Categoriearchief: identiteit

Veel mensen ontlenen hun persoonlijke identiteit aan de groep waar ze bij horen. Zie ook de categorieën kudde en cultuur.

integratie

Ik voel me even sterk verbonden met Brabant, mijn moederland, als met Nederland, mijn vaderland. Deze band kun je vergelijken met de band met mijn ouders. Een band die ik, ondanks dat ze zijn overleden, nog altijd voel. Hoezeer ik ook van hen hield, ik stond niet achter al hun opvattingen en gedrag zoals het claimgedrag van mijn moeder en de strenge opvoeding door mijn vader. Desondanks is mijn integratie in hun wereld geslaagd. Dit komt doordat ik me in hen ben gaan verdiepen. Bijvoorbeeld in de jeugd van mijn vader en in zijn oorlogsverleden. Hij was betrokken bij de strijd op de Grebbeberg. Mijn moeder is van kinds af aan omringd geweest door een groot gezin. Ons vertrek viel haar zwaar. Integratie komt van het Latijnse ‘integrare’ wat aanvullen betekent. Mijn liefde, begrip en kritische opstelling vullen elkaar aan en zorgen niet alleen voor een tijdloze band met mijn ouders maar vormen ook een spiegel waarin de integratie met mezelf en met iets groters dan ikzelf plaats vindt.

Zie ook:
integratieproces
integriteit

 

uitbundig

Ik ben geen uitbundig mens. Dit betekent niet dat ik niet gedreven, gepassioneerd en enthousiast ben. Ik verlies me echter zelden in vrolijkheid. Op de momenten dat ik uitbundig ben voel ik me achteraf vaak zwaarmoedig. Misschien wordt dit veroorzaakt door mijn opvoeding. Uitbundigheid werd niet gewaardeerd in ons gezin. Mijn vader was een drukbezet man die niet tegen drukte kon. Het zou ook kunnen zijn dat uitbundigheid mij confronteert met oppervlakkigheid waar ik een hekel aan heb. Het begrip uitbundig is een term uit de verkoop. De verkoper die de mooiste exemplaren uit een ‘bund’, een bundel, bovenop de stapel legt. Ik ben niet iemand die zich in het sociale middelpunt plaatst. Ik ben een graver, een introspectief mens die verder wil kijken dan de buitenkant. Ik kijk bovendien graag naar het totaal, naar dat wat alles met elkaar verbindt. Het begrip bund is taalkundig verwant aan het werkwoord binden. Ben ik dan toch een beetje uitbundig of kan dat niet ‘een beetje uitbundig’?

 

autonomie

Ons gevoelsleven krijgt een oppepper op het moment dat we een beslissing nemen. Bijvoorbeeld: de beslissing om een relatie te beëindigen kan ertoe leiden dat je jezelf krachtig en vrij voelt. Dit heeft niet alleen te maken met de stoffen die vrijkomen in je hersenen wanneer je iets beslist maar ook met het feit dat je kiest voor autonomie. Het begrip autonomie stamt van het Griekse ‘autos’ zelf en ‘nomos’ wijze, gewoonte. Je bent autonoom wanneer je zelf vorm geeft aan het verlangen naar zekerheid en avontuur in je leven. Veel problemen in een relatie  ontstaan doordat een van de partners een slaafse volger wordt van de wijze waarop de ander zijn leven inricht. In plaats van je autonomie op te offeren ten gunste van je partner is het beter om op zoek te gaan naar de dynamiek in het leven van je partner en naar de wijze waarop hij of zij hier vorm aan wil geven. Het begrip en inzicht dat daardoor ontstaat helpt je om een eigen levensloop te kiezen, met of zonder je partner.

 

selfitis

Selfitis is de ziekelijke neiging om selfies te maken en ze vervolgens te delen met anderen. Hiertoe behoren niet alleen foto’s van jezelf op de sociale media maar ook persoonlijke berichten. Waarom delen we deze zo massaal? Het antwoord is simpel: We zijn verslaafd aan bevestiging. We voelen ons bijzonder wanneer anderen hun waardering over ons uitspreken door middel van likes, volgers en subscribers.

Zie ook:
volgers
bezoekersaantallen
zien en gezien worden

 

nieuwe fase in de individualisering

Er is een nieuwe fase in de individualisering aangebroken. Na de geestelijke bevrijding tijdens de verlichting in de achttiende eeuw, de economische bevrijding door de industrialisatie aan het begin van de negentiende eeuw en de seksuele en spirituele bevrijding in de jaren zestig van de vorige eeuw is nu de fase aangebroken van de digitale bevrijding. In deze nieuwe fase zullen we minder afhankelijk worden van onze fysieke aanwezigheid in contacten. Deze zullen worden vervangen door een virtuele realiteit. Deze nieuwe realiteit zal niet alleen onze contacten bepalen maar zal ook voorzien in onze behoefte aan romantiek en seksualiteit. Ik vind het boeiend om te zien hoe deze nieuwe fase zich nu al ontvouwt en vraag me af of hoe ver toekomstige generaties erin mee zullen gaan. Of hebben ze hierin niets te zeggen omdat hun leven zal worden gekleurd en bepaald door voorgaande fases?

 

de maakbare mens

We gaan er in onze cultuur van uit dat je zelf kunt bepalen hoe je leven verloopt. In deze visie worden dromen waar wanneer je er volledig voor gaat. Misstappen die je hebt gezet kunnen ten goede worden gekeerd. Maar is dat wel zo? Wordt dit idee van maakbaarheid niet juist gepropageerd door mensen die er vanaf hun geboorte mee zijn opgevoed? Ben ik zelf ook niet het product van zo’n opvoeding? Stel dat ik deze opvoeding niet had gehad zou ik dan even zelfstandig en onafhankelijk zijn als ik nu ben en ben ik dat überhaupt wel? Klopt het idee van de maakbare mens dus wel? De mens die zijn eigen lot bepaalt. Moeten we dit idee niet loslaten en overstappen op de gedachte dat ieder mens het leven herschept vanuit de mogelijkheden en beperkingen die hem door opvoeding en cultuur worden aangereikt?

Zie ook:
resocialisatie
the American Bubble