Categoriearchief: werk

Werk, sommigen blijven erin.

crisis

Op het moment dat je snel moet reageren, verliest het verstand het vaak van het gevoel maar juist dan bewijst het verstand haar nut. Dit nut komt je niet aanwaaien. Je dient jezelf voor te bereiden, van tevoren na te denken over hoe je het best in een crisis kunt handelen en hoe je een oplossing snel en gedisciplineerd kunt uitvoeren. De inspanning die voor deze voorbereiding nodig is maakt het voor velen onaantrekkelijk om ermee bezig te zijn. Zij denken ‘Ik zie wel wat er gebeurt.’ Ze rechtvaardigen hun gemakzucht met argumenten als: ‘Ik leef nu.’ en ‘Ik ben geen pessimist.’

 

Leve Trump!

Laat ik voorop stellen dat ik geen fan ben van Trump. Ik vind hem een narcistische hork en een wereldwijd gevaar. Ik wil aan deze mening echter gelijk een andere opvatting koppelen. Het feit dat ik Trump geen prettig mens vind betekent niet dat ik niet het belang zie dat hij voor de Amerikaanse politiek en de wereld kan hebben. Zoals een bedrijf soms een manager nodig heeft die een breker is in plaats van een bouwer, zo heeft ook de politiek soms een breker nodig. De Amerikaanse politiek zit muurvast. Obama heeft in zijn regeerperiode weinig kunnen realiseren door de gepolariseerde impasse tussen democraten en republikeinen. Wat je ook van Trump vindt, hij zet het botte mes in de politieke machtsverhoudingen. Ik begrijp daarom de Amerikanen wel die hem hebben gekozen. Voor hen is Trump de super individualist die de regelneven uit Washington zal verdrijven en de democratische vrijheid zal herstellen. Ik hoop voor hen en voor ons dat ze hun ziel niet aan de duivel hebben verkocht.

 

Mis je je werk?

Ik mis mijn werk niet. Wat ik wel mis is de emotionele achtbaan. De opwindende rit naar de top van mijn kunnen, de euforie op het moment dat ik na een zware beklimming de top heb bereikt en het gevoel van rust en vrede wanneer ik weer met beide benen op de grond sta. Door mijn ziekte kan ik de energie die ik nodig heb voor een tocht naar boven niet goed meer doseren. Ik verlies de controle erop. De opwinding slaat om in stress. Ik probeer nu, zonder de kick van de beklimming en het bereiken van de top, me rechtstreeks te richten op het gevoel van rust en vrede. Schrijven, fietsen en werken in de tuin zijn activiteiten waarmee dit lukt.

 

mission statement

Een organisatie geeft in een mission statement aan wat haar doel is en hoe ze haar doel wil bereiken. Vaak wordt dit doel in enkele woorden of zinnen samengevat. Volgens de reïncarnatieleer zijn we allemaal met een missie in het leven gestapt. Het woord missie zou je kunnen omschrijven als ‘dat waar ik naar streef en wat ik wil uitdragen’. Wanneer je wilt weten wat jouw missie is, onderzoek dan wat de invloed is van je genen en van je omgeving op je ontwikkeling en wat de belangrijkste keuzes waren in je leven. Bij mij leidde deze zelfreflectie tot de volgende conclusie: Ik ben van nature een beschouwer. Dit werd in mijn jeugd versterkt door het vroegtijdig overlijden van mijn vader en mijn verblijf in een kostschool. Dit maakte dat ik me nog meer in mezelf terugtrok. Ik zocht de antwoorden op grote levensvragen in mijn binnenste en koos opleidingen die daarbij aansloten zoals psychologie en kunstacademie. De antwoorden die ik vond en nog altijd vind lees je terug in mijn columns. Zij laten zien wat mijn mission statement is: observeren, analyseren en comprimeren.

Zie ook: reïncarnatie

 

mensen kijken

Ik heb in mijn werk veel mensen geobserveerd, hun persoonlijkheid vastgesteld en hen vervolgens een spiegel voorgehouden. Dit werk heb ik na mijn pensionering losgelaten. Ik observeer nog wel mensen maar houd hen geen spiegel meer voor. Al observerend zie ik hoe iemands leven wordt gevormd door zijn talenten en omgeving en hoe de rode draad van zijn leven zich ontrolt. Wanneer ik dit zie glimlach ik om de betrekkelijkheid ervan. Betrekkelijk in de betekenis van ‘in verband staande met’. Iemands persoonlijke waarde binnen de context van de waarden van zijn omgeving en van het leven zelf. Zodra ik deze betrekkelijkheid zie welt er begrip en mededogen in me op en houd ik mijn mond.

Zie ook:
blijven kijken
schikgodinnen

 

laat los

In mijn werk als trainer heb ik duizenden mensen mogen helpen met het ontwikkelen van zelfreflectie en zelfkritiek. Dit deed ik door soms confronterend vragen te stellen en door persoonlijke feedback te geven. Er is ongetwijfeld iemand geweest die zich hierdoor aangevallen heeft gevoeld en die dit nog altijd niet kan loslaten. Hem of haar wil ik een laatste vraag stellen: Waarom laat je niet los? Kun je niet loslaten omdat je vindt dat je nog iets met mijn reactie zou moeten doen? Kwel je dan niet langer en doe er iets mee. Zag ik of je werkgever het volgens jou verkeerd? Waarom ben je er dan nog mee bezig? Laat los! Je hebt het recht om zelf te bepalen óf en hoe je jezelf wilt ontwikkelen. Bedenk echter wel dat je werkgever het recht heeft je te vragen mee te groeien met het bedrijf. Wil je jezelf niet ontwikkelen in de richting die hij van je vraagt en kun je hem niet overtuigen? Schraap dan je moed bij elkaar en zoek een andere werkgever.

 

hard en hart

Als leidinggevende moet je nu eens hard zijn dan weer zacht, hart met een t. Nu eens directief dan weer sociaal. Ik herinner me een sociaal manager, directeur van een commercieel bedrijf. Een vriendelijke pijp rokende man die goed was voor zijn medewerkers. De omzet daalde. Hij werd ontslagen. De raad van commissarissen koos vervolgens voor een directieve opvolger. Een dominante narcistische man die commercieel door het gaatje ging en over lijken. Amerika maakt op dit moment een soortgelijke wisseling van de macht mee. De vriendelijke, sociale president Obama is opgevolgd door de dominante, niets of niemand ontziende Trump. Laten we hopen dat er na hem een president komt die hard en hart met elkaar verbindt.

Zie ook:
pijnlijk
onze zachte onderbuik
de testosteron blik
teder