Categoriearchief: economie

Er is geen onderwerp dat bij spiritueel ingestelde personen zoveel weerstand oproept als economie. Toch is het vanwege de impact van de economie op het dagelijks leven dom om er niet mee bezig te zijn.

consumptiemaatschappij

Het eerste wat in me opkomt wanneer ik aan het begrip consumptiemaatschappij denk is dat materiële rijkdom status geeft. Om deze status en de daarbij behorende gevoelens te handhaven en te vergroten wil de rijke steeds meer, groter en beter. Verblind door hebzucht ziet hij niet hoe zijn mensbeeld verandert. Hoe degenen die minder of niets bezitten in zijn ogen losers zijn. Slaven die hij de toegang tot zijn wereld ontzegt omdat hij hen nodig heeft om zijn status te bevestigen en zijn rijkdom te voeden.

Zie ook:
groot groter grootst
meer maakt niet beter
gewoon ’n verhaal
superrijken
maatschappelijk karma
emotionele bijeffecten angst
hebzucht

individualiteit

Een individu is een niet op te splitsen eenheid met een eigen individualiteit, een eigen aard. Het is deze individuele aard die voor machthebbers een doorn is in het oog. Zij verdragen geen andere individuen naast zich die hen van hun troon kunnen stoten. Ze proberen daarom ieders individuele aard te vervangen door een collectieve aard, een gemeenschappelijke manier van denken, voelen en doen. Zoals het communisme heeft laten zien gaat dit ten koste van het economisch initiatief. De economie stagneert of stort zelfs in. Door schade en schande wijs geworden hebben de Chinese leiders daarom het communistisch ideaal verruimd en meer ruimte gegeven aan het individuele initiatief. De herwonnen vrijheid beperkt zich echter tot de economie. Op alle andere fronten wordt de individualiteit in een collectief keurslijf geperst. Het individuele lijden dat hieruit voortkomt zie je terug in Sinkiang, Tibet en Hongkong.

Zie ook: individu

wie goed doet, goed ontmoet

Volgens de wet van de aantrekkingskracht creëer je je eigen succes door de manier waarop je denkt, voelt en doet. Denk positief en er vinden positieve gebeurtenissen plaats, denk negatief en er vinden negatieve gebeurtenissen plaats. Ik heb moeite met deze wet. Het is niet zo dat ik niet geloof in de relatie tussen een positieve inzet en succes. Waar ik moeite mee heb is de prijs die anderen hier soms voor moeten betalen. Laten we als voorbeeld de Amerikaanse evangelist Kenneth Copeland nemen. Een man die met zijn overtuiging en charisma 760 miljoen dollar heeft verdiend door mensen valse hoop te geven. Hij verkoopt de wet van de aantrekkingskracht via de drie g’s geloof, geld en genezing. De wet pakt positief uit voor hem maar negatief voor de mensen die hij geld uit de zak heeft geklopt en die niet fysiek zijn genezen. Ik geloof in een andere wet ‘Wie goed doet, goed ontmoet.’ Wanneer je jezelf oprecht en zonder begeerte inzet voor anderen heeft dat een positief effect voor jezelf en voor de ander.

Zie ook:
televisiepredikers 2.0
gepersonaliseerde informatie

machtsfactor

Je voelt je vrij wanneer je zelf richting en vorm kunt geven aan je leven. Dit kan ertoe leiden dat iedereen dezelfde vorm kiest. Dit is bijvoorbeeld gebeurd met de economie waardoor deze een wereldwijde machtsfactor is geworden die op gespannen voet staat met de natuur.

groepsimmuniteit en economie

Bij groepsimmuniteit is een grote groep mensen door een virus besmet en heeft er weerstand tegen opgebouwd. Hierdoor kan het virus zich niet verder verspreiden en verdwijnt. Zolang er geen vaccin is realiseer je groepsimmuniteit door iedereen in lockdown te plaatsen of door het virus zijn gang te laten gaan. In het eerste geval lijdt de economie op korte termijn schade. In het tweede geval sterft een grote groep mensen en groeit de doodsangst bij degenen die dan nog leven. Dit remt de economie op lange termijn doordat consumenten minder durven uit geven. De vraag welke prijs wij in de coronacrisis willen betalen wordt bepaald door onze cultuur. Het leven van een mens weegt daarin zwaarder dan de economische schade door een lockdown. Historisch gezien is dit bijzonder. In de eerste wereldoorlog werden de levens van miljoenen mensen opgeofferd om het virus van het kwaad, de vijand te bestrijden. Toen er na de oorlog een pandemie uitbrak die aan nog eens miljoenen mensen het leven kostte veroorzaakte de angst een wereldwijde economische recessie. Angst als gevolg van het verlies van mensenlevens leidt echter niet altijd tot een recessie. Ook dit blijkt uit de geschiedenis. Na de tweede wereldoorlog schoven de overlevenden hun angst terzijde en richtten zich, met de trots van de overwinnaar en met het schuldgevoel van de verliezer, op de wederopbouw. Onze economie teert nog altijd op hun inzet.

fascisme

Alhoewel de nazi’s al in 1923 probeerden de macht te grijpen, lukte dit pas tijdens de economische depressie van de jaren dertig. Sociale wanhoop, ontstaan door werkloosheid en armoede, bleek de perfecte voedingsbodem voor hun nationalistische politiek met een absoluut heerser die beloofde een einde te maken aan de armoede. Dat hij tegenstanders liet opsluiten nam men op de koop toe. Hoe zou hij immers veranderingen kunnen doorvoeren als hij werd tegengewerkt? De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Trump kwam aan de macht door werkloosheid en armoede onder de Amerikaanse middenklasse. Zij omarmen zijn autoritaire nationalistische politiek omdat hij concrete oplossingen zegt te hebben voor hun werkloosheid en armoede. Dat hij daarbij minderheden demoniseert neemt men op de koop toe. Ook in China kwam na jarenlange armoede een nationalistisch regime aan de macht met een autoritaire leider die de economie deed opbloeien. Dat dit regime tegenstanders digitaal muilkorft en in kampen opsluit neemt men ook hier op de koop toe.

Zie ook:
storytelling
de nieuwe fascisten

de val van het westen

Het West-Romeinse Rijk ging ten onder aan verminderde belasting opbrengsten, binnenlandse onlusten en invallen door vijandige volken. Het vertrouwen in de Romeinse overheid brokkelde daardoor af en plaatselijke autocraten werden sterker. Leg dit plaatje naast de ontwikkelingen in Amerika en Europa en je schrikt van de overeenkomsten. Multinationals en superrijken betalen steeds minder belasting. Ook wij hebben te maken met binnenlandse onlusten en druk op de buitengrenzen. Net als in de nadagen van het Romeinse Rijk leveren ook wij ons over aan machtsbeluste autocraten omdat we het vertrouwen kwijt zijn in de politiek, de rechtsstaat en in onze vroegere bondgenoten.

Zie ook:
de geschiedenis herhaalt zich
nood leert bidden
de ondergang van onze democratie