Categoriearchief: Wie ben ik?

Op dit weblog beantwoord ik regelmatig de vraag: Wie ben ik? In de nu volgende columns vind je enkele van mijn antwoorden. Het biedt je de mogelijkheid om hetgeen ik schrijf in perspectief te zien. Zie ook de subcategorieën opvoeding en  schrijven. Wil je meer informatie over mij ga dan naar de pagina Over.

van verdieping naar verbinding

Ik ben jaloers. Als introvert en rationeel persoon ben ik jaloers op het gevoel dat extraverte personen uitstralen. Het is niet zo dat ik zelf geen gevoel heb maar het spat er bij mij niet van af. Het zit bij mij voor een groot deel verborgen in de passie waarmee ik me op de kern van het leven richt. Nu ik dit zeg, besef ik dat ik niet jaloers hoef te zijn. Mijn gevoel heeft een ander doel dan dat van veel extraverte personen. Mijn primaire doel is niet verbinding maar verdieping. Op het moment dat ik doordring in de kern van het leven voel ik me verbonden met alles en iedereen. Dit gevoel is weidser en reikt dieper dan mijn dagelijks gevoel van verbondenheid dat ik in sterke mate bij veel extraverte personen zie.

Zie ook:
jaloers
charisma

onheilsprofeet

De bijbelse onheilsprofeet Jesaja waarschuwde niet alleen voor het onheil dat de Joden te wachten stond maar gaf ook aan dat ze verlost zouden worden wanneer ze trouw zouden blijven aan God. Ben ik een onheilsprofeet? Ook ik waarschuw voor onheil. Voor wat er met het klimaat en de democratie kan gebeuren wanneer we niets doen. In tegenstelling tot Jesaja zeg ik niet dat je trouw moet blijven aan God maar dat je het geluk vindt door je open te stellen voor je goddelijke aard. Je hoeft hier niet mee te wachten. Je kunt dit nu al doen en tegelijkertijd iets doen aan wat de wereld en de mens bedreigt.

Zie ook:
doemdenker
apocalyps
de ultieme test
drie verantwoordelijkheden

sterktes en zwaktes

Tegenover iedere sterke eigenschap staat een zwakke eigenschap. Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Ik ben een serieus mens en een doorzetter. Nadeel is dat ik verbeten en streng kan overkomen. Ik heb moeite om luchtig te reageren. Wanneer ik bijvoorbeeld een klacht heb dan heb ik de neiging er ‘met gestrekt been in te gaan’. Ook heb ik de neiging om van elk gesprek een serieus gesprek te maken. Ik praat niet gemakkelijk over ‘koetjes en kalfjes’. Hiermee ben ik de tegenpool van degenen die minder zwaar denken en opgewekt en luchtig in het leven staan. Door me voor hen open te stellen en me in hen te verdiepen ben ik mijn eigen mogelijkheden en beperkingen beter gaan herkennen en erkennen. Hierdoor kan ik nu vaker en gemakkelijker luchtig op iets reageren.

Zie ook: doorzetter

Zie ook pagina: artikelen

reflecteren

Al vanaf mijn puberteit reflecteer ik vragenderwijs op het leven. Zodra ik merk dat me iets dwars zit of dat een bepaald onderwerp wel erg vaak op mijn pad komt probeer ik het te ontrafelen en tot de kern door te dringen. Zoals een vis pas de waarde van water kent wanneer hij op het droge ligt heb ik de weerbarstigheid van een onderwerp nodig om bij de kern te komen. Ik moet er moeite voor doen. Nu eens doordat ik niet-reactief mijn aandacht op een onderwerp gericht moet zien te houden. Dan weer doordat ik een onderwerp stap voor stap moet ontleden.

Zie ook:
zelfreflectie
zelfkritiek
de hoop op meer
Waarom al die moeite?

belangrijk

Ik zie in de media veel mensen die zichzelf belangrijk vinden. De betekenis van belangrijk is rijk aan belang ‘waarde, voordeel’. Dit roept een vraag bij me op: Vind ik mezelf belangrijk? Alvorens deze vraag te beantwoorden maak ik onderscheid tussen mijn maatschappelijke en mijn persoonlijke waarde. Mijn maatschappelijke waarde is verwaarloosbaar. Dit geldt niet voor mijn persoonlijke waarde. Daar hecht ik grote waarde aan. Ik onderzoek haar immers nog dagelijks. Ik glimlach, de waarden die ik daarbij vind deel ik belangeloos met anderen. Hoe belangrijk vind ik dan mezelf?

Zie ook:
arrogantie
de arrogante mens

anders

Alles is anders, het Nederland van mijn jeugd bestaat niet meer. De kolenboer met de zak kolen op zijn schouder, de voddenboer met zijn bakfiets, de processies van de katholieke kerk. Televisie hadden we niet. Mijn wereld omvatte het ouderlijk huis en vier tot vijf straten. Er is sinds mijn jeugd veel veranderd. Mijn wereld is groter geworden. Ik heb andere landen bezocht, maak gebruik van digitale technieken en heb me bevrijd van religieuze dogma’s. De vraag dringt zich op: Ben ik nog wel het jongetje dat verbaasd en verwonderd naar een niet te vatten werkelijkheid kijkt?

losse eindjes

Nu ik zeventig ben begin ik steeds meer de losse eindjes van mijn persoon te ontleden. Onlangs was mijn perfectionisme aan de beurt. Deze eigenschap wordt sterk bepaald door mijn introverte en analytische aard. Terugkijkend op mijn leven besef ik dat mijn perfectionisme is uitvergroot door gebeurtenissen in het laatste jaar van de lagere school toen ik bij mijn vader in de klas zat. De druk om te presteren was traumatiserend. Ik had als kind geen moment rust, moest altijd presteren en was bang voor zijn oordeel. Ik herinner me hoe ik met trucs probeerde mijn falen te verbergen en hoe ik mijn stinkende best deed om aan zijn strenge eisen en verwachtingen te voldoen. Ik besef nu hoe deze ervaring niet alleen mijn leef- en werkstijl heeft bepaald maar ook het feit dat ik niet van spelletjes houd omdat ik niet tegen mijn verlies kan. In alles wat ik deed streefde ik naar perfectie en was ik bang voor het oordeel van anderen. Dit heeft me niet alleen belast maar ook veel gegeven. De successen in mijn leven zouden er niet zijn geweest zonder mijn streven naar perfectie.

Zie ook: rafels