Categoriearchief: communicatie ergernissen

Herken en erken wat je ergert in de communicatie. Het helpt je om om met een open oor en oog in de wereld te staan.

intellectuele elite

Je hebt een bepaalde mate van intelligentie nodig om in de wereld te kunnen functioneren. Zonder intelligentie zou je allerlei noodzakelijke werkzaamheden niet kunnen opzetten en uitvoeren. Helaas heeft intelligentie ook nadelen. Een van de nadelen is de ivoren toren waar veel slimmeriken zich in terugtrekken. Zoals er kunstenaars zijn die zich als een monnik opsluiten in een eigen wereld zo zijn er ook slimmeriken die zich opsluiten in een wereld waar intellectueel alles mogelijk lijkt. Slim als ze zijn verfijnen ze hier hun ideeën totdat deze onbegrijpelijk worden voor intellectueel minder bedeelden. Vervolgens zijn ze verongelijkt wanneer deze hen niet begrijpen. Zelf begrijpen ze niet dat populisten de communicatieve leegte die ze laten vallen zullen vullen met kretologie en nepnieuws.

 

ingetogen

Ik kan me steeds beter vinden in het spreekwoord ‘Een woord eens uyt de mont ghevloghen en can niet werden inghetoghen‘. Een woord dat eenmaal de mond heeft verlaten kan niet worden teruggenomen. Ik heb vaak het gevoel dat mijn bijdrage aan een gesprek slechts de toren van Babel versterkt. De spraakverwarring die ontstaat wanneer mensen tegen elkaar opboksen in het zich mooier en beter voordoen dan ze zijn. Ik trek mezelf op zo’n moment het liefst terug in de stilte. Hier observeer ik verbaasd en soms met een glimlach de werkzaamheden op en rondom de toren.

Zie ook: verbazing

 

arrogante positivisten

Ik erger me aan arrogante positivisten. Aan hen die zich het positieve in de wereld toe-eigenen alsof ze het zelf hebben uitgevonden. Die zich slechts openstellen voor berichten welke passen bij dit gevoel, zich afsluiten voor de verschrikkingen in de wereld en zich opsluiten in een informatiebubbel waar alles mooi en vredig lijkt.

Zie ook:
arrogantie
de arrogante mens
zelfgenoegzaam

 

maak van je hart geen moordkuil

Met uitspraken als ‘Dit hoef ik niet te accepteren.’ en ‘Ik ga nu schoon schip maken.’ storten sommigen hun haat, woede en venijn uit over degenen die ze als de  veroorzakers van hun ellende beschouwen. Ze rechtvaardigen zich met de uitdrukking ‘Maak van je hart geen moordkuil.’ Ze bereiken echter het tegenovergestelde. Ze traumatiseren zichzelf. Hun hart wordt een moordkuil waar wrok woekert en conflicten escaleren. Om dit te voorkomen zouden ze kritischer naar zichzelf moeten leren kijken. Hun gevoelens en gedrag onder ogen zien. Dit is helaas moeilijker dan de ander overladen met verkrampte en verbeten gevoelens.

Zie ook:
slachtoffergevoel
negatieve gevoelens
wraak

 

mien stront stink nie

Ik heb ooit in een dorp gewoond waar een biologische boer op de bezwaren van omwonenden over stankoverlast reageerde met: mien stront stink nie. Ik wil zijn uitspraak veralgemeniseren. We slaan niet steil achterover van onze eigen stank op het toilet terwijl we wel misselijk worden van de stank van anderen. We ergeren ons aan het blaffen van de hond van de buren terwijl we zelf het geluid van onze televisie luid door de buurt laten schallen. We ergeren ons aan de standpunten van anderen terwijl we niet kritisch zijn over onze eigen standpunten. Het is dit egocentrische dat de oorzaak is van veel maatschappelijke ellende. Ellende die kan worden bestreden met zelfkritiek en soms met een toiletverfrisser.

 

exhibitionisme

Ik merk dat ik me erger aan de schaamteloosheid waarmee de mens zich soms presenteert. De ziekelijke zucht om de wereld te shockeren met geaardheid, rijkdom en macht. Waarom erger ik me hieraan? Ik weet dat het jezelf tentoonspreiden onderdeel is van de scheppingskracht. Ik weet ook dat een dominante houding soms extra kansen biedt in de maatschappij. Terwijl ik dit overdenk besef ik dat ik me erger aan het protserige en schreeuwerige karakter van het gedrag. Eenvoud en ingetogenheid spreken mij meer aan. Ik heb een voorkeur voor het intieme, het kleine. In de wijze waarop ik soms het kleine beleef wordt het kleine steeds kleiner totdat er niets is dat ik nog kan vasthouden. Ik raak dan aan de oorspronkelijke betekenis van het woord exhibitionisme, het Latijnse exhibēre wat een samenstelling is van ex- en habēre, ‘stoppen met houden, hebben’. Wat een prachtige paradox bevat het woord exhibitionisme! Laten zien wat je hebt en stoppen met wat je hebt.

 

dictator Trump

Ik erger me aan degenen die politici verwijten dat zij hun verkiezingsbeloften niet nakomen en die iemand als Trump kiezen omdat hij zijn beloften onverdund uitvoert. Zij begrijpen een belangrijk principe van het democratisch proces niet. Een democratisch gekozen leider regeert namens de gehele bevolking. Zelfs wanneer hij een meerderheid van de kiezers achter zich heeft staan houdt hij rekening met de verliezers. Hij sluit compromissen met hen al is het maar om spanningen en opstanden te voorkomen. Trump is geen democraat en ook geen republikein. Hij is een dictator die alle macht naar zich toe trekt en die zijn wil compromisloos oplegt aan meer dan de helft van de kiezers. Laten we hopen dat het democratisch systeem in Amerika sterk genoeg is om te voorkomen dat hij een absoluut heerser wordt die zichzelf boven de kiezers en boven de wet stelt.

Zie ook:
rompertje stumpertje trumpertje
mindfucker
nood leert bidden