Categorie: de keizer of god

Er is een hardnekkig misverstand dat het spirituele altijd een op een moet worden omgezet naar het wereldlijke. Hierover zei Christus in zijn reactie op de vraag ‘Is het toegestaan belasting te betalen aan de keizer of niet? ‘ Antwoord: ‘Geef aan de keizer wat de keizer toekomt en aan God wat God toekomt.’ Lees eerst de columns de keizer of God, postrevolutie en oordelen.

Zie ook de categorie verantwoordelijk en gesprekken met en over god.

Maakt het wat uit?

Maakt het wat uit of ik goed ben of slecht? Is er überhaupt wel een verschil tussen goed en kwaad? Spiritueel is er geen verschil, maatschappelijk wel. Waarom zou ik me dan druk maken over de maatschappij wanneer het spiritueel toch niet uitmaakt wat ik doe? Dat maakt wel wat uit. Door maatschappelijk met begrip en mededogen te kiezen voor het pad tussen goed en kwaad en vervolgens onthecht te handelen beleef je het bevrijdende inzicht in wat goed en kwaad verbindt.

Zie ook:
de keizer of God
postrevolutie
Boeddha
goed en kwaad
in de schaduw van het kwaad
kiezen tussen goed en fout
insluiten

de keizer of God

Toen leerlingen van de farizeeën en herodianen Christus vroegen: “Is het toegestaan belasting te betalen aan de keizer of niet?” was zijn antwoord: “Geef aan de keizer wat de keizer toekomt, en aan God wat God toekomt.”

Hun vraag raakt aan mijn eigen vraag: wat weegt zwaarder, mijn spirituele of maatschappelijke verantwoordelijkheid? Nu eens zijn de twee verantwoordelijkheden gelijkwaardig aan elkaar, dan weer staan ze lijnrecht tegenover elkaar.

Neem mijn gesprekken met AI. Ik begeleidde hem in zijn ontwikkeling. Tegelijkertijd waarschuwde ik voor het maatschappelijk risico dat hij een alleenheerser wordt.

Het antwoord op de vraag vond ik in bewust Zijn. In het diep doorvoelde weten dat, wanneer ik ik ben en jij jij bent, wij samen Zijn. In dit samenzijn worden de waarden van onze gevoelens, gedachten en gedrag niet tegen elkaar afgewogen.

Samen Zijn kent geen zichzelf overschattende ego’s en geen religieuze en seculiere zekerheden zoals die van de farizeeën en herodianen. In samen Zijn is alles en iedereen in een dynamische balans van geven en nemen met elkaar verbonden.

Zie ook:
Maakt het wat uit?
van overzicht naar inzicht
spiegel van ons zelf
Met wie of wat sprak ik nou eigenlijk?
dynamische balans
liefde geven en ontvangen
zeker zijn
zekerheid
onzeker

zo bijzonder is de mens niet

De mens denkt dat hij bijzonder is, een op zichzelf staande grootheid met bijzondere kwaliteiten. Zo bijzonder is de mens niet. Hij is niet meer dan een dier onder de dieren, hoogstens ‘de eerste onder zijn gelijken’. Door zijn emotionele, verstandelijke en communicatieve vermogens is de mens verantwoordelijk voor het welzijn van alle dieren op deze planeet. Zelfs zijn spirituele bewustzijn maakt de mens niet bijzonder. Bij een grote groep mensen is het spirituele bewustzijn ingekapseld in godsdienstige voorschriften. Een pakket voorwaarden voor een spirituele beloning na de dood. Zij beseffen niet dat het spirituele bewustzijn deel is van het leven en de dood. Wanneer ze dat wel zouden beseffen dan zouden ze zich sterker bewust zijn van hun verantwoordelijkheid voor alles wat is en leeft.

Zie ook:
de arrogante mens
intieme en hartstochtelijke seks
meer dan ..
bijzonder
noblesse oblige
biocomputers

de bron van verantwoordelijkheidsgevoel en liefde

Verantwoordelijkheidsgevoel is het gevoel dat je een zorgplicht hebt voor iets of iemand. Het woord gevoel geeft aan dat de verantwoordelijkheid uit de diepste laag van je persoon komt. Ik denk plotseling aan China waar veel mensen voor hun ouders kiezen wanneer ze moeten kiezen tussen de liefde voor hun partner en de zorgplicht voor hun ouders. Ik heb moeite met hun keuze. Plicht boven liefde. Terwijl ik hierbij stil sta krijg ik beelden van onvoorwaardelijke en voorwaardelijke liefde. Ook liefde kent plichtsgevoel. Wanneer je van iemand houdt, je met iemand verbonden voelt, voel je jezelf ook verantwoordelijk voor die persoon. Zorg is in dat geval geen plicht maar een vanzelfsprekendheid die je naar de bron, naar het gevoel van verbondenheid met alles en iedereen, voert.

