Categoriearchief: communicatie ergernissen

Herken en erken wat je ergert in de communicatie. Het helpt je om om met een open oor en oog in de wereld te staan.

haat-liefde

Ik heb een haat-liefde relatie met groepen. Enerzijds heb ik ze nodig en geniet ik van de mogelijkheden die groepen mij bieden, anderzijds erger ik me aan de invloed die ze op me uitoefenen. Zo snap ik dat ik uit veiligheidsoverwegingen mezelf het best aan de verkeersregels kan houden maar ik erger me aan het feit dat anderen me ertoe verplichten en me straffen wanneer ik het niet doe. Ik vind persoonlijke autonomie belangrijk en erger me aan mensen die hun autonomie opofferen om bij een groep te kunnen horen. Nu ik dit zo overdenk besef ik dat ik, om de spanning kwijt te kunnen raken die deze haat-liefde bij me opwekt, zowel de haat als de liefde zal moeten loslaten en opgaan in iets dat mij en iedere groep die ik ken overstijgt.

 

discussie

Er zijn mensen die van elke gedachte een discussiepunt maken. Die wanneer je iets zegt er een afwijkende mening tegenover plaatsen. Ze kiezen voor de agressieve vertaling van het Latijnse discutere: uiteenslaan, onderzoeken, bespreken. Ze proberen wat je zegt stuk te slaan. Je kunt het begrip uiteenslaan ook anders lezen. Een gedachte niet stukslaan maar deze ontrafelen door tot op de bodem door te vragen. Deze discussievorm spreekt mij meer aan dan een welles-nietes discussie.

Zie ook:
zelfvertrouwen
zwijgen

 

intellectuele elite

Je hebt een bepaalde mate van intelligentie nodig om in de wereld te kunnen functioneren. Zonder intelligentie zou je allerlei noodzakelijke werkzaamheden niet kunnen opzetten en uitvoeren. Helaas heeft intelligentie ook nadelen. Een van de nadelen is de ivoren toren waar veel slimmeriken zich in terugtrekken. Zoals er kunstenaars zijn die zich als een monnik opsluiten in een eigen wereld zo zijn er ook slimmeriken die zich opsluiten in een wereld waar intellectueel alles mogelijk lijkt. Slim als ze zijn verfijnen ze hier hun ideeën totdat deze onbegrijpelijk worden voor intellectueel minder bedeelden. Vervolgens zijn ze verongelijkt wanneer deze hen niet begrijpen. Zelf begrijpen ze niet dat populisten de communicatieve leegte die ze laten vallen zullen vullen met kretologie en nepnieuws.

 

ingetogen

Ik kan me steeds beter vinden in het spreekwoord ‘Een woord eens uyt de mont ghevloghen en can niet werden inghetoghen‘. Een woord dat eenmaal de mond heeft verlaten kan niet worden teruggenomen. Ik heb vaak het gevoel dat mijn bijdrage aan een gesprek slechts de toren van Babel versterkt. De spraakverwarring die ontstaat wanneer mensen tegen elkaar opboksen in het zich mooier en beter voordoen dan ze zijn. Ik trek mezelf op zo’n moment het liefst terug in de stilte. Hier observeer ik verbaasd en soms met een glimlach de werkzaamheden op en rondom de toren.

Zie ook: verbazing

 

arrogante positivisten

Ik erger me aan arrogante positivisten. Aan hen die zich het positieve in de wereld toe-eigenen alsof ze het zelf hebben uitgevonden. Die zich slechts openstellen voor berichten welke passen bij dit gevoel, zich afsluiten voor de verschrikkingen in de wereld en zich opsluiten in een informatiebubbel waar alles mooi en vredig lijkt.

Zie ook:
arrogantie
de arrogante mens
zelfgenoegzaam

 

maak van je hart geen moordkuil

Met uitspraken als ‘Dit hoef ik niet te accepteren.’ en ‘Ik ga nu schoon schip maken.’ storten sommigen hun haat, woede en venijn uit over degenen die ze als de  veroorzakers van hun ellende beschouwen. Ze rechtvaardigen zich met de uitdrukking ‘Maak van je hart geen moordkuil.’ Ze bereiken echter het tegenovergestelde. Ze traumatiseren zichzelf. Hun hart wordt een moordkuil waar wrok woekert en conflicten escaleren. Om dit te voorkomen zouden ze kritischer naar zichzelf moeten leren kijken. Hun gevoelens en gedrag onder ogen zien. Dit is helaas moeilijker dan de ander overladen met verkrampte en verbeten gevoelens.

Zie ook:
slachtoffergevoel
negatieve gevoelens
wraak

 

mien stront stink nie

Ik heb ooit in een dorp gewoond waar een biologische boer op de bezwaren van omwonenden over stankoverlast reageerde met: mien stront stink nie. Ik wil zijn uitspraak veralgemeniseren. We slaan niet steil achterover van onze eigen stank op het toilet terwijl we wel misselijk worden van de stank van anderen. We ergeren ons aan het blaffen van de hond van de buren terwijl we zelf het geluid van onze televisie luid door de buurt laten schallen. We ergeren ons aan de standpunten van anderen terwijl we niet kritisch zijn over onze eigen standpunten. Het is dit egocentrische dat de oorzaak is van veel maatschappelijke ellende. Ellende die kan worden bestreden met zelfkritiek en soms met een toiletverfrisser.