Categoriearchief: angst

Samen met genot is angst de basis van de primaire emoties: vechten, vluchten en verbinden. Lees ook de categorie ‘primaire emoties’.

verslaafd aan de verbazing (vervolg)

Ik ben verslaafd aan reality-tv. Ik zou een einde kunnen maken aan de verslaving door de personen in de programma’s te analyseren. Ik kan me er echter niet toe zetten. Ik ben bang de verbazing en verwondering  kwijt te raken die ik ervaar bij het kijken. In plaats daarvan besluit ik om mijn verslaving te analyseren. Ik stel vast dat ik last heb van de ‘fear of missing out’, de angst iets belangrijks te missen. Ik wil wel mijn verslaving kwijt maar niet de mogelijkheid mezelf te verbazen en te verwonderen. Maar waarom zou ik daar bang voor zijn? Vormen verbazing en verwondering niet de natuurlijke schakel tussen de cycli van ‘zoeken vinden loslaten’?

Zie ook:
verslaafd aan de verbazing
reality-tv
reality stars

benauwd

Er zijn situaties die mij benauwen. Dit gebeurde bijvoorbeeld vanochtend toen mijn computer vastliep. Ik moest weg en had geen tijd om het probleem op te lossen. In de loop van de dag merkte ik dat ik het benauwd kreeg wanneer ik eraan dacht. Nu ik aan het einde van de dag stil sta bij dit gevoel besef ik dat ik het vaker heb gehad. Ik krijg het bijvoorbeeld ook wanneer ik problemen heb met organisaties waar ik geen grip op heb. Terwijl ik dit tot me door laat dringen besef ik dat de benauwdheid een gevolg is van angst. Ik word bang wanneer ik iets niet zelf in de hand heb. Terwijl ik ook hierbij stil sta denk ik terug aan de keer dat ik me bewust was van mijn angst en dacht ‘Hoezo, ik bang!?’ Het erkennen van de angst maakte dat ik rustig en gedisciplineerd het probleem kon oplossen. Deze herinnering maakt dat ik besef dat ik ook nu bang ben, bang dat ik het probleem met de computer niet kan oplossen. Ik loop naar mijn kantoor en ga op zoek naar de oplossing.

Zie ook:
melkmuil

perfectie

Ben ik bang voor de dood?

Ik ben niet bang voor de dood. Ik ben hoogstens bang voor de fase die er bij sommigen aan vooraf gaat. Een fase van pijn en geestelijke ontregeling. De dood zelf is iets om naar uit te kijken. Hoe mooi moet de dood wel niet zijn wanneer ik zie hoe mooi de momenten zijn waarop ik me vrij en onbevangen voel. De dood zal me bevrijden van de fysieke en geestelijke ballast waar ik nu soms nog onder gebukt ga. Zelfs wanneer ik deze ballast van me weet af te schudden leidt het al tot heldere inzichten en een diep gevoel van vreugde en verbondenheid.

verwijten

Wanneer iemand je iets verwijt dan heeft dit meestal betrekking op gedrag dat als ongepast of slecht wordt ervaren. Wij zijn sociale wezens. Verwijten geven ons het gevoel dat we buitengesloten worden. De angst om te worden buitengesloten is soms zo groot dat je jezelf al bij voorbaat iets verwijt. Hierdoor escaleert de angst. Wil je dit voorkomen? Herken en erken dan de angst om buitengesloten te worden en vraag jezelf af: Hoor ik er eigenlijk al niet bij zonder dat een ander dit voor me bevestigt?

paniek

Paniek is een algemene plotselinge angst. Een voorbeeld: Je raakt in paniek omdat je denkt dat je te laat zult komen voor een afspraak. Je hart gaat sneller kloppen, je verliest de controle over je ademhaling, je gaat zweten, krijgt een droge mond en begint te trillen. Een paniekaanval is nog geen paniekstoornis. Er is sprake van een stoornis wanneer de angst voor paniekaanvallen je leven gaat beheersen. Ik merk dat ik als Parkinson patiënt een paniekaanval krijg zodra ik geestelijk of lichamelijk te veel van mezelf heb gevraagd. Ik kan dan complexe taken niet meer overzien en krijg het gevoel dat ik de controle verlies over de te verrichten werkzaamheden en over mezelf. Op zo’n moment observeer ik wat er met me gebeurt, haal enkele keren diep adem en laat het onderwerp waar de paniek zich aan probeert te hechten los. Ik hoop dat ik er op deze manier mee om kan blijven gaan, ook wanneer de ziekte verergert. De hoop waar ik nu over spreek zou trouwens best eens een eerste teken van een stoornis kunnen zijn. Ik laat daarom ook de hoop los.

 

angst en twijfel

De machtsverhoudingen in de wereld veranderen. Dit roept angst en twijfel bij me op. Komt dit door mijn leeftijd? Zou ik toen ik jong was anders hebben gereageerd? Het voordeel van ouderdom is dat je hebt geleerd om rationeel afstand te nemen. Wanneer ik de veranderingen rationeel beschouw dan zijn de gevaren die ik zie reëel. Ik weet ook dat de maatschappij soms moet worden opgeschud om ruimte te creëren voor iets nieuws. Dit brengt risico’s met zich mee. Zo is er een grote kans dat we zullen worden meegesleept in een spiraal van onbegrip en geweld. Toen ik jong was besefte ik dit niet en koos ik emotioneel en impulsief voor verandering. Ik kon dit doen omdat ik in een roes leefde van jeugdige overmoed. Bovendien leken welvaart en welzijn vanzelfsprekend. Intussen weet ik beter. Het is dit inzicht dat me bang maakt. De twijfel ontstaat doordat ik op de scheidslijn sta van jong en oud.

 

ik ook

Wat zijn er toch veel mensen die een kloon willen zijn van een ander. Hoe vaak hoor ik niet: Dat heb ik ook. Dat wil ik ook. Daar ben ik ook geweest. Dat heb ik ook meegemaakt. Dat heb ik ook altijd al gedacht. Waarom willen al deze mensen zo graag laten weten dat ze op een ander lijken? Waarom gaan ze niet hun eigen weg? Zijn het lafbekken? Durven ze zich niet als eerste ergens over uit te spreken omdat ze bang zijn te zullen falen? Of zijn ze te lui om een eigen mening te vormen?