Categoriearchief: ziekte van Parkinson

Hoe gemakkelijk wordt niet gezegd: “Het belangrijkste is dat je gezond bent.” Is dat wel zo? Is ook ziekte niet slechts een van de vele uitdagingen in het leven? In deze categorie vind je columns over mijn uitdaging: de ziekte van Parkinson. Door te beginnen bij de oudste columns zie je hoe ik me in de loop van de tijd bewust ben geworden van een algemeen gevoel van malaise en van de ziekte van Parkinson in het bijzonder. (Wanneer je het proces vanaf het begin wilt volgen start dan bij de hoogste paginanummers. Zie paginanummering, onder aan deze pagina.)

ondoorgrondelijk

Ik heb soms moeite om mensen te doorgronden omdat ik hun gezichtsuitdrukking niet kan lezen. Zelf zal ik misschien over enige tijd ook moeilijk te doorgronden zijn omdat ik als Parkinson patiënt het risico loop een uitdrukkingsloos gezicht te krijgen. Gelukkig hoeft mijn beperking om iemands gezicht te lezen mijn gevoel van verbondenheid niet in de weg te staan zolang ik me maar bewust ben van wat me in de weg staat en voorbij iemands uiterlijk blijf kijken.

Zie ook:
Was dit alles?
passanten

achtervoegsel -loos

De betekenis van het achtervoegsel -loos is ‘zonder’ zoals in machteloos. Ik heb soms het gevoel dat ik machteloos sta tegenover de gevolgen van mijn ziekte, de pandemie en het verlies van democratische waarden in de wereld. Desondanks ontstaat er binnen mezelf iets bijzonders. Bijzonder omdat zonder de ballast van het verlangen naar macht, naar invloed en controle, er ongewone mogelijkheden ontstaan. Ongewoon stamt van het werkwoord wennen. Doordat ik verlies wat ik gewend was ontstaat ruimte voor nieuwe gebeurtenissen en ervaringen.

het is zoals het is, het is goed zo

Door mijn ziekte verandert mijn leven. Ik was altijd de baas over mijn lichaam, nu is mijn lichaam steeds vaker de baas over mij. Ik raak de grip op mezelf kwijt. In tegenstelling tot wat je zou verwachten beangstigt me dit niet. Wat ik voel is een loslaten dat verder reikt dan mijn lichaam. Het doet me denken aan stervenden die je kunnen aankijken met een blik van ‘het is zoals het is, het is goed zo’.

Zie ook:
het is goed zo
een feit
stress

een vlakke lijn

Ik zak soms geestelijk diep weg, krimp tot dicht bij het absolute nulpunt waar ik blijf hangen in een doodse stilte. Na verloop van tijd kom ik dan weer tot leven en herpak mezelf. Nadat ik mezelf heb herpakt is het alsof er nooit een dieptepunt is geweest. Verstandelijk weet ik echter beter. Mijn leven is een golf van up’s en down’s waar ik doorheen moet. Uiteindelijk zal de golf uitdoven in een vlakke lijn. Wat er dan met mij gebeurt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik, hoe ik ook probeer te overleven in gedachten en gevoelens, ze zal moeten loslaten. Het leven begint en eindigt niet met zekerheden maar met mogelijkheden.

Zie ook:
mogelijkheden
verkennen
negatieve spiraal

negatieve spiraal

Soms beland je in een negatieve spiraal van gedachten en gevoelens. Je ergert jezelf bijvoorbeeld aan je partner en ziet alleen nog zijn of haar beperkingen. Wanneer je dit proces niet op tijd herkent en weet te stoppen loop je het risico dat de relatie in een scheiding eindigt. Zelf belandde ik de afgelopen dagen in een andere spiraal van negatieve programmering. Ik zag het ene oncontroleerbare probleem na het andere op me afkomen. Dit ging gepaard met gedachten als ‘Ook dat nog!’ en gevoelens van machteloosheid en wanhoop. Op het moment dat ik me hiervan bewust werd stelde ik mezelf de vraag: Wil ik al deze ellende? Mijn energie die onder het nulpunt dreigde weg te zakken veerde op en ik werd me bewust van de volgende wet: Iedere negatieve spiraal eindigt in de min.

Zie ook:
stapelen
hopeloosheid
liever positief
repeterende ellende
een vlakke lijn

architect

Stel dat ik de niet-fysieke architect ben van mijn fysieke leven. Een tijdloos wezen dat de beperkingen van de tijd heeft opgezocht om ervarenderwijs grenzen te verleggen. In dat geval heb ik zelf gekozen voor mijn ziekte. Dit roept de volgende vragen bij me op: Is deze ervaring echt nodig voor een bestaan in de niet-fysieke wereld? Om welk aspect van de ziekte gaat het? Misschien het vermogen om rustig te blijven en mezelf niet gek te maken? Of is mijn ziekte slechts ‘collateral damage’ en gaat het om heel andere ervaringen?

Zie ook:
uitvoerders
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god

hopeloosheid

Waardoor wordt mijn gevoel van hopeloosheid veroorzaakt? Is het de coronacrisis? Is het mijn ziekte die de chemische balans in mijn hersenen verstoort? Of wordt het veroorzaakt doordat mijn toekomst krimpt en valt het mij zwaar om te accepteren dat er slechts een onbegrensd en tijdloos hier en nu is? Ik glimlach en geef me over aan de warmte van de zon die door de klimaatverandering eindeloos lijkt te blijven schijnen.

Zie ook:
hoop doet leven
negatieve spiraal