Categoriearchief: groepen

In deze categorie vind je columns over groepen, kuddegedrag en over de relatie tussen ik en wij. In de drie subcategorieën vind je selecties van drie specifieke thema’s: collectief, criminele bendes en sektes.

de collectieve mens

Door digitale en genetische mogelijkheden wordt de kans groter dat het individu zal moeten wijken voor het collectief. Steeds meer machthebbers gebruiken nu al digitale technieken om de mens in een collectief keurslijf te persen. Genetische modificatie biedt hen straks de mogelijkheid om er een neurologische eenheidsworst van te maken. Stel dat dit gebeurt ben ik dan treurig om het verlies van individualiteit of moet ik er juist blij om zijn omdat het collectief praktisch en geestelijk tot meer in staat zal zijn dan het individu? Maar wat zal er in dat geval met de spirituele beleving gebeuren? Zal de collectieve neurologische computer deze dichterbij brengen of zullen we haar verliezen?

Zie ook:
collectief
het nieuwe collectivisme
Neanderthalers 2.0

charisma

Ik heb geen charisma. Ik val niet op wanneer ik in een kroeg iets wil bestellen. Op straat draaien mensen zich niet om als ik passeer. Wat heb ik niet wat charismatische personen wel hebben? Ik heb geen opvallend uiterlijk, val niet op door zelfverzekerdheid, ben geen visionair die met een bewogen verhaal zijn overtuiging overdraagt aan anderen en ik heb geen grote groep volgers. Ik ben eerder het tegenovergestelde van dit alles. Ik ben een onopvallende introverte man die zichzelf en de wereld onderzoekt en die in de schaduw van internet het verslag van zijn zoektocht ter beschikking stelt aan degenen die het willen gebruiken als referentiekader voor hun eigen zoektocht.

Zie ook:
respect (2)
opgeslokt door een sekte
machtscyclus
plattegrond
ik ben geen ..

het China van Xi Jinping

Wil je het huidige China begrijpen dan zul je de Chinese president Xi Jinping moeten begrijpen. Zijn vader was een partijfunctionaris die in ongenade viel tijdens de culturele revolutie. Tijdens deze revolutie werden politici en intellectuelen verbannen naar het platteland. Ook Xi Jinping moest als zoon van een partijfunctionaris landarbeid verrichten. Hierdoor gaat hij nu even gemakkelijk om met de politieke elite als met de bevolking. Zijn hele leven heeft hij onder een regime geleefd dat het gemeenschappelijk belang boven het individueel belang stelt. Deze ervaring tezamen met zijn belangstelling voor de macht van het oude China verklaart waarom hij de vrijheid van meningsuiting onderdrukt en hoe hij probeert om van China een wereldmacht te maken. Hij doet dat op de klassieke Chinese manier: glimlachend, onverstoorbaar en stap voor stap. Of anders gezegd, hij doet het met ‘soft power’.

Zie ook: het Amerika van Trump

coronavirus

Wat de gevolgen van het coronavirus zijn voor het dagelijks leven weten we intussen allemaal. Wat het met onze visie op de rol van de overheid gaat doen weten we nog niet. Ik denk aan de gevolgen van de noodtoestand. We zijn in de afgelopen decennia gewend geraakt aan steeds meer individuele vrijheid. We maken nu een toestand mee waarbij de overheid hard ingrijpt in deze vrijheid. Ik vraag me af of onze visie zal veranderen. Zullen we de sturende en dwingende rol van de overheid normaal gaan vinden?

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist

leven in angst

Hoe gaan groepen om met angst wanneer ze dagelijks worden geconfronteerd met dreiging en geweld? Als individu hebben we geleerd om gevaren in te schatten en op grond daarvan te vluchten of te vechten. Terwijl ik hierover nadenk, besef ik dat groepen op dezelfde manier reageren. In plaats van op de vlucht te slaan verstoppen sommigen zich echter diep in de kudde waar de kans om op te vallen en te worden aangevallen het kleinst is. Hier in het kalme midden leiden ze een ogenschijnlijk veilig leven.

anarchist

Ik ben geen anarchist maar ik zou het soms wel willen zijn. Hoe nuttig een centrale overheid ook is, ze wordt vaak misbruikt door machtswellustelingen die erop kicken om anderen te manipuleren en aan hun machtswellust te onderwerpen. Een anarchist wijst om die reden een centrale overheid af en legt de macht bij kleine samenwerkingsverbanden. Ondanks dat ik soms een anarchist wil zijn, kies ik er uiteindelijk toch niet voor. Ik geloof niet dat kleine anarchistische groepen beter functioneren dan een centrale overheid. Ook in anarchistische groepen heb je machtswellustelingen. Nee, dan heb ik liever een democratisch geleide overheid met deskundigen van verschillende pluimage binnen een onafhankelijk rechtssysteem.

Zie ook: ongebonden

Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

Ik merk dat ik onbewust denk: Zo kun je toch niet gelukkig zijn! Vrouwen in Arabische landen die hun maatschappelijke vrijheid moeten opofferen ter meerdere eer en glorie van hun echtgenoot. Chinezen die moeten leven met een allesomvattende overheidscontrole. Mexicanen die hun leven niet zeker zijn door drugsbendes. Ik merk dat ik er onbewust van uitga dat je in dit soort situaties niet gelukkig kunt zijn. Maar waarom zou je niet gelukkig kunnen zijn in een wereld met minder vrijheden en veiligheid dan wij? Toen dit tot me doordrong was het plotseling alsof ik in het leven van al deze mensen keek en zag hoe gelukkig en tevreden sommigen zijn.

Zie ook: ik hoop het niet mee te maken