het is allemaal zo gewoon

Het leven is allemaal zo gewoon, zo nietszeggend. Natuurlijk zijn er mensen die er betekenis aan proberen te geven maar ook zij zitten vast in een vicieuze cirkel van leven en dood. In een leven dat bestaat uit verbeelding, genot, geld en macht. Ik begrijp degenen wel die eruit willen stappen. Hoe lang houd ik het zelf nog vol? Hoe vind ik in deze van doodse stilte vergeven wanhoop de weg terug naar de ziel? Ik laat de stilte op me inwerken, geef me eraan over. De wanhoop verdwijnt. Langzaam komt de stroom van leven en dood weer op gang. Ik kijk om me heen en besef: Er is geen weg naar de ziel. Het leven met al haar hoogte- en dieptepunten is de ziel.

Zie ook:
Job
banaal
een vlakke lijn
recycling