Categoriearchief: zeker en onzeker

We balanceren in ons leven voortdurend tussen behouden en veranderen, conservatief en progressief, vertrouwdheid en vervreemding, zeker en onzeker.

dieptepunt

Mijn leven kent niet alleen hoogtepunten maar ook dieptepunten. Laat ik er een noemen. Iets wat me gisteren overkwam. Ik was moe nadat ik enkele dagen intensief had gewekt aan de techniek van dit blog. Ik twijfelde aan bepaalde oplossingen en ik twijfelde aan mezelf. ‘Is wat ik schrijf een droomwereld waarin ik mezelf gevangen houd?’ Toen ik op het punt stond alles los te laten en eerst maar eens goed uit te rusten werd ik geconfronteerd met een technisch probleem in huis. Een complex probleem met ingrijpende gevolgen. Ik had er geen grip op, voelde me wanhopig, zag geen oplossing. De Parkinson klachten werden heviger. Ik begon heftig te trillen, raakte extreem gespannen en dodelijk vermoeid. Desondanks bleef ik wanhopig zoeken naar een oplossing totdat ik mijn pogingen moest staken en trillend over mijn hele lichaam mijn stoel opzocht. Hier raakte ik de controle over mezelf kwijt, kon niets meer, kon geestelijk niet voor- of achteruit, kreeg het koud en kon mijn ogen niet openhouden. Onrustig viel ik in slaap, een halfslaap waaruit ik happend naar bewustzijn probeerde te ontwaken.

Zie ook:
hoogtepunt
een vlakke lijn
controlefreak
epos
le moment suprême
gewoon lijden
complexe wereld

to be or not to be

‘to be or not te be, that is the question’ Met deze vraag geeft Hamlet uiting aan zijn diepe twijfel: Kies ik voor wraak op Claudius, de moordenaar van mijn vader, of voor zelfmoord? De vraag die je jezelf als toeschouwer van dit toneelstuk Van Shakespeare zou kunnen stellen is: Is Hamlet een lafaard die zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekt of is hij een antiheld die het slechte probeert te vermijden? Om deze vraag te beantwoorden dien je eerst de volgende vraag te beantwoorden: Kun je je verantwoordelijkheid in de wereld uit de weg gaan? Vraagt het leven niet om actie en is het niet zo dat, wanneer je niet bereid bent de prijs ervoor te betalen, het je betaald wordt gezet? Het lijkt erop dat Shakespeare voor dit laatste kiest. Doordat Hamlet zijn verantwoordelijkheid in de wereld uit de weg gaat betalen hij en zijn naasten een hoge prijs in een bloederige tragedie.

Zie ook:
to be human or not to be
anti dogmatisch
prijs betalen

de kans dat je radicaliseert

Iemand die radicaliseert gaat tot het uiterste in zijn streven naar verandering. Door het extreme gedrag van geradicaliseerde personen denken de meeste mensen dat het hen niet zal overkomen. Persoonlijke en maatschappelijke onzekerheid vergroten echter de kans dat je radicaliseert. Dit kan op allerlei momenten gebeuren, zoals in je pubertijd en ten tijde van armoede, ziekte, werkloosheid en maatschappelijke onrust. Op die momenten verlies je jezelf soms ook in vicieuze gedachtecirkels en complottheorieën. Dit maakt de kans dat je radicaliseert nog groter.

Zie ook:
radicalisering
politiek radicalisme
vicieuze gedachtecirkel
radicaalislamitische jongeren

Heb jij dat ook?

Heb jij dat nou ook, dat je soms denkt: Waarom genieten niet meer mensen van deze muziek? Is dat misschien de reden waarom ik zo vaak naar video’s kijk waarin wordt gereageerd op de muziek van Nightwish? Wil ik samen met anderen genieten van hun muziek of wil ik liever anderen overtuigen hoe goed ze zijn? Maar waarom doe ik dat dan niet? Waarom richt ik me op degenen die hun muziek al kennen of er al voor openstaan? Ben ik bang dat degenen die de muziek niet kennen mijn enthousiasme niet zullen delen? Waarom maak ik het mezelf nu zo moeilijk? Waarom leg ik me niet neer bij de dooddoener ‘smaken verschillen’? Maar is het niet de kunst van leven dat je jezelf verdiept in de verschillende smaken van leven en dit deelt met anderen?

Zie ook:
episch
reactie video’s
Twijfel ik?
de ultieme test

smeltkroes

Bang voor onzekerheid hechten we ons aan alles wat een gevoel van zekerheid geeft, zoals cultuur, godsdienst en tradities. Zekerheden die ons opsluiten in een bubbel van eigenwaan en die ertoe leiden dat we onszelf moreel superieur voelen. Het is dit superioriteitsgevoel waartegen ik me sinds mijn jeugd verzet. Niet door me tegen personen te keren maar door me te verdiepen in hun zekerheden. In de smeltroes van zekerheden ontdekte ik vervolgens de rijkdom van de onzekerheid, van mogelijkheden in plaats van feiten, van ideeën in plaats van standpunten, van vragen in plaats van antwoorden, van verbinding in plaats van tegenstelling.

Zie ook: mogelijkheden

complotdenkers

We zijn zekerheidszoekers. Onzekere omstandigheden en angstige gebeurtenissen roepen het verlangen op naar een alles verklarend verhaal. Of de verklaring ‘waar’ is, feitelijk verifieerbaar, doet niet ter zake. Belangrijk is dat ze de angst en onzekerheid in een kader plaatst waardoor deze beheersbaar lijken. De meest eenvoudige verhaallijn is die van dader en slachtoffer. Deze komt in de verhalen dan ook het meest voor. Waren de daders in vroeger tijden vooral demonen die in donkere bossen en zompige moerassen leefden. Nu zijn het politici en intellectuelen die volgens complotdenkers in de ‘deep state’ vrouwen en kinderen misbruiken en vermoorden.

Zie ook: een nieuwe tussenwereld