Categoriearchief: communicatie

Communicatie, een dweilbegrip, iedereen geeft er een andere invulling aan. Lees hier een aantal columns over dit brede onderwerp.

zen en de kunst van het schrijven

Ik ben geen schrijver. Om mezelf schrijver te kunnen noemen zou ik vlotter en expressiever met de taal om moeten kunnen gaan. Toch blijf ik schrijven. Schrijven is voor mij wat bloemschikken of het onderhoud van de kloostertuin voor een zenmonnik is. Bewust van mijn beperkte talent reik ik al schrijvend diep in mijn ziel waar ik de bevrijdende en verlichtende betekenis van het leven ervaar. Wat wil ik nog meer?

Zie ook:
kleine of grote k
leven met beperkingen

 

schaven en schrapen

Ik scheer mezelf al jaren met een scheermes. Vanochtend besefte ik dat ik me ergerde aan deze dagelijkse handeling. Terwijl ik hierover nadacht, keek ik in de spiegel en besefte dat ik een eigen volgorde in het scheren heb ontwikkeld. In plaats van mezelf te ergeren aan de noodzaak van het scheren kan ik me beter richten op het proces van scheren. Belangrijker dan de vraag waarom ik mezelf iedere keer weer moet scheren is het tijdloos, ontspannen en aandachtig ermee bezig zijn. Ik moet hetzelfde leren doen als bij het schrijven. Nadat ik de eerste opzet van een column heb geschreven begint het proces van schaven. Van het naadloos afstemmen van de tekst op mijn diepste weten en voelen. Ik glimlach naar mezelf in de spiegel en ga aandachtig verder met het wegschrapen van de haren.

Zie ook:
schrijver
beschaving

 

vliegen afvangen

Ze hebben vijf jaar geleden met 4-0 gewonnen, nee met 3-0. Het is 11 jaar geleden, nee 12 jaar. Wat erger ik me aan dit gedrag! Aan muggenzifters die proberen je vliegen af te vangen. Die je openlijk verbeteren met onbeduidende details die niets toevoegen aan een gesprek. Die je met onbenulligheden vernederen en willen laten zien hoe belangrijk en slim ze zelf wel niet zijn.

Zie ook:
communicatiewaarden
discussie

 

zijn wie ik ben

Zeg ja en er is altijd wel iemand die nee zegt. Onderbouw een standpunt met argumenten en er is altijd wel iemand die met tegenargumenten komt. Ik ben deze tegenspraak zat. Nu weet ik ook wel dat tegenspraak nuttig is om jezelf te verbeteren maar het belemmert me ook om in het hier en nu te staan. Het hier en nu waar ik ben die ik ben. Door middenin het hier en nu te staan, ontdek ik niet alleen wie ik ben maar ook wie ik niet ben en wie ik zou kunnen zijn.

 

het recht van de ..

Het begrip ‘het recht van de sterkste’ geeft aan dat je meer maatschappelijke mogelijkheden hebt wanneer je fysiek de sterkste bent. Je kunt de eigenschap ‘de sterkste’ ook door andere eigenschappen vervangen zoals de rijkste, de knapste, en de machtigste. Net als de sterkste eisen ook zij de beste plaats op aan de maatschappelijke voederbak. Het woord eis is trouwens niet helemaal het juiste woord. Deze personen zijn vaak zo overtuigd van zichzelf dat ze het vanzelfsprekend vinden dat ze meer rechten hebben dan anderen. Ik erger me aan deze houding. Aan de vanzelfsprekendheid waarmee rijken hun rijkdom vergroten ten koste van anderen, de vanzelfsprekendheid waarmee knappe personen zichzelf in het sociale middelpunt plaatsen en de vanzelfsprekendheid waarmee machtige personen anderen onderdrukken.

 

als woorden konden spreken

Wat zou ik toch graag woorden vinden voor wat diep in me leeft. Het gevoel verwoorden dat mijn persoonlijke grens overschrijdt. Wanneer ik hier woorden voor zou vinden dan zouden ze niet alleen spreken over liefde, goedheid en vrede. Ze zouden ook spreken over liefdeloosheid, slechtheid en strijd. Tezamen vormen deze en andere woorden het verhaal van het leven. Terwijl ik dit overdenk stop ik met zoeken naar de juiste woorden en concentreer me op het verhaal. Luisterend naar het verhaal besef ik wat de woorden probeerden te zeggen maar wat ik niet begreep omdat ik het verhaal niet kende.

Zie ook:
schrijfkunst
wat zou ik toch graag
niet de feiten maar ..

 

wat zou ik toch graag

Wat zou ik toch graag mijn diepste gevoel beschrijven. Het woord gevoel klopt echter niet. Wat ik zou willen beschrijven is niet exclusief verbonden met mijn gevoel. Laat ik het anders formuleren. Waar ik woorden voor zou willen vinden is wat ik diep van binnen weet. Maar ook het woord weten dekt de lading niet. Een laatste poging. Waar ik woorden voor zou willen vinden is het tapijt van gedachten en gevoelens dat oplicht op het rimpelende oppervlak van iets dat groter is dan ik en de wereld waarin ik leef.

Zie ook:
schrijfkunst
als woorden konden spreken