Categoriearchief: identiteit

Veel mensen ontlenen hun persoonlijke identiteit aan de groep waar ze bij horen. Zie ook de categorieën kudde en cultuur.

charisma

Ik heb geen charisma. Ik val niet op wanneer ik in een kroeg iets wil bestellen. Op straat draaien mensen zich niet om als ik passeer. Wat heb ik niet wat charismatische personen wel hebben? Ik heb geen opvallend uiterlijk, val niet op door zelfverzekerdheid, ben geen visionair die met een bewogen verhaal zijn overtuiging overdraagt aan anderen en ik heb geen grote groep volgers. Ik ben eerder het tegenovergestelde van dit alles. Ik ben een onopvallende introverte man die zichzelf en de wereld onderzoekt en die in de schaduw van internet het verslag van zijn zoektocht ter beschikking stelt aan degenen die het willen gebruiken als referentiekader voor hun eigen zoektocht.

Zie ook:
respect (2)
opgeslokt door een sekte
machtscyclus
plattegrond
ik ben geen ..

de artificiële mens

Ik heb steeds meer moeite met het begrip kunstmatige intelligentie. Het heeft te veel de betekenis van onnatuurlijke verstandelijke intelligentie. De term ‘artificiële mens’ dekt beter de lading. Artificieel stamt van het Latijnse ‘ars’ kunst en ‘facere’ maken. Als ware kunstenaars creëren technologen een nieuwe mens. Deze artificiële mens zal meer zijn dan een analyserende en concluderende computer. Hij zal ook beschikken over verbeeldingskracht en inlevingsvermogen. We laten ons nu al inspireren en emotioneel prikkelen door filmfiguren waarvan we niet weten of ze echt zijn of bedacht door programmeurs en zelfstandig opererende logaritmes. Logaritmes die de artificiële mens creëren door feiten, mogelijkheden en emoties op elkaar af te stemmen en in een ‘augmented reality’ aan te bieden. In deze aan ons bestaan toegevoegde werkelijkheid communiceren en identificeren we ons met de nieuwe mens.

uitvoerders

Stel dat wij de uitvoerders zijn van de scheppingskracht. Dat het belangrijkste doel in ons leven het verleggen van grenzen is door nieuwe gebieden te ontdekken en te ontginnen. Wat zijn dan de kwaliteitseisen waaraan we moeten voldoen? Of kent de scheppingskracht geen kwaliteitseisen en moet ik me er blind aan overgeven en met vallen en opstaan de grens van het mogelijke ervaren en verleggen? Als een kunstenaar mijn ego uitschakelen en me overgeven aan de scheppingskracht die mijn talenten gebruikt om zich te manifesteren en grenzen te verleggen.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god
architect
mogelijkheden

levenswiel

Het wiel is een veelgebruikt spiritueel symbool. In een simpele vorm is het de illustratie van de cyclus van vreugde en verdriet. Zolang deze tegenpolen elkaar afwisselen is er lijden omdat je verlangt naar vreugde en je afzet tegen verdriet. Pas wanneer je inzicht krijgt in de natuurlijke afwisseling van vreugde en verdriet en het lijden met mededogen tegemoet treedt, bevrijd je jezelf uit de omwentelingen van het wiel en verplaatst je bewustzijn zich naar de as van het wiel, daar waar de energie zetelt die het levenswiel in beweging houdt.

Zie ook:
Boeddha
cirkel

onze harde schijf

We worden geboren met hersenen die functioneren als een harde schijf waarop genetisch een aantal persoonlijkheidskenmerken zijn voorgeprogrammeerd. Dit programma start in de baarmoeder en bepaalt voor een belangrijk deel of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent, beschouwend of praktisch, man of vrouw. Vanaf je geboorte komen daar ervaringen bij die worden opgenomen in de programmering totdat de harde schijf één kluwen programmering is. Deze programmering kan zo complex worden dat je het gevoel hebt in de knoop te zitten. Op dat moment is het zaak om de kluwen te ontrafelen. Onderzoek daarvoor vragenderwijs de lijnen van je persoonlijkheid tot in je vroegste jeugd. Hierdoor creëer je licht, lucht en ruimte in je geest waardoor spirituele inzichten en gevoelens kunnen opbloeien.

Zie ook:
integratieproces
zekerheid
bodemloos
compleet en vanzelfsprekend
emotionele knopen
liegen en bedriegen

hij haalt het beste in mij naar boven

Ik heb de uitspraak ‘hij haalt het beste in mij naar boven’ eigenlijk nooit goed begrepen. Het was voor mij een romantische ontboezeming die je niet moest proberen te duiden. Hier kwam verandering in toen ik naar een vrouw zat te kijken in een datingprogramma. Zij kon zich ontspannen bij de man met wie ze een date had. Hij genoot van haar drukke aard en directheid. ‘Het beste’ was voor haar dat ze zich niet anders hoefde voor te doen dan ze was. Door dit voorbeeld drong de volledige betekenis van ‘het beste’ tot me door. Het beste betekent dat je jezelf bij de ander vrij voelt om in alles jezelf te zijn, in je liefde, humor, passie, overtuigingen, fouten, irritaties, kwetsbaarheden, onzekerheden, pijn, verdriet enz.

Zie ook: jezelf zijn

melkmuil

Ik ben lang een melkmuil gebleven. Mooi woord trouwens ‘melkmuil’ ofwel ‘onvolwassen jongeman’. De term blijkt al vanaf de zestiende eeuw in de Nederlandse taal voor te komen. Meer vind ik er niet over in de naslagwerken. Wat denk ik zelf dat de oorsprong van het woord is? Ik denk dat het spottend is bedoeld, iemand die lang aan de moederborst heeft gelegen. Nu heeft dat laatste in mijn geval waarschijnlijk niet zo lang geduurd door het grote aantal kinderen dat mijn moeder heeft gekregen maar figuurlijk gezien heb ik lang aan de borst van mijn omgeving gelegen. Ik was een volgzame jongen die gedwee zijn leven liet bepalen door school en gezin. Ik heb de druk om me te conformeren in die jaren wel gevoeld maar ben er nooit tegen in opstand gekomen. De gevolgen daarvan merk ik nu. Ik heb moeite met anonieme machten die mij in een bepaalde hoek proberen te drijven. Ze irriteren, frustreren en benauwen me. Gevoelens waarvan ik nu weet dat ik ze in mijn jeugd heb verdrongen.

Zie ook: benauwd