Categoriearchief: communicatie ergernissen

Herken en erken wat je ergert in de communicatie. Het helpt je om om met een open oor en oog in de wereld te staan.

taboe

Er zijn mensen voor wie provoceren een stijl van leven is. Zij spelen met gevoelens die voor anderen heilig zijn. Ze rechtvaardigen zich met het argument dat ze taboes willen doorbreken omdat die ons belemmeren om met een open geest in het leven te staan. Het woord taboe komt van het Polynesische ‘tabu’, iets waar je vanwege het heilige karakter niet aan mag komen. Taboes zijn niet heilig maar wel pijnlijk en ongemakkelijk wanneer er in het openbaar over wordt gesproken. Door de gevoelens van ongemak en pijn onder ogen te zien wapen je jezelf tegen de provocateurs en voel je jezelf minder kwetsbaar wanneer ze hun pijlen op je richten.

 

kleineren

Ik erger me eraan wanneer iemand wordt gekleineerd met denigrerende en badinerende opmerkingen. Wanneer deze persoon wordt toegesproken alsof hij een emotioneel kind is dat zichzelf niet in de hand heeft. Het voorvoegsel de- in denigreren geeft een beweging naar beneden aan, nigrere komt van het Latijnse nigrare, zwart maken. Badineren stamt van het Franse badiner wat schertsen betekent. Andere woorden voor schertsen zijn: spotten, schimpen, smalen. Voorbeelden van kleinerende opmerkingen: ‘Doe eens normaal man.’ (Wilders tegen Rutte), ‘Ik merk bij u een bepaalde irritatie. Ik snap dat u vermoeid bent. Ik vraag u toch wel om normaal een debat te kunnen voeren.’ (Kuzu tegen Arib)

 

haat-liefde

Ik heb een haat-liefde relatie met groepen. Enerzijds heb ik ze nodig en geniet ik van de mogelijkheden die groepen mij bieden, anderzijds erger ik me aan de invloed die ze op me uitoefenen. Zo snap ik dat ik uit veiligheidsoverwegingen mezelf het best aan de verkeersregels kan houden maar erger me aan het feit dat anderen me ertoe verplichten en me straffen wanneer ik het niet doe. Ik vind persoonlijke autonomie belangrijk en erger me aan mensen die hun autonomie opofferen om bij een groep te kunnen horen. Nu ik dit zo overdenk besef ik dat ik, om de spanning die dit bij me opwekt kwijt te raken, zowel de haat als de liefde zal moeten loslaten en opgaan in iets dat mij en alle groepen overstijgt.

 

discussie

Er zijn mensen die van elke gedachte een discussiepunt maken. Die wanneer je iets zegt er een afwijkende mening tegenover plaatsen. Ze kiezen voor de agressieve vertaling van het Latijnse discutere: uiteenslaan, onderzoeken, bespreken. Ze proberen wat je zegt stuk te slaan. Je kunt het begrip uiteenslaan ook anders lezen. Een gedachte niet stukslaan maar deze ontrafelen door tot op de bodem door te vragen. Deze discussievorm spreekt mij meer aan dan een welles-nietes discussie.

Zie ook:
zelfvertrouwen
zwijgen

 

intellectuele elite

Je hebt een bepaalde mate van intelligentie nodig om in de wereld te kunnen functioneren. Zonder intelligentie zou je allerlei noodzakelijke werkzaamheden niet kunnen opzetten en uitvoeren. Helaas heeft intelligentie ook nadelen. Een van de nadelen is de ivoren toren waar veel slimmeriken zich in terugtrekken. Zoals er kunstenaars zijn die zich als een monnik opsluiten in een eigen wereld zo zijn er ook slimmeriken die zich opsluiten in een wereld waar intellectueel alles mogelijk lijkt. Slim als ze zijn verfijnen ze hier hun ideeën totdat deze onbegrijpelijk worden voor intellectueel minder bedeelden. Vervolgens zijn ze verongelijkt wanneer deze hen niet begrijpen. Zelf begrijpen ze niet dat populisten de communicatieve leegte die ze laten vallen zullen vullen met kretologie en nepnieuws.

 

ingetogen

Ik kan me steeds beter vinden in het spreekwoord ‘Een woord eens uyt de mont ghevloghen en can niet werden inghetoghen‘. Een woord dat eenmaal de mond heeft verlaten kan niet worden teruggenomen. Ik heb vaak het gevoel dat mijn bijdrage aan een gesprek slechts de toren van Babel versterkt. De spraakverwarring die ontstaat wanneer mensen tegen elkaar opboksen in het zich mooier en beter voordoen dan ze zijn. Ik trek mezelf op zo’n moment het liefst terug in de stilte. Hier observeer ik verbaasd en soms met een glimlach de werkzaamheden op en rondom de toren.

Zie ook: verbazing

 

arrogante positivisten

Ik erger me aan arrogante positivisten. Aan hen die zich het positieve in de wereld toe-eigenen alsof ze het zelf hebben uitgevonden. Die zich slechts openstellen voor berichten welke passen bij dit gevoel, zich afsluiten voor de verschrikkingen in de wereld en zich opsluiten in een informatiebubbel waar alles mooi en vredig lijkt.

Zie ook:
arrogantie
de arrogante mens
zelfgenoegzaam