Categoriearchief: angst

Samen met genot is angst de basis van de primaire emoties: vechten, vluchten en verbinden. Lees ook de categorie ‘primaire emoties’.

de mens is van nature goed

We zijn als dier voortdurend alert op gevaar, op alles wat slecht voor ons kan aflopen, op alles wat afwijkt van het normale. Hierdoor verliezen we de ware aard van het normale uit het oog. Het normale is goed. Ook de mens is van nature goed. Dit neemt niet weg dat het goede het soms verliest van de angst voor gevaar. De angst die ons in paniek doet vluchten en anderen onder de voet doet lopen. De angst die het roofdier tot leven wekt dat denkt dat de aanval de beste verdediging is. De angst die onze hebzucht voedt en anderen laat verhongeren. De angst die de tegenstellingen in ons aanwakkert waardoor we anderen discrimineren en onderdrukken. De angst die ons echter ook in elkaars armen drijft en elkaar doet helpen en troosten.

Zie ook:
absurd
kijkersfile
discriminatie en racisme

buiksprekers

Er zijn veel mensen die de bestaande politiek niet kunnen doorgronden. Zij kunnen de rationele afwegingen en emotionele nuances niet overzien en vertrouwen daarom liever op hun onderbuikgevoel. Als er maatschappelijk iets angstwekkends gebeurt gaan ze dit uit de weg of vallen het aan. Politici die de angstige gebeurtenis relativeren en van emotionele nuances voorzien, kletsen volgens hen uit hun nek. Ze luisteren liever naar politici die de taal van de onderbuik spreken, die hun angst bevestigen. Ze hebben niet in de gaten dat deze politieke buiksprekers niet het achterste van hun tong laten zien.

Zie ook:
denken en voelen
de gewone mens

doolhof

Ben je jezelf ook wel eens lam geschrokken? Herkende en erkende je toen je angst of ontkende je dat je bang was? In dat laatste geval is de kans groot dat de angst een volgende keer sneller zal toeslaan. Uiteindelijk zal de angst op iedere situatie reageren die maar enigszins op de eerste lijkt. Je belandt in het doolhof van de angst waar het monster van de angst je besluipt en toeslaat.

leven in angst

Hoe gaan groepen om met angst wanneer ze dagelijks worden geconfronteerd met dreiging en geweld? Als individu hebben we geleerd om gevaren in te schatten en op grond daarvan te vluchten of te vechten. Terwijl ik hierover nadenk, besef ik dat groepen op dezelfde manier reageren. In plaats van op de vlucht te slaan verstoppen sommigen zich echter diep in de kudde waar de kans om op te vallen en te worden aangevallen het kleinst is. Hier in het kalme midden leiden ze een ogenschijnlijk veilig leven.

verslaafd aan de verbazing (vervolg)

Ik ben verslaafd aan reality-tv. Ik zou een einde kunnen maken aan de verslaving door de personen in de programma’s te analyseren. Ik kan me er echter niet toe zetten. Ik ben bang de verbazing en verwondering  kwijt te raken die ik ervaar bij het kijken. In plaats daarvan besluit ik om mijn verslaving te analyseren. Ik stel vast dat ik last heb van de ‘fear of missing out’, de angst iets belangrijks te missen. Ik wil wel mijn verslaving kwijt maar niet de mogelijkheid mezelf te verbazen en te verwonderen. Maar waarom zou ik daar bang voor zijn? Vormen verbazing en verwondering niet de natuurlijke schakel tussen de cycli van ‘zoeken vinden loslaten’?

Zie ook:
verslaafd aan de verbazing
reality-tv
reality stars

benauwd

Er zijn situaties die mij benauwen. Dit gebeurde bijvoorbeeld vanochtend toen mijn computer vastliep. Ik moest weg en had geen tijd om het probleem op te lossen. In de loop van de dag merkte ik dat ik het benauwd kreeg wanneer ik eraan dacht. Nu ik aan het einde van de dag stil sta bij dit gevoel besef ik dat ik het vaker heb gehad. Ik krijg het bijvoorbeeld ook wanneer ik problemen heb met organisaties waar ik geen grip op heb. Terwijl ik dit tot me door laat dringen besef ik dat de benauwdheid een gevolg is van angst. Ik word bang wanneer ik iets niet zelf in de hand heb. Terwijl ik ook hierbij stil sta denk ik terug aan de keer dat ik me bewust was van mijn angst en dacht ‘Hoezo, ik bang!?’ Het erkennen van de angst maakte dat ik rustig en gedisciplineerd het probleem kon oplossen. Deze herinnering maakt dat ik besef dat ik ook nu bang ben, bang dat ik het probleem met de computer niet kan oplossen. Ik loop naar mijn kantoor en ga op zoek naar de oplossing.

Zie ook:
melkmuil

perfectie

Ben ik bang voor de dood?

Ik ben niet bang voor de dood. Ik ben hoogstens bang voor de fase die er bij sommigen aan vooraf gaat. Een fase van pijn en geestelijke ontregeling. De dood zelf is iets om naar uit te kijken. Hoe mooi moet de dood wel niet zijn wanneer ik zie hoe mooi de momenten zijn waarop ik me vrij en onbevangen voel. De dood zal me bevrijden van de fysieke en geestelijke ballast waar ik nu soms nog onder gebukt ga. Zelfs wanneer ik deze ballast van me weet af te schudden leidt het al tot heldere inzichten en een diep gevoel van vreugde en verbondenheid.