Categoriearchief: ego

Het egoïsme in de wereld stopt wanneer iedereen zijn ego weet los te laten.

zelfzucht

Ik ben als kind seksueel misbruikt. De eerste keer ging dit gepaard met omkoping en met de onuitgesproken dreiging van geweld. De tweede keer gebeurde het onder het mom van persoonlijke aandacht. Het misbruik belastte mij met geheimen, schuldgevoelens, angst, bedrog en twijfel aan mijn seksuele geaardheid. Gevoelens waar ik niets mee kon en die ik verdrong. Pas veel later heb ik ze verwerkt en ben ik gaan begrijpen wat me was overkomen. Sinds kort begrijp ik ook de daders beter. Hun zelfzucht, de egoïstische begeerte die hen ertoe bracht mij te manipuleren. Ik ben hen beter gaan begrijpen omdat ik de verschillende vormen van zelfzucht beter ben gaan herkennen, zoals je zin doordrijven door je stem te verheffen, te zeuren en te drammen of door poeslief te doen.

Zie ook:
zekerheid
het gezeik zat
lang leve de psychopaat

transformatie

Ik zit in een transformatie proces. Mijn hersenen veranderen onder invloed van de ziekte van Parkinson. Op de momenten dat de chemische balans in mijn hersenen is verstoord, bij Parkinson heet dat een ‘off’ moment, is het alsof ik een test onderga. Ik loop door een gang waar de muren links en rechts bestaan uit hulpeloosheid en paniek. Alleen door rustig te blijven en gedisciplineerd het midden van de gang aan te houden, kan ik voorkomen dat ik in een depressie beland. Dit klinkt dramatisch maar is het niet. Het is als een bijna dood ervaring. Aan het einde van de tunnel schijnt licht. Ik moet mijn weg door de gang vervolgen om alles wie ik ben te laten transformeren in iets dat groter en anders is dan ik.

selfitis

Selfitis is de ziekelijke neiging om selfies te maken en ze vervolgens te delen met anderen. Hiertoe behoren niet alleen foto’s van jezelf op de sociale media maar ook persoonlijke berichten. Waarom delen we deze zo massaal? Het antwoord is simpel: We zijn verslaafd aan bevestiging. We voelen ons bijzonder wanneer anderen hun waardering over ons uitspreken door middel van likes, volgers en subscribers.

Zie ook:
volgers
bezoekersaantallen
zien en gezien worden

 

Waar komt mijn drive vandaan?

Waar komt mijn drive toch vandaan om ergens in te willen duiken, me in iets te verliezen? Is het mijn seksualiteit die me voortdrijft? Is het woede of word ik voortgedreven door het verlangen om terug te keren naar de moederschoot waar troost en bescherming vanzelfsprekend leken? Of heeft mijn drive niets met voorplantingsdrift of overlevingsdrang te maken en wil ik gewoon de ballast van heden en verleden van me af laten glijden door me te richten op een toekomst vol kansen? Of word ik opgejaagd door mijn ego? Mijn ego dat bang is dat ik, wanneer ik stil blijf staan, zal beseffen dat ik haar los moet laten om op te kunnen gaan in de levende stilte van het nu. Het nu waar verleden en toekomst in een eindeloze cadans omheen draaien.

Zie ook: Wat drijft mij voort?

 

universum

Is mijn spirituele ervaring echt of is ze het product van mijn ego dat zijn eigen universum creëert? Soms denk ik dat dit zo is. Dat ik een in zichzelf gekeerde geest ben die zit opgesloten in zijn eigen universum. Maar is dit een probleem? Is het universum dat ik creëer meer of minder waard dan andere universums? Zijn er trouwens wel meerdere universums? Is er niet slechts één universum? Is het bovendien niet de aard van dit universum dat het de manifestatie is van zijn eigen betrekkelijkheid? En is het feit dat ik deze betrekkelijkheid inzie niet de kern van mijn spirituele ervaring? Wat doet het er in dat geval nog toe of mijn universum echt is of fictief?

 

niet je uiterlijk maar je innerlijk

Het klinkt zo gemakkelijk ‘Het gaat niet om je uiterlijk maar om je innerlijk.’ Maar zijn uiterlijk en innerlijk wel zo gemakkelijk te scheiden? Deze vraag speelde door mijn hoofd toen ik me de afgelopen dagen verdiepte in de rechtszaak tegen de Amerikaanse Jodi Arias. Zij is wat sommigen ‘smoking hot’ noemen. Ze kon met haar uiterlijk mannen om haar vinger winden. Dit dankte ze aan haar glimlach en seksualiteit. Toen haar vriend haar wilde dumpen hielp dit haar echter niet. Ze sloeg op tilt omdat hij haar wilde dumpen en slachtte hem af. Na haar arrestatie bleek ze niet alleen de kracht van haar uiterlijk te hebben overschat maar bleek ze ook de kracht van haar innerlijk te overschatten. Met haar intelligentie en creativiteit spon ze een web van leugens waarin ze verstrikt raakte. Ze werd uiteindelijk tot levenslang veroordeeld zonder kans op voorwaardelijke vrijlating.

Zie documentaire: Travis Alexander Jodi Arias