Categoriearchief: superrijken

Volgens Oxfam/Novib zijn de ruim 2000 miljardairs in de wereld samen rijker dan 4,6 miljard mensen ofwel 60% van de wereldbevolking.

de val van het westen

Het West-Romeinse Rijk ging ten onder aan verminderde belasting opbrengsten, binnenlandse onlusten en invallen door vijandige volken. Het vertrouwen in de Romeinse overheid brokkelde daardoor af en plaatselijke autocraten werden sterker. Leg dit plaatje naast de ontwikkelingen in Amerika en Europa en je schrikt van de overeenkomsten. Multinationals en superrijken betalen steeds minder belasting. Ook wij hebben te maken met binnenlandse onlusten en druk op de buitengrenzen. Net als in de nadagen van het Romeinse Rijk leveren ook wij ons over aan machtsbeluste autocraten omdat we het vertrouwen kwijt zijn in de politiek, de rechtsstaat en in onze vroegere bondgenoten.

Zie ook:
de geschiedenis herhaalt zich
nood leert bidden

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

superrijken

Ons streven naar rijkdom is het grootste gevaar voor de wereldvrede. Ondanks het feit dat dit streven al duizenden jaren bestaat is het nog nooit zo groot geweest. Nog nooit zijn er zoveel mensen geweest voor wie de weg open ligt naar extreme rijkdom. Gesteund door politieke partijen en welvaartskerken, die extreme rijkdom goedpraten, verrijken hele bevolkingsgroepen zich. Het gevolg is dat de politieke macht steeds meer naar de superrijken verschuift die zich afwenden van de slachtoffers van het door hen ontketende economisch geweld. De slachtoffers hebben daardoor steeds minder te verliezen en zijn bereid alles wat ze nog bezitten in de waagschaal te stellen tijdens een revolutie of oorlog.

vrije markt

Geld en macht dienen evenwichtig te worden gespreid. Het is de taak van politici om te zorgen dat dit gebeurt. Zij dienen regels op te stellen die enerzijds het individu de ruimte geven om financiële zekerheid op te bouwen, anderzijds dienen zij ervoor te zorgen dat de financiële middelen en de eraan gekoppelde macht niet bij een kleine groep bevoorrechten belandt. De geschiedenis leert hoezeer dit proces ontspoort wanneer politici regels opstellen die hen en hun achterban bevoordelen. Het communisme is hieraan ten onder gegaan. Hetzelfde lijkt nu te gebeuren met het liberalisme. Met een rigide bevlogenheid hebben liberale politici wereldwijd de economie gedereguleerd ten gunste van de vrije markt. Hierdoor hebben geld en macht zich opgehoopt bij superrijken en multinationals.

de nieuwe machthebbers

Wereldwijd treden steeds meer alfa mannetjes uit de schaduw van de heersende macht. Wie zijn deze nieuwe machtigen der aarde? Je kunt drie groepen onderscheiden: slinkse bureaucraten die zich met ellebogenwerk een weg naar boven banen, zwarthandelaren en graaiers die zichzelf in politiek onzekere tijden verrijken en superrijken die in economisch welvarende tijden rijkdom en macht vergaren. Tot deze derde groep behoren de eigenaren en directeuren van multinationals die met hun producten en diensten de maatschappij afhankelijk van hen maken. Hun macht reikt tot in de diepste uithoeken van ons persoonlijk leven. Zij vormen daardoor een groter gevaar dan de graaiers die na de val van de Sovjet-Unie op een slinkse manier rijk zijn geworden en de mannetjesputters die zich via de krochten van geheime diensten en bureaucratische instellingen omhoog hebben gewerkt.

the American Bubble

Iedereen die wil werken kan rijk worden. Deze gedachte achter de ‘American Dream’ staat lijnrecht tegenover gedachten als ‘Wanneer je voor een dubbeltje bent geboren dan word je nooit een kwartje.’  Door het verschil in financieel en geestelijk startkapitaal worden rijken rijker en armen armer. Doordat in Amerika rijken de politieke propagandisten zijn geworden van de American Dream wordt de kloof tussen arm en rijk nog groter. Rijken worden superrijken die hun politieke macht misbruiken om gunstige belastingmaatregelen voor zichzelf te realiseren. Zij rechtvaardigen zich met het standpunt dat iedereen dezelfde kansen heeft. Dit is niet waar! De armen in de sloppenwijken en verpauperde middenstandswijken beseffen dit niet. Zij laten zich een worst voorhouden die onbereikbaar voor hen is. Zodra ze dit gaan beseffen spat de American Dream als een zeepbel uit elkaar.

Zie ook:
het Amerika van Trump
resocialisatie
de maakbare mens

politieke slavernij

Er is een nieuwe periode van slavernij aangebroken. Een periode waarin we het eigendom worden van superrijken. Van regeringsleiders als Trump die het geld dat ze hebben vergaard met economische manipulatie en belastingvermijding gebruiken om ons aan hun vermogen toe te voegen. Ze zetten zich niet in voor de politieke zaak vanuit sociale betrokkenheid maar willen de regels zodanig veranderen dat hun vermogen zeker wordt gesteld en kan groeien. Gevoelig als we zijn voor hun economisch succes en voor hun geestelijke manipulatie staan we onze vrijheid aan hen af. Schikken ons als een nieuwe versie van Oom Tom naar hun wensen.

Zie ook: the winner takes it all