Categoriearchief: identiteit

Veel mensen ontlenen hun persoonlijke identiteit aan de groep waar ze bij horen. Zie ook de categorieën kudde , cultuur en zelfvertrouwen.

ondeelbaar bewustzijn

Om spiritueel vrij te kunnen zijn dien je je nationale en culturele identiteit los te laten. Herken en erken je identiteit door het verschil met andere nationaliteiten en culturen te onderzoeken. Laat vervolgens alles wat je over je identiteit hebt ontdekt los en ontdek dat ik en wij in een ondeelbaar bewustzijn met elkaar zijn verbonden. Een bewustzijn dat zich niet laat vangen in ik of wij.

Zie ook: persoonlijke identiteit

culturele erfenis

Het gedachtegoed van onze voorouders en hun vrijheidsstrijd zijn belangrijk voor onze ontwikkeling als individu en voor het ontstaan en voortbestaan van onze democratie. Dit verleden is geen garantie voor de toekomst. Het kan verdampen in heropvoedingskampen zoals in China en in fundamentalistische scholen zoals in Islamitische landen. Om de kracht van het verleden te kunnen blijven benutten zullen we daarom met meer overtuiging dan ooit aan onze kinderen de kernwaarde van de cultuur moeten overdragen: ‘Het ontwikkelen van een vrije wil door middel van zelfreflectie en zelfkritiek.’

Zie ook:
China en Europa
Afghanistan
als ik god was
Socrates
zelfreflectie
zelfkritiek

China en Europa

Zowel China als Europa maakten rond 450 voor Chr. een belangrijke culturele omwenteling mee. In China ontstond het keizerrijk met Confucius als belangrijke filosoof en in Europa de Atheense democratie met de filosoof Socrates. Socrates heeft met zijn kritische vraagstijl de basis gelegd voor de groei van de westerse democratie en van het westers individualisme. De Europese cultuur wordt nog altijd gekleurd door het voorbeeld dat hij voor veel van zijn tijdgenoten was, zoals het belang dat wij hechten aan zelfreflectie en vrije meningsuiting. Confucius heeft met zijn filosofie van harmonie en sociale deugden de basis gelegd voor de orde in het keizerrijk en in het communisme. Ook de hedendaagse Chinese cultuur wordt nog altijd door zijn gedachtegoed gekleurd, zoals de individuele inzet voor het collectieve belang.

Zie ook:
Confucianisme
culturele erfenis

van verdieping naar verbinding

Ik ben jaloers. Als introvert en rationeel persoon ben ik jaloers op het gevoel dat extraverte personen uitstralen. Het is niet zo dat ik zelf geen gevoel heb maar het spat er bij mij niet van af. Het zit bij mij voor een groot deel verborgen in de passie waarmee ik me op de kern van het leven richt. Nu ik dit zeg, besef ik dat ik niet jaloers hoef te zijn. Mijn gevoel heeft een ander doel dan dat van veel extraverte personen. Mijn primaire doel is niet verbinding maar verdieping. Op het moment dat ik doordring in de kern van het leven voel ik me verbonden met alles en iedereen. Dit gevoel is weidser en reikt dieper dan mijn dagelijks gevoel van verbondenheid dat ik in sterke mate bij veel extraverte personen zie.

Zie ook:
jaloers
charisma

onheilsprofeet

De bijbelse onheilsprofeet Jesaja waarschuwde niet alleen voor het onheil dat de Joden te wachten stond maar gaf ook aan dat ze verlost zouden worden wanneer ze trouw zouden blijven aan God. Ben ik een onheilsprofeet? Ook ik waarschuw voor onheil. Voor wat er met het klimaat en de democratie kan gebeuren wanneer we niets doen. In tegenstelling tot Jesaja zeg ik niet dat je trouw moet blijven aan God maar dat je het geluk vindt door je open te stellen voor je goddelijke aard. Je hoeft hier niet mee te wachten. Je kunt dit nu al doen en tegelijkertijd iets doen aan wat de wereld en de mens bedreigt.

Zie ook:
doemdenker
apocalyps
de ultieme test
drie verantwoordelijkheden

soort zoekt soort

We identificeren ons met mensen met wie we ons verwant voelen. ‘Soort zoekt soort.’ In mijn jeugd, in het katholieke zuiden, woonden en leefden katholieken en protestanten gescheiden van elkaar. Nu ik ouder ben merk ik dat we daarin nog maar weinig zijn veranderd. Ook autochtonen en allochtonen leven gescheiden van elkaar. Ik denk hier vaak aan wanneer gesproken wordt over discriminatie. Discriminatie stamt van het Latijnse discriminare ‘onderscheiden, scheiden’. Ons verlangen om onszelf te identificeren met groepen en personen met wie we ons verwant voelen maakt dat we een scheiding aanbrengen met degenen met wie we dat gevoel niet hebben. Om een einde te maken aan discriminatie zullen we het verlangen om onszelf te identificeren los moeten laten.

Zie ook: segregatie

sterktes en zwaktes

Tegenover iedere sterke eigenschap staat een zwakke eigenschap. Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Ik ben een serieus mens en een doorzetter. Nadeel is dat ik verbeten en streng kan overkomen. Ik heb moeite om luchtig te reageren. Wanneer ik bijvoorbeeld een klacht heb dan heb ik de neiging er ‘met gestrekt been in te gaan’. Ook heb ik de neiging om van elk gesprek een serieus gesprek te maken. Ik praat niet gemakkelijk over ‘koetjes en kalfjes’. Hiermee ben ik de tegenpool van degenen die minder zwaar denken en opgewekt en luchtig in het leven staan. Door me voor hen open te stellen en me in hen te verdiepen ben ik mijn eigen mogelijkheden en beperkingen beter gaan herkennen en erkennen. Hierdoor kan ik nu vaker en gemakkelijker luchtig op iets reageren.

Zie ook: doorzetter

Zie ook pagina: artikelen