Categoriearchief: accepteren

Accepteren heeft meer betekenissen dan ‘bij de pakken neerzitten’.

eigen schuld, dikke bult

‘Eigen schuld, dikke bult.’ ‘Dat had je kunnen weten.’ Met dit soort uitdrukkingen en zegswijzen geven we aan dat iemand zelf verantwoordelijk is voor de fouten die hij maakt en dat hij de gevolgen daarvan moet dragen. Maar ben je wel in alle gevallen verantwoordelijk voor de fouten die je maakt? Waarom leggen we de lat zo hoog? Waarom zouden we volmaakt moeten zijn? Is het streven naar volmaaktheid wel het belangrijkste doel in het leven? Is een ander doel niet even belangrijk? Leren accepteren dat het leven onvolmaakt is.

Zie ook:
leven met beperkingen
voor het maximale gaan
instant karma

onze band

Ik heb de ontmoeting met mijn vrouw voorspeld. Ik had haar nog nooit ontmoet maar kende haar naam, de plaats waar ik haar zou ontmoeten en wist dat ze lang blond haar zou hebben. Toen ik haar voor de eerste keer zag, met haar rug naar mij toegekeerd, wist ik: Dit is ze! Hoe bijzonder deze eerste ontmoeting ook was, onze relatie is er niet meer of minder door dan die van anderen. Een eerste ontmoeting creëert nog geen diepe band. Ook wij moesten naar elkaar toegroeien, onze verschillen leren accepteren en er praktisch mee om leren gaan. Waar ik een denker ben met een neiging naar melancholie is zij een doener en opgewekt. Toch heeft de strijd die het heeft gekost om deze en andere verschillen te overbruggen de groei van onze band niet in de weg gestaan. Mijn vrouw is een deel van mij geworden en ik van haar. Deze band overbrugt de verschillen die er nog altijd zijn.

Zie ook:
paranormaal
helderziend

losgelaten of losgeslagen

Mijn voortuin is opnieuw ingericht. Zelf heb ik niets hoeven doen maar ik voelde me toch gespannen. Toen alles klaar was heb ik anderhalf uur geslapen, zo moe was ik. Vervolgens heb ik samen met mijn vrouw een fles wijn opengemaakt en leeggedronken waarna de spanning was verdwenen. Dit roept een vraag bij me op. Was de spanning verdwenen omdat ik blij was met het resultaat, omdat ik had geslapen of kwam het door de wijn? Met andere woorden, had ik de spanning losgelaten of was ik losgeslagen door de wijn? Nu, enkele dagen later, ken ik het antwoord. De wijn in combinatie met de blijdschap over het resultaat en over het feit dat de tuin klaar was maakten dat ik me kon ontspannen. Mijn verlangen naar volmaaktheid en het verlangen om grip te houden op het proces hadden mij uitgeput.

leven met beperkingen

Met het vorderen van de jaren word ik me steeds meer bewust van mijn beperkingen. Dit in tegenstelling tot de jaren dat ik middenin het arbeidsproces stond en dacht dat alles mogelijk was zolang ik er maar volledig voor ging. Je zou kunnen denken dat ik me geremd voel door de beperkingen. Het tegendeel is waar. Ze zetten me met beide voeten op de grond. Ik ben degene die bepaalt hoe ik ermee omga. Door de beperkingen te accepteren krijg ik inzicht in de symmetrie van wat kan en niet kan, van leven en dood.

Zie ook:
eigen schuld ,dikke bult
zen en de kunst van het schrijven
ik ben geen ..

 

dankzij de verschillen

Een van de risico’s in een relatie is dat je jezelf te veel focust op de overeenkomsten met je partner. Wanneer je dit doet, neemt de kans toe dat je jezelf gaat ergeren aan de verschillen. Zelf heb ik geleerd om de verschillen te accepteren door er onbevangen naar te kijken totdat de weerstand die ik voel is opgelost. Hierdoor ontstaat ruimte in mezelf die zich vult met een diep gevoel van verbondenheid.

 

je moet maar denken

Wanneer er in mijn werk een training moest worden geannuleerd waardoor ik een commercieel verloren dag had, was de reactie van mijn vrouw vaak ‘Je moet maar denken, het zal wel goed voor me zijn.’ Deze uitspraak betekent dat je door teleurstelling en tegenslag te accepteren ruimte schept voor iets goeds. Dit klopte altijd. Op een commercieel verloren dag deed ik dingen waarvoor ik tot op dat moment geen tijd had of ik kreeg de rust die ik hard nodig bleek te hebben.

 

de kunst van leven

Wat is toch de kunst van leven? Is het de kunst van feesten en genieten? Is het de kunst van verdiepen en begrijpen, van kennen en kiezen? Is het de kunst van beminnen en bemind worden? Is het de kunst van oud worden en oud zijn? Of is het de kunst van accepteren en vergeten dat je de kunstenaar bent?