Categoriearchief: individu en individualiteit

Een individu is een niet op te splitsen eenheid met een eigen individualiteit, een eigen aard. Zie ook collectief, de tegenhanger van deze categorie.

culturele erfenis

Het gedachtegoed van onze voorouders en hun vrijheidsstrijd zijn belangrijk voor onze ontwikkeling als individu en voor het ontstaan en voortbestaan van onze democratie. Dit verleden is geen garantie voor de toekomst. Het kan verdampen in heropvoedingskampen zoals in China en in fundamentalistische scholen zoals in Islamitische landen. Om de kracht van het verleden te kunnen blijven benutten zullen we daarom met meer overtuiging dan ooit aan onze kinderen de kernwaarde van de cultuur moeten overdragen: ‘Het ontwikkelen van een vrije wil door middel van zelfreflectie en zelfkritiek.’

Zie ook:
China en Europa
Afghanistan
als ik god was
Socrates
zelfreflectie
zelfkritiek

China en Europa

Zowel China als Europa maakten rond 450 voor Chr. een belangrijke culturele omwenteling mee. In China ontstond het keizerrijk met Confucius als belangrijke filosoof en in Europa de Atheense democratie met de filosoof Socrates. Socrates heeft met zijn kritische vraagstijl de basis gelegd voor de groei van de westerse democratie en van het westers individualisme. De Europese cultuur wordt nog altijd gekleurd door het voorbeeld dat hij voor veel van zijn tijdgenoten was, zoals het belang dat wij hechten aan zelfreflectie en vrije meningsuiting. Confucius heeft met zijn filosofie van harmonie en sociale deugden de basis gelegd voor de orde in het keizerrijk en in het communisme. Ook de hedendaagse Chinese cultuur wordt nog altijd door zijn gedachtegoed gekleurd, zoals de individuele inzet voor het collectieve belang.

Zie ook:
Confucianisme
culturele erfenis

individualiteit

Een individu is een niet op te splitsen eenheid met een eigen individualiteit, een eigen aard. Het is deze individuele aard die voor machthebbers een doorn is in het oog. Zij verdragen geen andere individuen naast zich die hen van hun troon kunnen stoten. Ze proberen daarom ieders individuele aard te vervangen door een collectieve aard, een gemeenschappelijke manier van denken, voelen en doen. Zoals het communisme heeft laten zien gaat dit ten koste van het economisch initiatief. De economie stagneert of stort zelfs in. Door schade en schande wijs geworden hebben de Chinese leiders daarom het communistisch ideaal verruimd en meer ruimte gegeven aan het individuele initiatief. De herwonnen vrijheid beperkt zich echter tot de economie. Op alle andere fronten wordt de individualiteit in een collectief keurslijf geperst. Het individuele lijden dat hieruit voortkomt zie je terug in Sinkiang, Tibet en Hongkong.

Zie ook: individu

individu

Het woord individu stamt van het Latijnse individuus ‘ondeelbaar’. Een individu is de kleinste eenheid binnen de mensheid dat via mentale banden met de mensheid is verbonden. Om je als individu spiritueel met de mensheid verbonden te kunnen voelen dien je de mentale banden te laten vieren. Dit doe je niet door ze te ontkennen of te bestrijden maar door ze te accepteren als een feit en je onverdeelde aandacht te richten op de scheppingskracht in je. Wanneer je dit doet ontdek je hoe deze kracht zich opsplitst in individuen die in de vorm verschillend maar in de kern hetzelfde en ondeelbaar zijn.

Zie ook: individualiteit

the rule of law

De wet dient de grondrechten en veiligheid van burgers, eigendommen en contracten te beschermen. Zij dient duidelijk, consistent en openbaar toegankelijk te zijn. Wetten dienen te worden vastgelegd, gecontroleerd en uitgevoerd in een open proces. ‘The rule of law’ is de regel binnen de rechtsstaat dat iedereen aan de wet is onderworpen, ook de overheid. Deze regel biedt minder zekerheid dan je zou verwachten. Wetten kunnen onder druk van een meerderheid zodanig worden gewijzigd dat de rechten van minderheden worden geschonden. Ook kan de meerderheid een individu onbeperkte macht geven waardoor deze zich niet gebonden voelt aan de ‘rule of law’. Dit gebeurt momenteel wereldwijd in landen waar overheden en autocraten met desinformatie de angst onder de bevolking aanwakkeren. Zij krijgen hiermee onbeperkte macht en wijzigen vervolgens de wet ten koste van minderheden en ten gunste van zichzelf.

Zie ook: misbruik van het recht

ik en/of wij

Ik heb het niet zo op groepen. Waar ik vooral moeite mee heb zijn mensen die hun individualiteit opgeven en zich blind overgeven aan de normen en waarden van een groep zoals die van een sekte. Dit betekent niet dat ik het individu boven de groep plaats. De wereld is als een ouderwetse weegschaal. Ik en wij staan ieder aan één kant van de weegschaal. Slechts in het midden vind je hun echte waarde. Deze ontdek je door het gewicht los te laten dat je aan je persoonlijke identiteit en aan je groepsidentiteit hecht. Wanneer je dit doet besef je dat je in je leven niet dient te kiezen voor ik óf wij maar voor ik én wij, dat je twee verantwoordelijkheden hebt. In de wisselwerking tussen deze verantwoordelijkheden ervaar je de spirituele aard van ik en wij.

Zie ook:
antidogmatisch
medeverantwoordelijk

geestelijke vrijheid

We vormen steeds meer één grote gemeenschap van mensen die met elkaar zijn verbonden via politiek, economie, gezondheid en cultuur. Dit vergroot het risico dat we individueel overvleugeld raken door het collectief. Dat we onze geestelijke vrijheid verliezen. Ondanks dat dit een reëel risico is, denk ik niet dat als het gebeurt het ook blijvend is. De geschiedenis leert dat wanneer welvaart vanzelfsprekend wordt, de behoefte aan geestelijke vrijheid toeneemt, zie de jaren zestig van de vorige eeuw. Voordat het echter zo ver is zullen velen in geestelijke onvrijheid leven. Gelukkig hoeft dit hun spirituele vrijheid niet in de weg te staan. Deze ervaar je door je open te stellen voor het kleine: een maaltijd, muziek, een glimlach enz.