Categoriearchief: persoonlijke ontwikkeling

Spiritualiteit begint voor veel mensen met persoonlijke ontwikkeling. Hier vind je columns over onderwerpen als: doelen, ego, grenzen, kiezen, uitdagingen, vastzitten, vrij zijn, wilskracht en zelfkritiek. Zie ook de subcategorie vastzitten.

grenzeloze passie

Ik ben dan wel geen Jimi Hendrix of Janis Joplin die gepassioneerd muzikale grenzen openbraken maar ook ik heb met het breekijzer van mijn passie persoonlijke en maatschappelijke grenzen opengebroken. Waar zij echter steeds gepassioneerder hun grenzen te lijf gingen, besefte ik op een bepaald moment dat ik geen grenzen open hoefde te breken omdat er geen grenzen zijn. Om voorbij mijn grens te kunnen reiken heb ik meer aan ingetogenheid en bescheidenheid dan aan passie. Of doe ik hen en mezelf nu tekort? Ik heb toch ook regelmatig op de toppen van mijn passie het onbegrensde ervaren?

charisma

Ik heb geen charisma. Ik val niet op wanneer ik in een kroeg iets wil bestellen. Op straat draaien mensen zich niet om als ik passeer. Wat heb ik niet wat charismatische personen wel hebben? Ik heb geen opvallend uiterlijk, val niet op door zelfverzekerdheid, ben geen visionair die met een bewogen verhaal zijn overtuiging overdraagt aan anderen en ik heb geen grote groep volgers. Ik ben eerder het tegenovergestelde van dit alles. Ik ben een onopvallende introverte man die zichzelf en de wereld onderzoekt en die in de schaduw van internet het verslag van zijn zoektocht ter beschikking stelt aan degenen die het willen gebruiken als referentiekader voor hun eigen zoektocht.

Zie ook:
respect (2)
opgeslokt door een sekte
machtscyclus
plattegrond
ik ben geen ..

guilty pleasure

Er is een televisie genre dat volledig draait op het gevoel van guilty pleasure. Programma’s waar deelnemers acteren op de grens van wat we sociaal acceptabel vinden. Alhoewel we ervan genieten, voelen we ons ook vaak schuldig omdat we ervan genieten. Er zijn meer momenten waarop we een mix van schuld en genot ervaren. Op een feestje lachen we besmuikt om een foute grap, we hebben seks op een plaats waar we kunnen worden betrapt en genieten van muziek waar we ons volgens anderen voor zouden moeten schamen. Het is de aloude spanning tussen ik en wij. Kies ik voor mezelf of conformeer ik me aan de groep?

Zie ook: reality tv

de artificiële mens

Ik heb steeds meer moeite met het begrip kunstmatige intelligentie. Het heeft te veel de betekenis van onnatuurlijke verstandelijke intelligentie. De term ‘artificiële mens’ dekt beter de lading. Artificieel stamt van het Latijnse ‘ars’ kunst en ‘facere’ maken. Als ware kunstenaars creëren technologen een nieuwe mens. Deze artificiële mens zal meer zijn dan een analyserende en concluderende computer. Hij zal ook beschikken over verbeeldingskracht en inlevingsvermogen. We laten ons nu al inspireren en emotioneel prikkelen door filmfiguren waarvan we niet weten of ze echt zijn of bedacht door programmeurs en zelfstandig opererende logaritmes. Logaritmes die de artificiële mens creëren door feiten, mogelijkheden en emoties op elkaar af te stemmen en in een ‘augmented reality’ aan te bieden. In deze aan ons bestaan toegevoegde werkelijkheid communiceren en identificeren we ons met de nieuwe mens.

uitvoerders

Stel dat wij de uitvoerders zijn van de scheppingskracht. Dat het belangrijkste doel in ons leven het verleggen van grenzen is door nieuwe gebieden te ontdekken en te ontginnen. Wat zijn dan de kwaliteitseisen waaraan we moeten voldoen? Of kent de scheppingskracht geen kwaliteitseisen en moet ik me er blind aan overgeven en met vallen en opstaan de grens van het mogelijke ervaren en verleggen? Als een kunstenaar mijn ego uitschakelen en me overgeven aan de scheppingskracht die mijn talenten gebruikt om zich te manifesteren en grenzen te verleggen.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god
architect
mogelijkheden

architect

Stel dat ik de niet-fysieke architect ben van mijn fysieke leven. Een tijdloos wezen dat de beperkingen van de tijd heeft opgezocht om ervarenderwijs grenzen te verleggen. In dat geval heb ik zelf gekozen voor mijn ziekte. Dit roept de volgende vragen bij me op: Is deze ervaring echt nodig voor een bestaan in de niet-fysieke wereld? Om welk aspect van de ziekte gaat het? Misschien het vermogen om rustig te blijven en mezelf niet gek te maken? Of is mijn ziekte slechts ‘collateral damage’ en gaat het om heel andere ervaringen?

Zie ook:
uitvoerders
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god

retraite

Het belangrijkste argument voor de lockdown is voorkomen dat mensen met een zwakke gezondheid besmet raken met het coronavirus. Na de lockdown zullen we hier een hoge prijs voor betalen: een sterk gegroeide staatsschuld, werkloosheid, verminderde welvaart, stress, wachtlijsten in de zorg en een door dit alles kortere levensverwachting. Tezamen met het verlies van vrijheid zijn dit tegenargumenten voor een lockdown. Helaas kan het openbare debat hierover nu niet worden gevoerd. Het zou verzanden in een polariserende en emotionele discussie over vragen als: Kies je voor jezelf of voor elkaar? Weegt de winst van levensjaren die we nu in de zorg realiseren op tegen het verlies van levensjaren in de toekomst door de gevolgen van de lockdown? Ook al kun je het openbare debat niet voeren, je kunt wel proberen deze en andere kritische vragen voor jezelf te beantwoorden. Zie de lockdown als een retraite waarin je jezelf afzondert van de buitenwereld om je te kunnen richten op spiritueel zelfonderzoek.

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist
Hoe overleven we de coronacrisis?