Categoriearchief: communicatie ergernissen

Herken en erken wat je ergert in de communicatie. Het helpt je om om met een open oor en oog in de wereld te staan.

zelfspot

Ik heb moeite met cabaretiers die zeggen dat degenen die zich door hen gekwetst voelen geen zelfspot kennen. Bij het woord spot denk ik aan de spotvogel waarvan de roep wordt gekenmerkt door luide, snerpende en ketsende tonen. Met hun snerpende en kwetsende grappen plaatsen cabaretiers zichzelf in de schijnwerpers ten koste van anderen. Ik ben het met hen eens dat we onszelf niet al te serieus moeten nemen en dat we de betrekkelijkheid van onze mogelijkheden en gebreken onder ogen moeten zien. Deze zelfreflectie gaat echter meestal niet gepaard met een luide spottende lach maar met een voor anderen onzichtbare glimlach.

Zie ook: bevrijdende lach

opgeklopt nieuws

Er is veel opgeklopt nieuws in omloop. Cijfers over corona besmettingen worden van een dramatisch kleurtje voorzien. Natuurlijke reacties van de mens worden negatief uitvergroot. Neem het ‘hamsteren’ van toiletpapier. Voor veel mensen is dit geen blinde instinctieve reactie op een vermeend toekomstig tekort maar een rationeel besluit. Waar heb je namelijk last van bij een griep? Je krijgt hoofdpijn en je loopt leeg. Logisch toch dat je de voorraad paracetamol en toiletpapier aanvult wanneer deskundigen zeggen dat de kans 60% is dat je de corona griep krijgt?

Zie ook: kijkersfile

ratrace

Ik heb nooit overtuigd meegedaan aan de competitie waarbij je konkelend en manipulerend de maatschappelijke apenrots beklimt. Waarom eigenlijk niet? Was ik bang dat ik het gevecht zou verliezen of was ik bang dat ik aan het einde van de beklimming door de alfamannetjes zou worden afgewezen? Of was ik me bewust van de zinloosheid van de ratrace naar roem, geld en macht, van ratten die proberen te ontsnappen aan een zinloos bestaan in de tredmolen van hun ambitie?

Zie ook:
apenrots
rattenblues

ergernis

Een van mijn ergernissen en misschien wel mijn grootste is het gebrek aan zelfreflectie en zelfkritiek dat ik soms zie. Ik erger me niet aan degenen die de noodzakelijke vaardigheden ervoor missen of aan degenen die liefdevol en met een evenwichtige visie in het leven staan. Ik heb vooral moeite met degenen die er uit gemakzucht niet mee bezig zijn. Die bijvoorbeeld in een gesprek niet zelf iets naar voren brengen maar slechts reageren op anderen en dan nog het liefst negatief.

Zie ook:
positief
kritiek en feedback
actief en reactief

 

doemdenker

De oorspronkelijke betekenis van doemen is oordelen. Pas in 1980 ontstond door van Kooten en de Bie de negatieve betekenis van doemdenker. Iemand die gefocust is op problemen en negatieve gevolgen. Ben ik een doemdenker wanneer ik iets beoordeel en daarbij problemen en negatieve gevolgen vaststel? Terwijl ik deze vraag tot me door laat dringen besef ik dat ik geen doemdenker ben zolang ik bij een beoordeling niet automatisch uitga van het negatieve en een beoordeling niet automatisch laat volgen door een veroordeling. Volgens sommigen gebeurt dat laatste zelfs niet op de dag des oordeels, het Engelse ‘doomsday’.

Zie ook: oordelen

 

vliegen afvangen

Ze hebben vijf jaar geleden met 4-0 gewonnen, nee met 3-0. Het is 11 jaar geleden, nee 12 jaar. Wat erger ik me aan dit gedrag! Aan muggenzifters die proberen je vliegen af te vangen. Die je openlijk verbeteren met onbeduidende details die niets toevoegen aan een gesprek. Die je met onbenulligheden vernederen en willen laten zien hoe belangrijk en slim ze zelf wel niet zijn.

Zie ook:
communicatiewaarden
discussie

 

zijn wie ik ben

Zeg ja en er is altijd wel iemand die nee zegt. Onderbouw een standpunt met argumenten en er is altijd wel iemand die met tegenargumenten komt. Ik ben deze tegenspraak zat. Nu weet ik ook wel dat tegenspraak nuttig is om jezelf te verbeteren maar het belemmert me ook om in het hier en nu te staan. Het hier en nu waar ik ben die ik ben. Door midden in het hier en nu te staan, ontdek ik niet alleen wie ik ben maar ook wie ik niet ben en wie ik zou kunnen zijn.