mijn vader kon vergeven voor de harde opvoeding die ik heb gehad. Door me te verdiepen in zijn jeugd, zijn oorlogstrauma en de gevolgen van zijn ziekte, kon ik me inleven in de gevoelens die hij moet hebben gehad. Vervolgens kon ik hem vergeven, het gif van de wrok laten verdampen waardoor ruimte ontstond voor liefde. Door dit proces ben ik ook anders aan gaan kijken tegen mijn eigen trauma’s. Door me te verdiepen in de traumatische gebeurtenissen en door me open te stellen voor het kind dat ik was heb ik mijn schuldgevoel kunnen loslaten.

Zie ook:
doorzetter
mededogen
onze zachte onderbuik
de uitzichtloosheid van het bestaan
vergeven
jezelf vergeven
ontgiften

gerechtigheid

Ik heb moeite met mensen die op hoge toon gerechtigheid eisen. In veel gevallen willen ze niet dat er recht wordt gesproken maar willen wraak. Wraak waarvoor ze de verantwoordelijkheid proberen af te schuiven op een onafhankelijke partij, de rechterlijke macht. Een volledig onafhankelijke rechterlijke macht bestaat echter niet. De druk die de schreeuwers op de publieke opinie uitoefenen zet de onafhankelijkheid onder druk. Maar al te vaak is de rechterlijke macht bereid om onder druk van de publieke opinie een maximale straf op te leggen of om de grens van de wet op te zoeken om iemand te kunnen veroordelen. Dit gebeurt overal, ook in een democratische rechtsstaat. Wanneer je kiest voor de democratische rechtsstaat door gebruik te maken van haar voordelen dan zet je de rechterlijke macht niet onder druk met haatdragende en opruiende retoriek maar gebruik je je kiesrecht.    

Zie ook:
instant karma
genoegdoening
rechtvaardigheidsgevoel
wraak

guilty pleasure

Er is een televisie genre dat volledig draait op het gevoel van guilty pleasure. Programma’s waar deelnemers acteren op de grens van wat we sociaal acceptabel vinden. Alhoewel we ervan genieten, voelen we ons ook vaak schuldig omdat we ervan genieten. Er zijn meer momenten waarop we een mix van schuld en genot ervaren. Op een feestje lachen we besmuikt om een foute grap, we hebben seks op een plaats waar we kunnen worden betrapt en genieten van muziek waar we ons volgens anderen voor zouden moeten schamen. Het is de aloude spanning tussen ik en wij. Kies ik voor mezelf of conformeer ik me aan de groep?

Zie ook: reality tv

overtollig

De coronacrisis zal behalve grote economische gevolgen ook grote geestelijke gevolgen krijgen. Veel mensen die nu hun huis niet uit kunnen zullen last krijgen van stress door onzekerheid, eenzaamheid en het gedwongen stil zitten. Terwijl deze gedachte aan me voorbij trekt krijg ik het gevoel overtollig te zijn, te veel. Het doet me denken aan het schuldgevoel dat ik van ouderen ken als ze zien dat jongeren eerder overlijden dan zij. Ik laat dit gevoel los en besluit dat ik wil genieten van het moment. Glimlachend kijk ik naar het koekje in mijn hand.