Categorie: Poetin en Rusland

Poetin, een Europese dictator die met manipulaties, leugens en onderdrukking de Russische bevolking naar zijn pijpen laat dansen.

in de fuik van de macht

Ik heb me de afgelopen dagen verdiept in de levens van Stalin, Beria en Chroesjtsjov. Gedreven door achterdocht en gedragen door de angst van het Russische volk liepen zij in de fuik van de macht die eindigt in één staat, één partij, één leider. Wanneer ik naar Poetin kijk dan zie ik dat hij in dezelfde fuik loopt met zijn streven naar het herstel van de Sovjetstaat, een kliek van ja-knikkers die hem onvoorwaardelijk steunt en hijzelf als absolute alleenheerser. Wanneer je naar de miljoenen slachtoffers kijkt, vanaf de oktober revolutie in 1917, dan is Poetin de rijzende ster in een lange rij massamoordenaars. Hij vermoordt niet zelf duizenden tegenstanders en burgers. Stalin deed dat ook niet zelf. Hij gebruikte een grote groep ja-knikkers waaronder bijvoorbeeld Chroesjtsjov om duizenden regionale functionarissen te executeren en Beria om tienduizenden Georgiërs te vermoorden en honderdduizenden Tsjetsjenen en Ingoesjen te deporteren. Poetin gebruikt Prigozjin, leider van de paramilitaire Wagnergroep, om tienduizenden Oekraïners te vermoorden en te deporteren.

Zie ook:
macht corrumpeert
betekenis corrumperen
Hitlers opvolger
de nieuwe fascisten

de brutalen hebben de halve wereld

Ik had niet gedacht dat de uitdrukking ‘de brutalen hebben de halve wereld’ ooit nog zoveel betekenis voor me zou krijgen. Dit gebeurde toen ik aan Poetin dacht. Hij is exemplarisch voor de uitdrukking. Het woord brutaal stamt van het Latijnse brutus ‘plomp, gevoelloos’ en is via het Franse brutal ‘onbeschaafd, grof, wreed, beestachtig’ in het Nederlands doorgedrongen. Hier heeft het de afgezwakte betekenis van ‘vrijpostig, aanmatigend, onbeschaamd’. Deze betekenis klinkt door in het advies dat in de uitdrukking besloten ligt ‘Je bereikt niets in het leven wanneer je niet opkomt voor jezelf.’ Wat Poetin doet is niet opkomen voor zichzelf of voor zijn landgenoten. Hij denkt dat hij met beestachtig geweld de helft van het door communisten veroverde Sovjetimperium mag en kan heroveren.

Hitlers opvolger

Nazi Duitsland heeft de norm gezet voor het fascisme in de eenentwintigste eeuw.

Kenmerken van dit fascisme zijn: Een absolute alleenheerser die zich politiek en juridisch niet hoeft te verantwoorden; die omringd wordt door jaknikkers, geheime diensten en speciale legereenheden; die een nationalistische en racistische ideologie heeft welke door middel van censuur, propaganda en indoctrinatie wordt verspreid; die met niets en niemand ontziend geweld tegenstanders en tot vijand verklaarde groepen onderdrukt en die een wereldmacht probeert te creëren door middel van oorlogen waarin militairen en burgers rücksichtslos worden opgeofferd.

Hitler was in de twintigste eeuw de absolute alleenheerser in West Europa. De Spanjaard Franco en de Italiaan Mussolini waren de mindere ‘goden’ van het fascisme. Zij verleenden Hitler hand- en spandiensten. Wereldwijd vindt er momenteel een opleving plaats van het fascisme. Hoofdrolspelers zijn Poetin en Xi Jinping. De mindere goden zijn tot nu toe Kim Jung Un, Trump en de vele collaborateurs en jaknikkers in de conservatieve kweekvijver van populisten, intellectuele wauwelaars en complotdenkers. De vraag is: Wie wordt de opvolger van Hitler? Welke absolute alleenheersers zullen een alliantie met elkaar aangaan? Wie zal hen hand- en spandiensten verlenen? Zullen de democratische krachten in de wereld ook nu weer de handen in elkaar slaan en het fascisme verslaan?

Zie ook:
discriminatie en racisme
de nieuwe kolonisatoren
in de fuik van de macht

ethisch vraagstuk

Moet je gehoor geven aan een bevel om met militaire middelen de vrijheid van andere landen aan te vallen of aan een bevel om je eigen vrijheid te verdedigen? Ik stel mezelf deze vraag nu ik in de afgelopen week op twee manieren met de oorlog in Oekraïne ben geconfronteerd. De mobilisatie van reservisten in Rusland en filmpjes waarin Russische tanks door Oekraïense militairen werden vernietigd. Toen ik naar de filmpjes keek was ik onder de indruk van de moed van de Oekraïners die van dichtbij, midden op straat, raketten afvuurden op de tanks. Direct daarna drong tot me door dat er mensen in de tanks zaten die werden gedood. Ik denk terug aan mijn vraag en besef de onvermijdelijkheid van de strijd waartoe Russische en Oekraïense militairen worden gedwongen. Dit besef biedt geen antwoord maar wekt wel mijn mededogen op. Het ethisch vraagstuk valt daarbij even in het niet.

