Categoriearchief: groepen

In deze categorie vind je columns over groepen, kuddegedrag en over de relatie tussen ik en wij. In de drie subcategorieën vind je selecties van drie specifieke thema’s: collectief, criminele bendes en sektes.

the rule of law

De wet dient de grondrechten en veiligheid van burgers, eigendommen en contracten te beschermen. Zij dient duidelijk, consistent en openbaar toegankelijk te zijn. Wetten dienen te worden vastgelegd, gecontroleerd en uitgevoerd in een open proces. ‘The rule of law’ is de regel binnen de rechtsstaat dat iedereen aan de wet is onderworpen, ook de overheid. Deze regel biedt minder zekerheid dan je zou verwachten. Wetten kunnen onder druk van een meerderheid zodanig worden gewijzigd dat de rechten van minderheden worden geschonden. Ook kan de meerderheid een individu onbeperkte macht geven waardoor deze zich niet gebonden voelt aan de ‘rule of law’. Dit gebeurt momenteel wereldwijd in landen waar overheden en autocraten met desinformatie de angst onder de bevolking aanwakkeren. Zij krijgen hiermee onbeperkte macht en wijzigen vervolgens de wet ten koste van minderheden en ten gunste van zichzelf.

Zie ook: misbruik van het recht

insluiten

Op zoek naar geestelijke bevrijding sluiten velen zich af voor gedachten en gevoelens die de bevrijding in de weg staan. Sekteleden sluiten zich zelfs af voor familie en vrienden. Door je af te sluiten voor gedachten en gevoelens breng je de bevrijding niet dichterbij maar word je de gevangene van jezelf. Om dit te voorkomen dien je jezelf niet af te sluiten voor gedachten en gevoelens maar ze in te sluiten door ze met begrip en mededogen te beschouwen. Dit betekent niet dat je maatschappelijk alle gedachten en emoties moet accepteren. Je kunt ze met begrip en mededogen beschouwen en ze tegelijkertijd maatschappelijk afwijzen.

Zie ook:
anti-dogmatisch
onze zachte onderbuik
inclusief denken
exclusief denken

ik en/of wij

Ik heb het niet zo op groepen. Waar ik vooral moeite mee heb zijn mensen die hun individualiteit opgeven en zich blind overgeven aan de normen en waarden van een groep zoals die van een sekte. Dit betekent niet dat ik het individu boven de groep plaats. De wereld is als een ouderwetse weegschaal. Ik en wij staan ieder aan één kant van de weegschaal. Slechts in het midden vind je hun echte waarde. Deze ontdek je door het gewicht los te laten dat je aan je persoonlijke identiteit en aan je groepsidentiteit hecht. Wanneer je dit doet besef je dat je in je leven niet dient te kiezen voor ik óf wij maar voor ik én wij, dat je twee verantwoordelijkheden hebt. In de wisselwerking tussen deze verantwoordelijkheden ervaar je de spirituele aard van ik en wij.

Zie ook:
antidogmatisch
medeverantwoordelijk

geestelijke vrijheid

We vormen steeds meer één grote gemeenschap van mensen die met elkaar zijn verbonden via politiek, economie, gezondheid en cultuur. Dit vergroot het risico dat we individueel overvleugeld raken door het collectief. Dat we onze geestelijke vrijheid verliezen. Ondanks dat dit een reëel risico is, denk ik niet dat als het gebeurt het ook blijvend is. De geschiedenis leert dat wanneer welvaart vanzelfsprekend wordt, de behoefte aan geestelijke vrijheid toeneemt, zie de jaren zestig van de vorige eeuw. Voordat het echter zo ver is zullen velen in geestelijke onvrijheid leven. Gelukkig hoeft dit hun spirituele vrijheid niet in de weg te staan. Deze ervaar je door je open te stellen voor het kleine: een maaltijd, muziek, een glimlach enz.

gelijke monniken, gelijke kappen

Voor de wet zijn we allemaal gelijk ‘gelijke monniken, gelijke kappen’. Toch is de kans kleiner dat vandalen worden vervolgd wanneer zij zich als groep misdragen dan wanneer zij alleen zouden zijn geweest. Dit wekt de indruk dat je aan vervolging kunt ontkomen door je aan te sluiten bij een groep. Waarom maken we geen einde aan deze rechtsongelijkheid? Willen we zelf zo graag bij een groep horen dat we de risico’s van groepen onderschatten? Eén ding is zeker, wanneer we ons niet bewust worden van de risico’s zullen er criminele bendes blijven bestaan en zullen mensen corrupt blijven omdat anderen dat ook zijn.

Zie ook:
recht
vluchtelingenprobleem
betekenis corrumperen

betekenis corrumperen

Het is zo gemakkelijk gezegd ‘macht corrumpeert’ maar wat betekent corrumperen eigenlijk? Bij corrumperen denk ik in eerste instantie aan het woord corrupt dat een afgeleide is van corrumperen. Betekent de uitdrukking ‘macht corrumpeert’ dat macht je corrupt, omkoopbaar maakt? Ik denk dat de betekenis verder reikt dan dit. Corrumperen komt van het Latijnse corrumpere ‘bederven’. De betekenis van bederven is ‘rotten, te gronde gaan’. Macht maakt dat wat goed is bederft, te gronde gaat. Zie de opkomst en ondergang van sektes. De visie en het wij-gevoel waarmee sektes beginnen, bederven en gaan te gronde in hun machtsstreven.

Zie ook:
macht corrumpeert
gelijke monniken, gelijke kappen

verdeel en heers

Zet als politicus je aanhangers op tegen je tegenstanders en je verkleint het risico dat ze hun krachten bundelen en zich tegen je keren. Je hitst ze op door in te spelen op hun angst en wantrouwen. Gevoelens die ontstaan door economische onzekerheid, onveiligheid en een bureaucratische overheid. Door te suggereren dat je tegenstanders samenzweerders zijn die vanuit de ‘deep state’ (een geheime laag binnen de overheid) ‘fake news’ verspreiden om je zwart te maken gaat je aanhang zich als een sekte gedragen die de argumenten van de tegenstanders als duivels en onwaar bestempelt en jouw verhaal als de enige waarheid.