Categoriearchief: ik of wij

Kies je voor een eigen weg naar verlichting of voor een gezamenlijke weg?

ik of wij

Is de weg naar verlichting  een individuele weg of een gezamenlijke weg? Ik ontspan me en laat de vraag onbevangen tot me doordringen. Ik of wij is een door de geest geschapen illusie om te kunnen overleven binnen ruimte en tijd. Mijn bewustzijn, dat zich onttrekt aan ruimte en tijd, kent alleen ik en wij. Een keuze voor mezelf is een keuze voor de ander. Mijn weg is onze weg. Dit inzicht verlicht mijn geest.

Zie ook:
ik of jij
medeverantwoordelijk

het kleine voertuig

Ik heb zojuist het boek Naupaka van Lideweij Bosman gelezen. Zij ging voor een spirituele vakantie naar Hawaï terwijl haar man op sterven lag. Uitgeput door het lange ziekbed van haar man, wilde zij tijd voor zichzelf. In het boek onderbouwt ze dit besluit met argumenten als ‘Om elkaar los te laten, moeten we ook werkelijk los zijn van elkaar.’ en ‘We moeten elkaar loslaten om onszelf een langere lijdensweg te besparen.’ Het loslaten waar ze zich op Hawaï aan overgaf leidde tot paranormale ervaringen waarbij ze contact had met natuurgeesten en met de geest van haar inmiddels overleden man. Zij volgt de weg die in het mahayana boeddhisme bekend staat als het kleine voertuig. De monnik die, op zoek naar verlichting, de banden met de wereld verbreekt. Dit in tegenstelling tot het grote voertuig waar iemand besluit om het nirvana, de toestand van volledige verlichting, uit te stellen totdat anderen ook zo ver zijn. Terwijl dit tot me doordringt, besef ik dat zelfs Siddharta Gautama alles moest loslaten voordat hij als Boeddha iets kon betekenen voor anderen.

medeverantwoordelijk

Je bent als mens verantwoordelijk voor de keuzes in je leven. Verantwoordelijk zijn voor iets of iemand betekent dat je een antwoord moet kunnen geven op vragen naar het wat, waarom en hoe van je keuzes. Je bent niet alleen verantwoordelijk voor de keuzes in je eigen leven. Je bent ook medeverantwoordelijk voor de keuzes van anderen. Wat was je invloed op hun keuzes? Waarom heb je je invloed wel of niet aangewend? Handelde je uit persoonlijke frustratie of was je oprecht in de ander geïnteresseerd? Hoe heb je je invloed aangewend? Hoe groot je invloed ook is of was, je bent nooit eindverantwoordelijk voor de keuzes van de ander. Er komt een moment waarop je de verantwoordelijkheid voor de ander los moet laten. Wat dan overblijft zijn je begrip en mededogen wanneer je ziet hoe de ander invulling geeft aan zijn persoonlijke verantwoordelijkheid.

toegepaste spiritualiteit

In de kunst heb je een richting die wordt omschreven als toegepaste kunst. Bijvoorbeeld het beeldhouwwerk dat speciaal is ontworpen voor een bepaald gebouw. Toegepaste kunst is de tegenpool van vrije kunst waarin de kunstenaar onafhankelijk van zijn omgeving de weg volgt waarlangs de creativiteit hem voert. In de spiritualiteit zien we een soortgelijk verschil. Er zijn zoekers die de spirituele beleving zoeken in hun maatschappelijk leven en er zijn zoekers die zich letterlijk of figuurlijk terugtrekken in een klooster. Zelf ben ik iemand die de eerste weg kiest zoals ik destijds ook koos voor de toegepaste kunst. Desondanks besef ik dat mijn weg niet wezenlijk anders is dan die van de kloosterling. Dit blijkt op de momenten dat onze wegen elkaar gelijkvloers kruisen.

het klooster of de wereld

Er zijn mensen die zich terugtrekken in een klooster waar ze zich wijden aan geloof en meditatie. Afgezonderd van de wereld ontspant hun geest zich en stelt zich open voor wat niet kan worden benoemd. Hoe waardevol hun weg ook is. Het is niet mijn weg. Ik word meegesleept door de golven van leven. Word meegevoerd over haar pieken en door haar dalen, onderzoek ze, herken ze, erken ze en laat ze los. Sta vervolgens met beide benen op de grond, en glimlach bij het zien van wat niet kan worden benoemd.

nonnen

De Nederlandse vrouw is geen Anna Magnani die trots en fier haar vrouwelijkheid ten toon spreidt. Ze verstopt zich het liefst onder een mannelijke look. Sommige moslim vrouwen gaan nog een stap verder. Zij verbergen hun vrouwelijkheid door haren, hals, schouders, lichaam en zelfs hun hele gezicht te bedekken. Als islamitische nonnen slaan ze de weg in van de christelijke kloosters waar de nonnen zich verstoppen onder een zwart habijt en soms zelfs achter tralies. Al deze vrouwen zoeken hun innerlijke waarde door afstand te nemen van hun vrouwelijkheid. Zij beseffen niet dat innerlijke waarden het best tot bloei komen, niet door jezelf te verstoppen maar door een onthechte interactie aan te gaan met de buitenwereld. Door uit te stralen wie en wat je bent, innerlijk en uiterlijk.

Zie ook: monniken

monniken

De Nederlandse man heeft geen machismo. Is geen luid kraaiende haan. Voelt zich niet boven zijn medewerkers of partner verheven. Staat naast hen op voet van gelijkheid. Vertrouwt er op dat in ieder individu de wereld besloten ligt. Een wereld die niet hoeft te worden veroverd maar waaraan je jezelf dient over te geven. Dit vertrouwen lijkt op dat van de monnik die een diep geloof heeft in de deugd van kwetsbaarheid en nederigheid. Die de ballon van zijn ego laat leeglopen in het klooster. Wat de meeste mannen niet beseffen is dat er zen monniken zijn die na het bereiken van de verlichting hun plaats in de wereld innemen waar zij zorgzaam zijn als een kip en op het juiste moment vechten en kraaien als een haan.

Zie ook: nonnen