Categoriearchief: werk

Werk, sommigen blijven erin.

ratrace

Ik heb nooit overtuigd meegedaan aan de competitie waarbij je konkelend en manipulerend de maatschappelijke apenrots beklimt. Waarom eigenlijk niet? Was ik bang dat ik het gevecht zou verliezen of was ik bang dat ik aan het einde van de beklimming door de alfamannetjes zou worden afgewezen? Of was ik me bewust van de zinloosheid van de ratrace naar roem, geld en macht, van ratten die proberen te ontsnappen aan een zinloos bestaan in de tredmolen van hun ambitie?

Zie ook:
apenrots
rattenblues

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

ontsla die man

Als verkooptrainer heb ik altijd het belang van interesse in de klant benadrukt. Echte interesse begint met zelfreflectie en zelfkritiek. Door je oprecht en onbevooroordeeld in te leven in de klant ontdek je wat het beste aansluit bij zijn behoeften. Wanneer ik naar Trump kijk dan zie ik een slechte verkoper. Een narcist die uit is op persoonlijke roem, zichzelf verheerlijkt door anderen zwart te maken, de kiezer manipuleert met leugens en bedrog en die je iets opdringt waar je later spijt van hebt. Mijn advies is: Ontsla die man! Hij is hoogstens geschikt als kofferbak verkoper. Met Trump als president boekt de kiezer misschien op korte termijn winst maar verliest hij op lange termijn het vertrouwen in de democratische rechtsstaat.

Zie ook:
mijn baas is een narcist
mindfucker

paranormaal

Ik heb moeite met mensen die zeggen dat ze over paranormale gaven beschikken. Vaak zijn het oplichters of goedwillende idealisten die bewust of onbewust gebruik maken van de trucs van goochelaars en mentalisten. Gelukkig zijn er sceptische onderzoekers als James Randi en Darren Brown die hier doorheen prikken. Ook al bewonder ik hun werk, ze verklaren niet alles. Zo heb ik de eerste ontmoeting met mijn vrouw van te voren voorspeld. Ook heb ik mijn moeder op haar sterfbed zien uittreden. Dit betekent niet dat ik dit soort ervaringen bewust kan en wil oproepen. Het waren momenten in mijn leven die voor extra kleur en diepte hebben gezorgd en die me hebben doen beseffen dat er meer is dan ik kan verklaren. Wanneer ik er een andere waarde aan zou proberen te geven word ik een ghosthunter die achter zijn eigen staart aan rent.

Zie ook:
helderziend
onze band

crisis

Op het moment dat je snel moet reageren, verliest het verstand het vaak van het gevoel maar juist dan bewijst het verstand haar nut. Dit nut komt je niet aanwaaien. Je dient jezelf voor te bereiden, van tevoren na te denken over hoe je het best in een crisis kunt handelen en hoe je een oplossing snel en gedisciplineerd kunt uitvoeren. De inspanning die voor deze voorbereiding nodig is maakt het voor velen onaantrekkelijk om ermee bezig te zijn. Zij denken ‘Ik zie wel wat er gebeurt.’ Ze rechtvaardigen hun gemakzucht met argumenten als: ‘Ik leef nu.’ en ‘Ik ben geen pessimist.’

 

de nieuwe machthebbers

Wereldwijd treden steeds meer alfa mannetjes uit de schaduw van de heersende macht. Wie zijn deze nieuwe machtigen der aarde? Je kunt drie groepen onderscheiden: slinkse bureaucraten die zich met ellebogenwerk een weg naar boven banen, zwarthandelaren en graaiers die zichzelf in politiek onzekere tijden verrijken en superrijken die in economisch welvarende tijden rijkdom en macht vergaren. Tot deze derde groep behoren de eigenaren en directeuren van multinationals die met hun producten en diensten de maatschappij afhankelijk van hen maken. Hun macht reikt tot in de diepste uithoeken van ons persoonlijk leven. Zij vormen daardoor een groter gevaar dan de graaiers die na de val van de Sovjet-Unie op een slinkse manier rijk zijn geworden en de mannetjesputters die zich via de krochten van geheime diensten en bureaucratische instellingen omhoog hebben gewerkt.

Leve Trump!

Laat ik voorop stellen dat ik geen fan ben van Trump. Ik vind hem een narcistische hork en een wereldwijd gevaar. Ik wil aan deze mening echter gelijk een andere opvatting koppelen. Het feit dat ik Trump geen prettig mens vind betekent niet dat ik niet het belang zie dat hij voor de Amerikaanse politiek en de wereld kan hebben. Zoals een bedrijf soms een manager nodig heeft die een breker is in plaats van een bouwer, zo heeft ook de politiek soms een breker nodig. De Amerikaanse politiek zit muurvast. Obama heeft in zijn regeerperiode weinig kunnen realiseren door de gepolariseerde impasse tussen democraten en republikeinen. Wat je ook van Trump vindt, hij zet het botte mes in de politieke machtsverhoudingen. Ik begrijp daarom de Amerikanen wel die hem hebben gekozen. Voor hen is Trump de super individualist die de regelneven uit Washington zal verdrijven en de democratische vrijheid zal herstellen. Ik hoop voor hen en voor ons dat ze hun ziel niet aan de duivel hebben verkocht.