Hoe ga je om met een chronische ziekte als Parkinson? Wentel je jezelf in slachtoffergevoelens of verzet je jezelf tegen de ziekte door een halve marathon te lopen? Ondanks het feit dat ik me soms zielig voel en me tegen de ziekte verzet door in de tuin te werken of een fietstocht te maken, probeer ik er meestal op een andere manier mee om te gaan. Toen de ziekte werd vastgesteld reageerde ik er in eerste instantie op zoals ik altijd doe met onderwerpen die op mijn pad komen. Ik probeerde de ziekte van alle kanten te bekijken voordat ik zou reageren. Dit hield ik niet vol. De ziekte is te veranderlijk en blijvend. Je kunt haar nooit helemaal overzien. Daarom probeer ik er nu anders mee om te gaan. Ik probeer mijn Parkinson momenten in alle rust onder ogen te zien zonder ze te beoordelen. Hierdoor besef ik dat het enig blijvende het moment zelf is. Dit moment heeft geen begin of einde en verandert niet omdat het alle verandering al in zich draagt.
Zie ook:
contemplatie
hier en nu momenten
Dit was de vijfde column in een selectie van 24 columns over de ziekte van Parkinson.
- een nieuwe uitdaging
- Ben ik wel ziek?
- Wat wil ik nog?
- chronisch ziek
- Parkinson moment
- dopaminetekort
- dominostenen
- transformatie
- psychische gevolgen parkinson
- psychische gevolgen
- stress storm
- overprikkeling
- dieptepunt
- cognitief ontregeld
- emotionele rollercoaster
- Ben ik depressief?
- paniek
- uitputting
- off moment
- anorexia
- Bardo
- vijfenveertig procent
- mijn werkelijkheid
- van lust naar last