Categorie: collectief geweld

Collectief geweld is ‘geweld dat wordt geïnitieerd, uitgevoerd en gesteund door een groep’. Lees eerst de column collectief geweld.

Zie ook de categorieën collectivisme, oorlog en groepen.

in de fuik van de macht

Ik heb me de afgelopen dagen verdiept in de levens van Stalin, Beria en Chroesjtsjov. Gedreven door achterdocht en gedragen door de angst van het Russische volk liepen zij in de fuik van de macht die eindigt in één staat, één partij, één leider. Wanneer ik naar Poetin kijk dan zie ik dat hij in dezelfde fuik loopt met zijn streven naar het herstel van de Sovjetstaat, een kliek van ja-knikkers die hem onvoorwaardelijk steunt en hijzelf als absolute alleenheerser. Wanneer je naar de miljoenen slachtoffers kijkt, vanaf de oktober revolutie in 1917, dan is Poetin de rijzende ster in een lange rij massamoordenaars. Hij vermoordt niet zelf duizenden tegenstanders en burgers. Stalin deed dat ook niet zelf. Hij gebruikte een grote groep ja-knikkers waaronder bijvoorbeeld Chroesjtsjov om duizenden regionale functionarissen te executeren en Beria om tienduizenden Georgiërs te vermoorden en honderdduizenden Tsjetsjenen en Ingoesjen te deporteren. Poetin gebruikt Prigozjin, leider van de paramilitaire Wagnergroep, om tienduizenden Oekraïners te vermoorden en te deporteren.

Zie ook:
macht corrumpeert
betekenis corrumperen
Hitlers opvolger
de nieuwe fascisten

collectief geweld

Ieder mens loopt het risico te worden meegesleurd in het collectief geweld van overheden en criminele bendes. Geweld dat in groepsverband soms kan en mag. Dat kan wanneer het plaats vindt binnen de anonimiteit van de groep. Dat mag wanneer het past binnen het streven van de groep naar hegemonie. Door je te conformeren aan een groep bevredig je niet alleen je behoefte aan zekerheid en identiteit maar in de strijd om de hegemonie ook je behoefte aan macht. Wanneer je deze behoeften niet in jezelf herkent en erkent is de kans groot dat je jezelf verliest in het collectief geweld. Zie de oorlogsmisdaden van het Russische leger.

Zie ook:
gewoon omdat het kan
afscheid van Auschwitz
testosteronbel
macht
de macht van de kudde

politici op het vinkentouw

Er zit een grote groep politici op het vinkentouw. Gespannen wachten ze af wat de afloop van de oorlog in Oekraïne zal zijn. Niet omdat ze hopen dat het Oekraïense volk haar onafhankelijkheid zal behouden maar omdat ze hopen dat Poetin de oorlog zal winnen. Hij is voor hen het voorbeeld van de absolute heerser die ze zelf willen zijn. Iemand die met nietsontziend geweld zijn macht, status en bezit vergroot. Ik denk niet alleen aan Loekasjenko en Assad. Zij zijn de vazallen van Poetin die door de militaire steun die ze van hem hebben gehad schatplichtig aan hem zijn. Ik denk aan de politieke leiders in landen als Iran, Cuba, Nicaragua, Noord-Korea, Myanmar en Venezuela. Zij hebben in hun land een zwakke positie en zien in een Russische overwinning een rechtvaardiging voor het nog harder onderdrukken van de eigen bevolking.

Zie ook:
criminelen onder elkaar
oorlogsdreiging
goed voorbeeld doet goed volgen
gewoon omdat het kan
gerechtvaardigd geweld

gelijke monniken, gelijke kappen

Voor de wet zijn we allemaal gelijk ‘gelijke monniken, gelijke kappen’. Toch is de kans kleiner dat vandalen worden vervolgd wanneer zij zich als groep misdragen dan wanneer zij alleen zouden zijn geweest. Dit wekt de indruk dat je aan vervolging kunt ontkomen door je aan te sluiten bij een groep. Waarom maken we geen einde aan deze rechtsongelijkheid? Willen we zelf zo graag bij een groep horen dat we de risico’s van groepen onderschatten? Eén ding is zeker, wanneer we ons niet bewust worden van de risico’s zullen er criminele bendes blijven bestaan en zullen mensen corrupt blijven omdat anderen dat ook zijn.

Zie ook:
recht
vluchtelingenprobleem
betekenis corrumperen

gerechtvaardigd geweld

Ik worstel met de vraag of geweld in bepaalde situaties gerechtvaardigd is. Ik ben niet een vanzelfsprekend bewonderaar van Gandhi of van christelijke martelaren die zich zonder verzet lieten afslachten in het Colosseum. Ik vind dat je als mens het recht hebt jezelf te verdedigen. Uitgangspunt is geweldloos verzet maar wat doe ik als iemand met geweld reageert? Heb ik dan begrip en mededogen omdat hij zich misschien laat leiden door angsten en trauma’s die te groot voor hem zijn om onder ogen te zien? Zal hij door mijn begrip en mededogen tot inkeer komen en zijn trauma’s alsnog verwerken of zal het een aansporing zijn om gewelddadiger te worden? Hoeveel machthebbers zijn er niet geweest die steeds gewelddadiger werden en hele volken uitmoordden louter en alleen omdat het kon? Waarom zou ik niet proberen hun geweld te stoppen? Dat kan ook op de manier die Krishna in de Bhagavad Gita aangeeft, door onthecht de strijd aan te gaan.

Zie ook:
genocide
statement
onthecht handelen

gewoon omdat het kan
politici op het vinkentouw
strijd
verlichting 2.0

beloning en straf

Iedere groep kent groepsregels. Het overtreden van de regels wordt bestraft en het volgen van de regels wordt beloond. Het principe van beloning en straf lag tot nu toe stevig verankerd in de maatschappij. Dit kwam doordat het was geassimileerd door alle godsdiensten. In het Jodendom, Christendom en Islam is god degene die beloont en straft. In het Hindoeïsme en Boeddhisme geldt de wet van actie en reactie. ‘Wie goed doet, goed ontmoet en wie kwaad doet, kwaad ontmoet.’, nu of in een volgend leven. Door de afnemende invloed van godsdienst legt de angst voor straf het nu af tegen het persoonlijk eergevoel en de eer van de clan. Dit leidt ertoe dat sommigen het plegen van een moord minder erg vinden dan eerverlies. Criminele bendes laten zien wat de gevolgen hiervan zijn.

Zie ook:
stel dat ..
beloning voor goed gedrag

radicalisering

We hebben als mens de behoefte om onszelf maatschappelijk en geestelijk te manifesteren. Dit gaat niet iedereen even gemakkelijk af. Sommige mensen zoeken daarom aansluiting bij de pasklare antwoorden van criminele bendes en van politieke en religieuze leiders. De behoefte om je te manifesteren kan zo sterk zijn dat zelfs de antwoorden die terroristen bieden acceptabel lijken. De acceptatie groeit wanneer de aanbieders van de kant en klare antwoorden ook de gevoelens van onmacht, gekwetstheid en woede erkennen die soms ontstaan wanneer je geen zin weet te geven aan het leven. Wanneer de acceptatie groot genoeg is kan je natuurlijke overlevingsdrang zelfs omslaan in een alles of niets gevoel waarbij een zelfmoordactie vanzelfsprekend lijkt.

Zie ook:
de kans dat je radicaliseert
radicaalislamitische jongeren
lone wolves
de uitzichtloosheid van het bestaan
een mens zijn zin, is een ..
fanatieke doodsdrift