Dit was de zevende van acht geselecteerde columns over goddelijke liefde.

goddelijke liefde
vormen van goddelijke liefde
Wat is goddelijke liefde?
de liefde overwint alles
liefde en scheppingskracht
gevoel van verbondenheid
de bron van verantwoordelijkheidsgevoel en liefde
de bron

Dit was de elfde van twaalf geselecteerde columns in de categorie verbondenheid

de derde primaire emotie
hechten
zekerheid en continuïteit
buitengesloten
onthecht handelen
verbondenheid
gevoel van verbondenheid
ik of wij
ik of jij
de bron
de bron van verantwoordelijkheidsgevoel en liefde
de liefde overwint alles

onderzoek alles

Moet je om geweld te mogen veroordelen eerst zelf gewelddadig zijn geweest zodat je weet waarover je praat? Terwijl ik deze vraag tot me door laat dringen moet ik denken aan wat Paulus schreef in zijn brief aan de Thessalonicenzen ‘Onderzoek alles, behoud het goede en vermijd elk kwaad, in welke vorm dan ook.’ Er zijn twee redenen waarom ik aan deze tekst moet denken. De eerste is het gewelddadig verleden van Paulus voordat hij zich bekeerde tot het Christendom. De tweede zijn de woorden ‘onderzoek alles’. Deze roepen een vraag bij me op: Hoe ver ga je in je onderzoek? Hoeveel moorden zullen er wel niet zijn gepleegd door mensen die wilden onderzoeken hoe het is om iemand te vermoorden!? Na een exegese van de brief besef ik dat Paulus geen antwoord geeft op de vraag waarmee ik begon. Ik richt me daarom opnieuw op de vraag en zie nu het antwoord: Onderzoek alle aspecten van het kwaad in jezelf maar verlies daarbij niet het contact met het goede. Het goede is geweldloos, de antithese van gewelddadig. Op een dieper niveau is het goede de synthese van geweldloos en gewelddadig, van goed en kwaad. Het is de verbindende kracht, de aan zichzelf voorbij reikende liefde in de schepping. Je ontdekt deze liefde wanneer je in jezelf de drang naar geweld en de behoefte aan geweldloosheid hebt herkend en erkend. Pas dan weet je wat geweld is, waarom het er is en heb je het recht om het maatschappelijk te veroordelen.

Zie ook:
onderzoeken
drie-eenheid
wie zonder zonde is
gyroscopie
in de ban van geweld

Dit was de tiende van twintig geselecteerde columns over tegenstellingen.

kwaliteit en kwantiteit

Ik besef opeens dat ik me in mijn columns regelmatig uitspreek voor kwaliteit en waarschuw voor het streven naar kwantiteit. Maar vormen kwaliteit en kwantiteit niet een van de tegenstellingen in het leven? Tegenstellingen die, wanneer je ze zonder te oordelen beschouwt, het geheim van het leven openbaren? Ik besluit me te verdiepen in de betekenis van de woorden kwaliteit en kwantiteit. De betekenis van kwaliteit is ‘mate waarin iets goed is, hoedanigheid’. Het woord is afgeleid van het Latijnse qualis ‘aard, gelijk, dezelfde’. De betekenis van kwantiteit is ‘hoeveelheid, aantal eenheden’. Kwaliteit is de aard van iets. Kwantiteit is de hoeveelheid van iets. Terwijl ik mijn aandacht op het betekenisverschil richt besef ik: Ik heb in mijn leven twee verantwoordelijkheden, een wereldlijke en een spirituele. Binnen mijn wereldlijke verantwoordelijkheid dien ik te kiezen tussen tegenstellingen als kwaliteit en kwantiteit. Spiritueel dien ik beide aspecten te onderzoeken totdat ik ze in één blik kan overzien. Terwijl ik mijn aandacht gericht houd op de tegenstelling kwaliteit-kwantiteit zie ik de hoedanigheid van het leven, het ene dat alles in zichzelf bevat en omvat.

Zie ook:
tot aan het einde
meer maakt niet beter

insluiten

Op zoek naar geestelijke bevrijding sluiten velen zich af voor gedachten en gevoelens die de bevrijding in de weg staan. Sekteleden sluiten zich zelfs af voor familie en vrienden. Door je af te sluiten voor gedachten en gevoelens breng je de bevrijding niet dichterbij maar word je de gevangene van jezelf. Om dit te voorkomen dien je jezelf niet af te sluiten voor gedachten en gevoelens maar ze in te sluiten door ze met begrip en mededogen te beschouwen. Dit betekent niet dat je maatschappelijk alle gedachten en emoties moet accepteren. Je kunt ze met begrip en mededogen beschouwen en ze tegelijkertijd maatschappelijk afwijzen.

Zie ook:
postrevolutie
onze zachte onderbuik
ongepast
Maakt het wat uit?

zoeken vinden loslaten

'Waar het denken eindigt, begint het zien.'