Categoriearchief: gemakkelijke of moeilijke weg

Kies je in je leven voor de gemakkelijke of voor de moeilijke weg? Lees eerst de column gemakkelijke of moeilijke weg.

gemakkelijke of moeilijke weg

Ieder mens heeft in zijn leven de keuze tussen een gemakkelijke en een moeilijke weg. De gemakkelijke weg is jezelf laten leiden door emoties als haat, begeerte en romantiek en door religieuze en sociale dogma’s. Wanneer je voor deze weg kiest loop je het risico dat je op een dood spoor belandt waar je jezelf mentaal vergiftigt en uitput. Er is een andere maar moeilijker weg. Hier beschouw je zelfreflecterend en zelfkritisch je emoties en standpunten. Dit kost zeker in het begin veel moeite en roept weerstand op omdat het je soms pijnlijk met jezelf confronteert en omdat het lastig is om je aandacht niet-reactief vast te houden. De winst van de moeilijke weg is dat je voorkomt dat je op een dood spoor belandt en dat je ontdekt wat het betekent om geestelijk en spiritueel vrij te zijn.

Zie ook:
niet-reactief
reflecteren

ze moeten me maar nemen zoals ik ben

Veel mensen hebben het standpunt ‘ze moeten me maar nemen zoals ik ben’. Ik heb hier moeite mee. Wat ze er namelijk niet bij zeggen is: Wanneer iedereen accepteert wie ik ben dan hoef ik niet te veranderen en hoef ik de pijn van de confrontatie met mezelf niet aan te gaan. Door de pijn uit de weg te gaan isoleren ze zichzelf en wordt het voor anderen juist moeilijker om hen te accepteren.

Zie ook:
ik ben die ik ben
ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
eigenwijs

meer lezen ..

Veel bezoekers van dit blog reageren waarschijnlijk op dezelfde manier op mijn columns als op berichten in de media. In hun zoektocht naar inspiratie lezen ze iets wat hen raakt maar verdiepen zich er niet in omdat het te veel moeite kost. Zelf kies ik meestal de moeilijke weg. Zodra ik merk dat er iets is dat me raakt laat ik geestelijk al het andere los en probeer vast te stellen wat me precies raakt en waarom. Hierdoor dringt vaak niet alleen de diepere betekenis van een onderwerp tot me door maar ervaar ik soms ook de diepere betekenis van het leven.

Zie ook: dichterlijke vrijheid

reflecteren

Al vanaf mijn puberteit reflecteer ik vragenderwijs op het leven. Zodra ik merk dat me iets dwars zit of dat een bepaald onderwerp wel erg vaak op mijn pad komt probeer ik het te ontrafelen en tot de kern door te dringen. Zoals een vis pas de waarde van water kent wanneer hij op het droge ligt heb ik de weerbarstigheid van een onderwerp nodig om bij de kern te komen. Ik moet er moeite voor doen. Nu eens doordat ik niet-reactief mijn aandacht op een onderwerp gericht moet zien te houden. Dan weer doordat ik een onderwerp stap voor stap moet ontleden.

Zie ook:
zelfreflectie
zelfkritiek
de hoop op meer
Waarom al die moeite?

segregatie

Tot mijn negentiende kende ik eigenlijk alleen Nederlanders die via een lange lijn van voorouders waren geworteld in de Nederlandse cultuur. De nationale kleur die ik daardoor heb gekregen vermengt zich steeds meer met die van Nederlanders met historisch minder diepe wortels. Deze integratie gaat niet vanzelf. Ik kies ervoor om de angst voor het onbekende en de eruit voortkomende weerzin onder ogen te zien. Anderen kiezen voor de gemakkelijke weg van humanistische eigenwaan en cultuurrelativisme of voor de conservatieve wereld van hun roots. Het gevolg is segregatie, naast elkaar levende bevolkingsgroepen die elkaar discrimineren en vervolgen.

Zie ook:
integratie
integratieproces
soort zoekt soort
kosmopolitische idealisten

bevestiging zoekers

Je zelfbewustzijn en bewustzijn groeien door je niet-reactief op iets te richten. Dit kost moeite. Veel mensen kiezen daarom voor de gemakkelijke weg. Ze zoeken bevestiging bij anderen voor het idee dat ze al perfect zijn. Bijvoorbeeld bij iemand die verliefd op hen is en hen in alles lijkt de accepteren en te bewonderen of bij een leider die een oplossing zegt te hebben voor hun angsten en onzekerheden. Uiteindelijk groeit door de bevestiging die ze krijgen misschien wel hun zelfvertrouwen maar de weg naar zelfbewustzijn en bewustzijn wordt erdoor afgesloten. Om dit te voorkomen dien je jezelf los te laten in plaats van jezelf aan iets vast te maken, te ‘bevestigen’.

Zie ook: niet-reactief

zoek het allemaal zelf maar uit

Soms denk ik ‘zoek het allemaal zelf maar uit’. Ik denk dit wanneer ik geconfronteerd word met mensen die geestelijk in kringetjes ronddraaien en niet de moeite doen om zich uit de vicieuze gedachtecirkels te bevrijden. Ik laat dit tot me doordringen en besef dat ik het woord zoeken gebruik. Terwijl dit bezinkt besef ik dat ieder mens door schade en schande het proces van ‘zoeken vinden loslaten’ zal moeten doorlopen. Iedereen zal zelf zijn geestelijke zoektocht moeten beginnen en voltooien. Ik kan anderen slechts een steuntje in de rug geven.

Zie ook:
vicieuze gedachtecirkel
krimpende wereld
ik heb het gehad met al dat gedoe