Categoriearchief: identiteit

Veel mensen ontlenen hun persoonlijke identiteit aan de groep waar ze bij horen. Zie ook de categorieën kudde , cultuur en zelfvertrouwen.

ik en/of wij

Ik heb het niet zo op groepen. Waar ik vooral moeite mee heb zijn mensen die hun individualiteit opgeven en zich blind overgeven aan de normen en waarden van een groep zoals die van een sekte. Dit betekent niet dat ik het individu boven de groep plaats. De wereld is als een ouderwetse weegschaal. Ik en wij staan ieder aan één kant van de weegschaal. Slechts in het midden vind je hun echte waarde. Deze ontdek je door het gewicht los te laten dat je aan je persoonlijke identiteit en aan je groepsidentiteit hecht. Wanneer je dit doet besef je dat je in je leven niet dient te kiezen voor ik óf wij maar voor ik én wij, dat je twee verantwoordelijkheden hebt. In de wisselwerking tussen deze verantwoordelijkheden ervaar je de spirituele aard van ik en wij.

Zie ook:
antidogmatisch
medeverantwoordelijk

ik moet mezelf kunnen zijn

Op zoek naar een partner stellen velen de eis ‘ik moet mezelf kunnen zijn’. Ik begrijp dat ze zichzelf willen zijn. Waarom zouden ze met minder genoegen nemen wanneer degene die verliefd op hen is hen in alles lijkt te accepteren? Waar de meesten echter niet bij stilstaan is dat ‘liefde blind maakt’. Na verloop van tijd komen de onderlinge verschillen aan het licht en blijken deze te botsen met de behoefte van beiden om ‘mezelf te kunnen zijn’. Dit kan je op dat moment doen besluiten om uit elkaar te gaan. Je kunt ook proberen voorbij de verschillen te kijken. In de nederigheid die daarvoor nodig is groeit de bereidheid om verschillen te accepteren en te respecteren en ontdek je dat je onder de verschillen allemaal hetzelfde en toch ook jezelf bent.

Zie ook:
jezelf zijn
helemaal jezelf zijn

geestelijke vrijheid

We vormen steeds meer één grote gemeenschap van mensen die met elkaar zijn verbonden via politiek, economie, gezondheid en cultuur. Dit vergroot het risico dat we individueel overvleugeld raken door het collectief. Dat we onze geestelijke vrijheid verliezen. Ondanks dat dit een reëel risico is, denk ik niet dat als het gebeurt het ook blijvend is. De geschiedenis leert dat wanneer welvaart vanzelfsprekend wordt, de behoefte aan geestelijke vrijheid toeneemt, zie de jaren zestig van de vorige eeuw. Voordat het echter zo ver is zullen velen in geestelijke onvrijheid leven. Gelukkig hoeft dit hun spirituele vrijheid niet in de weg te staan. Deze ervaar je door je open te stellen voor het kleine: een maaltijd, muziek, een glimlach enz.

democratische waarden en voorwaarden

Een democratie houdt op te bestaan wanneer ze haar innerlijke beschaving verliest die bestaat uit met elkaar gedeelde waarden als: vrijheid, gelijkheid, verdraagzaamheid, zeggenschap, inclusief denken en de bereidheid compromissen te sluiten. De overheid dient deze waarden te beschermen. Hiervoor dient zij aan de volgende voorwaarden te voldoen: openheid, toegankelijkheid, vrije verkiezingen, scheiding van kerk en staat en scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. Ook dient zij ruimte en bescherming te bieden aan onafhankelijke kennisontwikkeling en waarheidsvinding. Wanneer een democratie deze waarden en voorwaarden laat verslappen wordt zij een prooi van graaiers, narcisten en machtswellustelingen.

Zie ook:
inclusief denken
de ondergang van onze democratie

waar ik me zorgen over maak

Weet je waar ik me zorgen over maak? Over de escalatie van geweld. De meeste mensen hebben grip op hun leven doordat ze zich laten leiden door sociale normen en waarden. Wanneer deze door maatschappelijke onzekerheid verdwijnen groeit de kans dat ze grip proberen te krijgen via geweld. In eerste instantie zullen ze zich verbaal verzetten tegen alles wat zeker lijkt voor anderen maar hen niet meer overtuigt. De kracht die ze daarbij ervaren wekt het verlangen op naar meer. Door zich samen met geestverwanten te verzetten en het verzet te voorzien van een verklaring, groeit de gemeenschappelijke kracht die maakt dat ze zich superieur gaan voelen. Verheven boven anderen menen ze vervolgens geweld te mogen gebruiken om de groep te beschermen en te versterken. Dit roept bij sommigen het verlangen op naar de kick van het geweld, de ‘thrill to kill’.

bekeren

Ik merk dat ik vastzit in een bepaalde gedachte wanneer ik gespannen raak door standpunten die lijnrecht tegenover die van mij staan. Standpunten waardoor ik me gedwongen voel mezelf te verdedigen. Dit wil ik niet. Ik vermijd debatten die kunnen ontaarden in een strijd waarin ik me moet bekeren tot het standpunt van mijn tegenstander. In plaats van me te bekeren verdiep ik me liever in wat de spanning veroorzaakt. Meestal ontstaat deze doordat mijn ego me gevangen houdt in een vicieuze gedachtecirkel. Ik bekeer me niet maar pas letterlijk en figuurlijk de betekenis toe van het woord ‘keren’ in bekeren ‘omdraaien’. Ik keer me van de strijd af en keer me naar binnen waar ik de confrontatie aanga met mijn ego.

Zie ook:
vicieuze gedachtecirkel
ingetogen

onvoorwaardelijke liefde

Datingprogramma’s scoren er goed mee, relationele problemen tussen zoekers naar liefde. Soms raak je als kijker geobsedeerd door deze problemen en zie je niet wat het werkelijke probleem van veel zoekers is. Ze kunnen zich niet onvoorwaardelijk overgeven aan de liefde. De uit hun ego voortkomende voorwaarden vertroebelen hun blik en vormen een barrière voor de liefde. Dit betekent niet dat degenen die zich wel onvoorwaardelijk kunnen overgeven geen barrières kennen. Ook zij hebben voorwaarden en strijden voor hun gelijk maar ze weten dat ze de de voorwaarden op het juiste moment moeten loslaten om ruimte te scheppen voor de liefde.

Zie ook:
onvoorwaardelijk
verstikkende relaties
relatie
echte liefde
goddelijke liefde
goddelijke liefde (2)