Zie ook:
ethisch reveil
schaamteloos

streven naar vrijheid

Sinds de val van de Berlijnse Muur in 1989 denken we dat maatschappelijke problemen verdwijnen wanneer iedereen de vrijheid krijgt om zich te ontwikkelen. We dachten zelfs dat andere landen ons automatisch zouden volgen wanneer ze het economische succes van deze vrijheid zouden zien. Terwijl we ons zelfvoldaan wentelden in welvaart ontstonden er echter machtsblokken van landen die, onder de dekmantel van economische vrijheid, met onderdrukking en militaire inzet hun macht en invloedssfeer vergrootten. Om daar tegenwicht aan te bieden hadden we collectief de geestelijke weerbaarheid moeten tonen die voortkomt uit het streven naar vrijheid in plaats van wereldwijd onze individuele welvaart uit te stallen.

Zie ook:
het Westen
hautaine democratie
consumptiemaatschappij
zeventig jaar later
noblesse oblige
barbaars
religie of hedonisme

collectief geweld

Ieder mens loopt het risico te worden meegesleurd in het collectief geweld van overheden en criminele bendes. Geweld dat in groepsverband soms kan en mag. Dat kan wanneer het plaats vindt binnen de anonimiteit van de groep. Dat mag wanneer het past binnen het streven van de groep naar hegemonie. Door je te conformeren aan een groep bevredig je niet alleen je behoefte aan zekerheid en identiteit maar in de strijd om de hegemonie ook je behoefte aan macht. Wanneer je deze behoeften niet in jezelf herkent en erkent is de kans groot dat je jezelf verliest in het collectief geweld. Zie de oorlogsmisdaden van het Russische leger.

Zie ook:
gewoon omdat het kan
afscheid van Auschwitz
testosteronbel
macht
de macht van de kudde

Chinese lankmoedigheid

Om inzicht te krijgen in de Chinese lankmoedigheid, het vermogen van de bevolking om onderdrukking geduldig te verdragen zonder vragen te stellen en zonder kwaad te worden, moet je iets weten van de Chinese geschiedenis. China was van 1989 v.Chr. tot 221 v.Chr. verdeeld in onafhankelijke vorstendommen. Vanaf 221 v.Chr. tot aan de communistische revolutie werden deze vorstendommen door verschillende keizers samengevoegd tot één groot rijk. Een rijk van rangen en standen met aan het hoofd een absoluut heerser en daaronder een brede laag ondergeschikten en lijfeigenen. In 1912 deed de laatste keizer afstand van de troon.

Na een revolutionaire periode vanaf 1912 kwam in 1949 de communistische leider Mao aan de macht. In 1978 werd hij opgevolgd door Deng Xiaoping die de economie hervormde. Dit was nodig na het debacle van het centraal aangestuurde economische plan van Mao ‘de grote sprong voorwaarts’ en de daaropvolgende ‘culturele revolutie’. De ronduit stompzinnige opdrachten, die massaal werden uitgevoerd, veroorzaakten een hongersnood met tussen de 25 en 45 miljoen doden. Vanaf 2018 is Xi Jinping de absolute heerser van China. Hij is bekend om de strijd tegen corruptie, de digitale onderdrukking van de bevolking en zijn streven om van China een economische en militaire wereldmacht te maken.

Naast absolute leiders heeft China drie invloedrijke wijsgeren gekend: Lau-Tse 604-507 v.Chr., Confucius 551-479 v.Chr. en Boeddha 450-370 v.Chr. Lau-Tse gaf met semantische paradoxen, zoals ‘Tau is eeuwig niet-doende en toch is er niets, dat het niet doet.’ inzicht in de spirituele bron van alle tegenstellingen in de wereld, zoals goed en kwaad, mooi en lelijk. Je ontdekt deze bron door onthecht te handelen. Confucius was vooral een moreel adviseur en leraar. Hij benadrukte het belang van respect en solidariteit binnen de familie en binnen de samenleving. Deze deugden waren volgens hem belangrijk voor stabiliteit en continuïteit. Boeddha gaf inzicht in de oorzaak van het menselijk lijden en hoe je hiermee om kunt gaan. Lijden ontstaat door begeerte en gehechtheid aan voorspoed en tegenslag, vreugde en verdriet. Door inzicht in de oorzaak en er onthecht en met mededogen mee om te gaan bevrijd je jezelf van het lijden.

Gelet op de geschiedenis van gedwongen arbeid is de inzet waarmee Chinezen de huidige economische vrijheid omarmen niet vreemd. Ook de angst om zich te verzetten tegen een totalitaire macht is verklaarbaar vanuit de geschiedenis. De lankmoedigheid is te verklaren vanuit de spirituele en sociaal-filosofische erfenis. Spiritueel de opvatting dat het leven lijden is en dat leven en dood, vreugde en verdriet elkaar afwisselen zonder dat je daar als mens wezenlijk iets aan kunt veranderen. Sociaal-filosofisch de opvatting dat je gezichtsverlies van jezelf en van anderen dient te vermijden en dat het collectief belangrijker is dan het individu.

Zolang de Chinese bevolking een economisch toekomstperspectief heeft en de financiële vruchten van haar arbeid plukt zal ze lankmoedig blijven. Pas wanneer de economische groei tot stilstand komt zal de lankmoedigheid verdwijnen. Dit zal een wereldwijde ramp veroorzaken. Het Chinese regime zal, om haar macht te behouden, met geweld en desinformatie de ingehouden woede van de bevolking gebruiken om andere landen economisch en militair te veroveren. Dit gebeurt nu al in Tibet, Xinjiang en Hongkong. Je hoeft maar naar Poetin te kijken om te weten wat dit zal betekenen voor de omringende landen en voor de rest van de wereld.

Zie ook:
het China van Xi Jinping
China en Europa
de nieuwe kolonisatoren
confucianisme
Boeddha
berusting
anonieme overlevers
geplet door de kudde