Categoriearchief: vanzelfsprekend

Het begrip vanzelfsprekend heeft behalve de alledaagse betekenis ‘duidelijk, logisch, ontegenzeglijk’ ook een diepere betekenis. Ontdek in deze columns de spirituele ervaring die achter het woord verscholen ligt.

outside the box

Onze hersenen zijn een black box vol geconditioneerde reflexen. Je kunt jezelf hieruit bevrijden door niet-reactief de emotionele en rationele processen te observeren en te analyseren. Zodra je hiermee de bodem van je kennis hebt bereikt en je aandacht weet vast te houden betreed je de ruimte buiten de muren van de black box en ontdek je dat de muren ‘one-way mirrors’ zijn. Door deze spiegels heen kijkend besef je hoe betrekkelijk en vanzelfsprekend de programma’s zijn die in de black box draaien en hoe anderen dit ook zouden beseffen wanneer ze ‘outside the box’ zouden leren denken.

Zie ook: black box

krimpende wereld

Ik heb me altijd verantwoordelijk gevoeld voor de wereld om me heen. Ik zocht antwoorden op levensvragen en deelde de antwoorden die ik vond met anderen. Dit verantwoordelijkheidsgevoel neemt af. Ik zoek en vind nog wel antwoorden maar sluit me af voor zwart-wit discussies waarin de drang naar nuancering en verdieping ontbreekt. Het gevolg is dat mijn wereld krimpt. Het is de prijs die ik bereid ben te betalen omdat ik merk dat met het krimpen van de ene wereld zich een andere wereld voor me opent. Een wereld waarin ik de vanzelfsprekendheid van zwart-wit standpunten begrijp en waar ik geen antwoorden hoef te geven omdat ze besloten liggen in begrip en mededogen.

Zie ook:
zoek het allemaal zelf maar uit
plattegrond

gewoon liefde

De liefde die ik voor mijn geliefden voel is vanzelfsprekend. Het is niet zo dat ik alles van hen accepteer. Het is zelfs zo dat de kritiek die ik soms op hen heb een einde zou kunnen maken aan onze relatie maar nooit aan mijn liefde. Dat kan ook niet want de liefde die ik voel heeft geen begin of einde. Ze is er gewoon, eeuwig en altijd. Soms overvalt ze mij zoals vanochtend toen ik besefte dat ik dezelfde liefde voel voor iemand die ik niet persoonlijk ken en op wie ik maatschappelijk scherpe kritiek heb.

Zie ook:
betekenis vanzelfsprekend
vanzelfsprekend
onze band
een andere vrouw

betekenis vanzelfsprekend

Soms lijkt de betekenis van een woord vanzelfsprekend. Neem het woord vanzelfsprekend. De algemene betekenis is: hoeft niet te worden uitgelegd, is logisch, ligt voor de hand. Er is echter nog een andere, minder voor de hand liggende, betekenis. Deze openbaart zich tijdens het diepste weten, in inzichten die niet kunnen worden uitgelegd, niet logisch zijn te bevatten en niet kunnen worden betwist. Inzichten waar geen spreker voor nodig is omdat ze vanuit en voor zichzelf spreken.

Zie ook: vanzelfsprekend

stel dat ..

Stel dat het leven zinloos is. Dat het niet meer is dan wat de evolutie ons te bieden heeft. Een fysiek proces van leven, overleven en voortplanten. Waarom zouden we dan, behalve uit eigenbelang, nog aardig zijn voor elkaar? Waarom zouden we niet als een Romeinse keizer maximaal genieten van de mogelijkheden tot vermaak, ook al gaat dat ten koste van anderen? Is het angst voor de hel die ons tegenhoudt? Maar is ook ons beeld van de hel niet het product van de evolutie? Een systeem van schuld en boete waarmee de kudde het individu dwingt zich aan haar regels te houden? Groepsdruk waaraan we niet kunnen ontsnappen, zelfs niet door de dood? En geldt dat misschien ook voor ons beeld van de hemel, de plaats waar empathie en mededogen vanzelfsprekend zijn? Is ook dit beeld niet slechts een evolutionair product dat is ontstaan om de groepsband te versterken en de overlevingskans te vergroten?

Zie ook:
stel dat dit alles is
beloning en straf
bijzonder

true crime

Waar komt die fascinatie voor true crime toch vandaan? De betovering die we ondergaan door Netflix series als ‘Making a Murderer’ en documentaires over moord en geweld van een zender als Investigation Discovery. Is het de angst voor het roofdier dat in ons schuilt? Is het opluchting omdat we niet bij de gruwelijke gebeurtenissen betrokken zijn? Is het de drang om ons te verdiepen in negatieve gebeurtenissen omdat ze ons ook zouden kunnen overkomen? Of beseffen we diep in onszelf dat geweld en geweldloosheid twee aspecten zijn van een even onwaarschijnlijk als vanzelfsprekend geheel?

Zie ook:
horror vacui
filmgeweld