Categoriearchief: communicatie ergernissen

Herken en erken wat je ergert in de communicatie. Het helpt je om om met een open oor en oog in de wereld te staan.

bashen

Ik heb me geërgerd aan het bashen van Rutte, het verbale inbeuken op hem. Wat ik miste in het politieke debat was begrip. Je kunt Rutte bestempelen als leugenaar maar je kunt je ook verdiepen in zijn verklaring dat hij zich een bepaalde uitspraak niet kan herinneren. Ik kan me dat voorstellen. In zijn positie moet hij stapels documenten lezen en ontelbare gesprekken voeren. Bovendien is hij als persoon sterk gericht op het bereiken van consensus en minder op details. Hij legt zich niet gelijk vast op een uitspraak of standpunt maar zoekt in een informele sfeer naar het gezamenlijk belang. Door deze flexibiliteit weet hij compromissen te sluiten. Zij vormen het hart van onze democratie. Om compromissen te kunnen sluiten moet je wel vrijuit kunnen brainstormen en moet duidelijk zijn wanneer dit wel of niet kan. Dat was in dit geval niet duidelijk omdat de rol van verkenner niet vast ligt.

Zie ook:
een nieuw gezegde
Het einde van de democratie?
principieel

krimpende wereld

Ik heb me altijd verantwoordelijk gevoeld voor de wereld om me heen. Ik zocht antwoorden op levensvragen en deelde de antwoorden die ik vond met anderen. Dit verantwoordelijkheidsgevoel neemt af. Ik zoek en vind nog wel antwoorden maar sluit me af voor zwart-wit discussies waarin de drang naar nuancering en verdieping ontbreekt. Het gevolg is dat mijn wereld krimpt. Het is de prijs die ik bereid ben te betalen omdat ik merk dat met het krimpen van de ene wereld zich een andere wereld voor me opent. Een wereld waarin ik de vanzelfsprekendheid van zwart-wit standpunten begrijp en waar ik geen antwoorden hoef te geven omdat ze besloten liggen in begrip en mededogen.

Zie ook:
zoek het allemaal zelf maar uit
plattegrond

zoek het allemaal zelf maar uit

Soms denk ik ‘zoek het allemaal zelf maar uit’. Ik denk dit wanneer ik geconfronteerd word met mensen die geestelijk in kringetjes ronddraaien en niet de moeite doen om zich uit de vicieuze gedachtecirkels te bevrijden. Ik laat dit tot me doordringen en besef dat ik het woord zoeken gebruik. Terwijl dit bezinkt besef ik dat ieder mens door schade en schande het proces van ‘zoeken vinden loslaten’ zal moeten doorlopen. Iedereen zal zelf zijn geestelijke zoektocht moeten beginnen en voltooien. Ik kan anderen slechts een steuntje in de rug geven.

Zie ook:
vicieuze gedachtecirkel
krimpende wereld
ik heb het gehad met al dat gedoe

exhibitionisten

Soms is het jammer dat een woord zich verengt tot één betekenis. Neem exhibitionisme. In engere zin betekent het: seksueel opgewonden raken door het tonen van je geslachtsdelen. Oorspronkelijk had exhibitionisme een bredere betekenis. Het is verwant aan het Franse exhibition ‘uitstalling, demonstratie’. Wanneer je naar deze betekenis kijkt dan zijn er veel meer exhibitionisten dan je In eerste instantie zou denken. Bijvoorbeeld degenen die irritatie opwekken door de manier waarop ze zich op de voorgrond plaatsen. Wanneer twee personen met elkaar in gesprek zijn gaan ze voor een van hen staan of proberen met luide stem of met een ander gespreksonderwerp de aandacht op zichzelf te richten. Voor mij is dit even ziekelijk en schaamteloos gedrag als dat van de seksuele exhibitionist.

Zie ook: exhibitionisme

zelfspot

Ik heb moeite met cabaretiers die zeggen dat degenen die zich door hen gekwetst voelen geen zelfspot kennen. Bij het woord spot denk ik aan de spotvogel waarvan de roep wordt gekenmerkt door luide, snerpende en ketsende tonen. Met hun snerpende en kwetsende grappen plaatsen cabaretiers zichzelf in de schijnwerpers ten koste van anderen. Ik ben het met hen eens dat we onszelf niet al te serieus moeten nemen en dat we de betrekkelijkheid van onze mogelijkheden en gebreken onder ogen moeten zien. Deze zelfreflectie gaat echter meestal niet gepaard met een luide spottende lach maar met een voor anderen onzichtbare glimlach.

Zie ook: bevrijdende lach

opgeklopt nieuws

Er is veel opgeklopt nieuws in omloop. Cijfers over corona besmettingen worden van een dramatisch kleurtje voorzien. Natuurlijke reacties van de mens worden negatief uitvergroot. Neem het ‘hamsteren’ van toiletpapier. Voor veel mensen is dit geen blinde instinctieve reactie op een vermeend toekomstig tekort maar een rationeel besluit. Waar heb je namelijk last van bij een griep? Je krijgt hoofdpijn en je loopt leeg. Logisch toch dat je de voorraad paracetamol en toiletpapier aanvult wanneer deskundigen zeggen dat de kans 60% is dat je de corona griep krijgt?

Zie ook: kijkersfile

ratrace

Ik heb nooit overtuigd meegedaan aan de competitie waarbij je konkelend en manipulerend de maatschappelijke apenrots beklimt. Waarom eigenlijk niet? Was ik bang dat ik het gevecht zou verliezen of was ik bang dat ik aan het einde van de beklimming door de alfamannetjes zou worden afgewezen? Of was ik me bewust van de zinloosheid van de ratrace naar roem, geld en macht, van ratten die proberen te ontsnappen aan een zinloos bestaan in de tredmolen van hun ambitie?

Zie ook:
apenrots
rattenblues