Categoriearchief: leven na de dood

Is er leven na de dood ? Sommigen denken het antwoord te weten. Anderen zeggen dat er geen antwoord is omdat de vraag volgens hen van verkeerde uitgangspunten uitgaat. Lees deze columns, bepaal je eigen antwoord en laat dit vervolgens los.

een vlakke lijn

Ik zak soms geestelijk diep weg, krimp tot dicht bij het absolute nulpunt waar ik blijf hangen in een doodse stilte. Na verloop van tijd kom ik dan weer tot leven en herpak mezelf. Nadat ik mezelf heb herpakt is het alsof er nooit een dieptepunt is geweest. Verstandelijk weet ik echter beter. Mijn leven is een golf van up’s en down’s waar ik doorheen moet. Uiteindelijk zal de golf uitdoven in een vlakke lijn. Wat er dan met mij gebeurt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik, hoe ik ook probeer te overleven in gedachten en gevoelens, ze zal moeten loslaten. Het leven begint en eindigt niet met zekerheden maar met mogelijkheden.

Zie ook:
mogelijkheden
verkennen
negatieve spiraal

uitvoerders

Stel dat wij de uitvoerders zijn van de scheppingskracht. Dat het belangrijkste doel in ons leven het verleggen van grenzen is door nieuwe gebieden te ontdekken en te ontginnen. Wat zijn dan de kwaliteitseisen waaraan we moeten voldoen? Of kent de scheppingskracht geen kwaliteitseisen en moet ik me er blind aan overgeven en met vallen en opstaan de grens van het mogelijke ervaren en verleggen? Als een kunstenaar mijn ego uitschakelen en me overgeven aan de scheppingskracht die mijn talenten gebruikt om zich te manifesteren en grenzen te verleggen.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god
architect
mogelijkheden

architect

Stel dat ik de niet-fysieke architect ben van mijn fysieke leven. Een tijdloos wezen dat de beperkingen van de tijd heeft opgezocht om ervarenderwijs grenzen te verleggen. In dat geval heb ik zelf gekozen voor mijn ziekte. Dit roept de volgende vragen bij me op: Is deze ervaring echt nodig voor een bestaan in de niet-fysieke wereld? Om welk aspect van de ziekte gaat het? Misschien het vermogen om rustig te blijven en mezelf niet gek te maken? Of is mijn ziekte slechts ‘collateral damage’ en gaat het om heel andere ervaringen?

Zie ook:
uitvoerders
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

donorregistratie

De druk om te laten zien dat je een liefdevol mens bent die niet gehecht is aan stoffelijke zaken is zo groot dat tegenargumenten voor orgaandonatie naar de achtergrond verdwijnen. Daarom hier enkele tegenargumenten: Je wilt een halt toeroepen aan de overheid die al een grote claim legt op je persoonlijk leven en nu zelfs op je lichaam. Je wilt niet meewerken aan de illusie van een lang en gezond leven. Voor ieder mens komt er een moment dat hij moet accepteren dat zijn leven eindig en onvolmaakt is. Je wilt voorkomen dat familie en vrienden gehaast afscheid van je moeten nemen terwijl je lichaam nog warm is. Wetenschappers kunnen dan wel zeggen dat hersendood het einde van je lichaam is maar je bent er niet van overtuigd dat je bewustzijn op dat moment ook gelijk je lichaam verlaat. Niet voor niets wacht men in diverse culturen een tijd voordat definitief afscheid wordt genomen van het lichaam.

transformatie

Ik zit in een transformatie proces. Mijn hersenen veranderen onder invloed van de ziekte van Parkinson. Op de momenten dat de chemische balans in mijn hersenen is verstoord, bij Parkinson heet dat een ‘off’ moment, is het alsof ik een test onderga. Ik loop door een gang waar de muren links en rechts bestaan uit hulpeloosheid en paniek. Alleen door rustig te blijven en gedisciplineerd het midden van de gang aan te houden, kan ik voorkomen dat ik in een depressie beland. Dit klinkt dramatisch maar is het niet. Het is als een bijna dood ervaring. Aan het einde van de tunnel schijnt licht. Ik moet mijn weg door de gang vervolgen om alles wie ik ben te laten transformeren in iets dat groter en anders is dan ik.

vervolgverhaal

Stel dat ik de schrijver ben van mijn levensverhaal en dat er een leven is na de dood, dan ben ik misschien ook de schrijver van het verhaal na mijn dood. Deze gedachte is niet zo vreemd. Bijna alle godsdiensten gaan er vanuit dat wat je denkt, voelt en doet bepalend is voor je leven na de dood. Afhankelijk van hoe je hebt geleefd, beland je bijvoorbeeld in de hemel of in de hel. Geloof ik zelf in een hemel of hel als eindbestemming? Nee, voor mij zijn dit op z’n best tijdelijke manifestaties van illusies die we gedurende ons leven creëren. Het doel van de scheppingskracht reikt verder dan dat. Het wil actief aanwezig zijn in steeds weer nieuwe creaties van zichzelf. Wanneer je ook na je dood deel wilt blijven uitmaken van dit scheppingsproces zul je alle illusies los moeten laten.

Zie ook: schrijven of beschrijven