Categoriearchief: openheid

Spagaat: open en toch gesloten. Heb je de oplossing van dit raadsel? Wanneer je zegt de oplossing te hebben, ben je dan open of gesloten?

visionairs

Waar de wereld behoefte aan heeft zijn visionairs. Denkers die maatschappelijke processen kunnen doorzien en overzien en die de inzichten die ze krijgen helder en duidelijk kunnen communiceren. Geen denkers die tegenstellingen versterken maar die met een open geest in het leven staan. Die inclusief, parallel en voor- en achteruit in de tijd kunnen denken.

Zie ook:
inclusief denken
parallel denken
minimalistisch denken
halve oplossingen
eudaimonía
gyroscopie
intuïtie

verbeter de wereld, begin bij jezelf

Ik heb de kennis die ik in mijn werk met anderen heb gedeeld altijd getoetst aan mijn persoonlijke ervaring. Hierdoor kon ik voorbeelden uit het dagelijks leven geven bij de kennis die ik wilde overdragen. Na mijn werk als communicatietrainer ben ik daarmee doorgegaan. Ik onderzoek mijn persoonlijke ervaring en deel de inzichten die daaruit voortvloeien met mijn lezers. Ik ga nu zelfs verder dan vroeger. Ik laat vaker mijn kwetsbare kant zien. Sterker dan ooit sta ik achter de uitdrukking: Verbeter de wereld, begin bij jezelf!

democratische waarden en voorwaarden

Een democratie houdt op te bestaan wanneer ze haar innerlijke beschaving verliest die bestaat uit met elkaar gedeelde waarden als: vrijheid, gelijkheid, verdraagzaamheid, zeggenschap, inclusief denken en de bereidheid compromissen te sluiten. De overheid dient deze waarden te beschermen. Hiervoor dient zij aan de volgende voorwaarden te voldoen: openheid, toegankelijkheid, vrije verkiezingen, scheiding van kerk en staat en scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. Ook dient zij ruimte en bescherming te bieden aan onafhankelijke kennisontwikkeling en waarheidsvinding. Wanneer een democratie deze waarden en voorwaarden laat verslappen wordt zij een prooi van graaiers, narcisten en machtswellustelingen.

Zie ook:
inclusief denken
de ondergang van onze democratie

theocratisch Amerika

Volgens de leiders in een theocratie zijn zij door god uitverkoren voor een gecombineerde politieke en religieuze taak. Dit is anders dan in een democratie waar kerk en staat wettelijk zijn gescheiden. In Amerika ligt deze scheiding vast in het eerste amendement van de grondwet. Dit amendement verbiedt het Congres wetten te maken die een bepaalde religie bevoorrechten. Desondanks glijdt Amerika af naar een theocratie. Op het eerste oog valt dit niet op omdat er bijvoorbeeld  geen presidenten zijn die ook een geestelijk ambt bekleden. Toch heeft de geestelijkheid een grote vinger in de pap via christelijke organisaties als ‘The Fellowship’. Bovendien heeft iedere president persoonlijke banden met fundamentalistische predikanten en is hij voor zijn verkiezing van hen afhankelijk. Voor deze christenen maakt het niet uit of de president doodsbedreigingen uit, liegt, bedriegt, zijn macht misbruikt en zich bezondigt aan zelfverheerlijking zolang hij hun politieke agenda maar ten uitvoer brengt, zoals de aanstelling van conservatieve rechters bij het hooggerechtshof.

Zie ook: theocratie

vrije meningsuiting

Wat heb je aan het recht op vrije meningsuiting wanneer er niet naar je wordt geluisterd? Doordat er zoveel mensen zijn met een eigen mening lijkt mijn mening soms te verdrinken in de massa. Dit roept de vraag bij me op of ik wel zo nodig een eigen mening wil blijven vormen, laat staan dat ik deze zou willen uiten. Mijn vraag blijkt bij nadere beschouwing echter even absurd als de grasspriet die twijfelt aan het nut van zijn bestaan. De waarde van mijn mening zit in de mate dat ik me ervan bewust ben. Tezamen met de oprechte en diep doorvoelde meningen van anderen vormt het één indrukwekkend grastapijt waarover ik mij vrij voortbeweeg.

liegen en bedriegen

Liegen en bedriegen, twee woorden die al eeuwen naast elkaar worden gebruikt. Bijvoorbeeld in de uitdrukking ‘Waar leugens en bedrog zijn daar kan geen vertrouwen zijn.’ Daar voelt de ander zich gekrenkt, beschadigd en beledigd. Maar waarom liegen en bedriegen we dan toch? Waarom zijn we niet open en eerlijk? Is het vertrouwen waar de uitdrukking over spreekt voor de meesten eigenlijk ook niet meer dan een ander woord voor gemakzucht? De behoefte om heldere antwoorden aangereikt te krijgen waardoor je niet zelf hoeft na te denken, niet de kluwen van leugens en bedrog hoeft te ontwarren? Is trouwens het hele leven niet een kluwen van vaagheden en onduidelijkheden waar je vooral met liefde en verwondering naar moet leren kijken zonder de kluwen te willen ontwarren? Maar wanneer je dat doet, leef je dan wel? Is leven niet juist het ontwarren van de kluwen en er een kleed van weven op een weefgetouw met rechte lijnen? De rechtlijnigheid van openheid en eerlijkheid?

Zie ook:
eerlijk
onze harde schijf

onder nikab en burka

Zolang het de non-verbale communicatie niet verstoort heb ik begrip voor vrouwen die een hoofddoek dragen om aan te geven dat ze niet beschikbaar zijn voor het spel van verleiding tussen man en vrouw. Dit valt voor mij onder de noemer verlovingsringen en trouwringen waarmee je laat zien dat je een vaste partner hebt. Waar ik moeite mee heb zijn vrouwen die hun gezicht en lichaam bedekken omdat ze willen voldoen aan een religieus voorschrift dat hen toegang belooft tot het paradijs. Nog meer moeite heb ik met vrouwen die zich bedekken omdat mannen zich niet kunnen beheersen. Mannen die in plaats van kritisch naar zichzelf te kijken de schuld voor hun gebrek aan zelfbeheersing bij vrouwen neerleggen. Ik heb meer respect voor mannen en vrouwen die in het aantrekkingsspel tussen man en vrouw op zoek gaan naar dat wat niet afhankelijk is van hun kleding en van wat eronder verborgen ligt.

Zie ook: zelfvertrouwen