Categoriearchief: openheid

Spagaat: open en toch gesloten. Heb je de oplossing van dit raadsel? Wanneer je zegt de oplossing te hebben, ben je dan open of gesloten?

vrije meningsuiting

Wat heb je aan het recht op vrije meningsuiting wanneer er niet naar je wordt geluisterd? Doordat er zoveel mensen zijn met een eigen mening lijkt mijn mening soms te verdrinken in de massa. Dit roept de vraag bij me op of ik wel zo nodig een eigen mening wil blijven vormen, laat staan dat ik deze zou willen uiten. Mijn vraag blijkt bij nadere beschouwing echter even absurd als de grasspriet die twijfelt aan het nut van zijn bestaan. De waarde van mijn mening zit in de mate dat ik me ervan bewust ben. Tezamen met de oprechte en diep doorvoelde meningen van anderen vormt het één indrukwekkend grastapijt waarover ik mij vrij voortbeweeg.

 

liegen en bedriegen

Liegen en bedriegen, twee woorden die al eeuwen naast elkaar worden gebruikt. Bijvoorbeeld in de uitdrukking ‘Waar leugens en bedrog zijn daar kan geen vertrouwen zijn.’ Daar voelt de ander zich gekrenkt, beschadigd en beledigd. Maar waarom liegen en bedriegen we dan toch? Waarom zijn we niet open en eerlijk? Is het vertrouwen waar de uitdrukking over spreekt voor de meesten eigenlijk ook niet meer dan een ander woord voor gemakzucht? De behoefte om heldere antwoorden aangereikt te krijgen waardoor je niet zelf hoeft na te denken, niet de kluwen van leugens en bedrog hoeft te ontwarren? Is trouwens het hele leven niet een kluwen van vaagheden en onduidelijkheden waar je vooral met liefde en verwondering naar moet leren kijken zonder de kluwen te willen ontwarren? Maar wanneer je dat doet, leef je dan wel? Is leven niet juist het ontwarren van de kluwen en er een kleed van weven op een weefgetouw met rechte lijnen? De rechtlijnigheid van openheid en eerlijkheid?

Zie ook: eerlijk

 

onder nikab en burka

Zolang het de non-verbale communicatie niet verstoort heb ik begrip voor vrouwen die een hoofddoek dragen om aan te geven dat ze niet beschikbaar zijn voor het spel van verleiding tussen man en vrouw. Dit valt voor mij onder de noemer verlovingsringen en trouwringen waarmee je laat zien dat je een vaste partner hebt. Waar ik moeite mee heb zijn vrouwen die hun gezicht en lichaam bedekken omdat ze willen voldoen aan een religieus voorschrift dat hen toegang belooft tot het paradijs. Nog meer moeite heb ik met vrouwen die zich bedekken omdat mannen zich niet kunnen beheersen. Mannen die in plaats van kritisch naar zichzelf te kijken de schuld voor hun gebrek aan zelfbeheersing bij vrouwen neerleggen. Ik heb meer respect voor mannen en vrouwen die in het aantrekkingsspel tussen man en vrouw op zoek gaan naar dat wat niet afhankelijk is van hun kleding en van wat eronder verborgen ligt.

Zie ook: zelfvertrouwen

 

een open geest

Het is zo gemakkelijk gezegd ‘Je dient met een open geest in het leven te staan.’ Maar wat is een open geest? Neemt iemand met een open geest blind aan wat een ander zegt? Laat iemand met een open geest alles met zichzelf gebeuren? Waarschijnlijk zul je net als ik hier ontkennend op antwoorden. Daarmee weten we echter nog niet wat een open geest is. Wanneer ik er langer bij stil sta kom ik tot de volgende conclusie. Een open geest is geen eenrichtingsverkeer. In een open geest stroomt de energie even gemakkelijk van binnen naar buiten als van buiten naar binnen. Iemand met een open geest geeft of neemt niet maar geeft en neemt in het besef dat beide krachten in begrip en mededogen met elkaar zijn verbonden.

 

tolerantie

Wat wij tolerantie noemen is vaak gemakzucht. Jezelf nog eens lekker omdraaien in het warme bed van de zelfgenoegzaamheid om je niet openlijk te hoeven uitspreken over de wereld buiten je bed. Jezelf uitspreken over wat er in de wereld gebeurt is onmogelijk zolang je de gevangene bent van de slaap. Wanneer je jezelf al zou kunnen laten horen dan zouden je uitspraken zijn vervat in dromerige bespiegelingen of in nachtmerries. Om echt te begrijpen wat tolerantie is dien je over een wakkere geest te beschikken die ziet en begrijpt.

Zie ook: spagaat

 

Waar blijven de kritische moslims?

We leven in een open maatschappij die al eeuwen wordt gevoed door kritische denkers. Zij staan aan de basis van onze wetgeving en van het recht op vrije meningsuiting. Dit recht is niet vrij in de zin dat er geen regels zijn. Zo is haat prediken verboden. Op dit moment is er in de wereld een grote groep haatpredikers die hun leven baseren op de koran en die menen dat zij mensen tegen elkaar op mogen zetten en uitmoorden op basis van dit boek. Ook in Nederland zijn er mensen die hun handelen baseren op de koran. Zij zijn, gebruik makend van de verworvenheden van de open maatschappij, moreel schatplichtig aan de samenleving en dienen kleur te bekennen. Niet door alleen maar te zeggen dat de koran een boek van vrede en liefde is maar door dit ook helder en bondig met teksten uit de koran te onderbouwen en de argumenten van de haatpredikers openlijk aan een kritische beschouwing te onderwerpen.

Hier een kritische moslim site: islamitische kwesties

Zie ook: Zet de islam aan tot haat?

 

communicatiewaarden

Ik merk dat ik de neiging heb een gesprek af te breken wanneer een gesprekspartner zich niet aan bepaalde communicatiewaarden houdt. Zo kan ik niet tegen een welles nietes discussie. Ook kan ik er niet tegen wanneer iemand mij gebruikt om zichzelf te horen praten en mijn luisteren interpreteert als een bevestiging van zijn ego. Ik heb ook moeite met mensen die in een gesprek alleen maar reageren op wat ik zeg en geen eigen initiatief tonen. Daarnaast heb ik moeite met mensen die me niet uit laten praten of die mijn zinnen voor me afmaken terwijl ik nog naar de juiste woorden zoek. Dit alles roept een vraag bij me op: Zijn mijn waarden misschien normen, strakke regels, waarmee ik mezelf afsluit van anderen? Terwijl ik deze vraag stel dringt het antwoord al tot me door. Ook al ga ik een gesprek met iemand uit de weg, het hoeft mij niet te belemmeren om me in hem in te leven. Dit kan ook zonder gesprek.