Categoriearchief: diverse emoties en gevoelens

Wat zijn er toch veel verschillende emoties en gevoelens. Hier een kleine selectie naast die in de afzonderlijke subcategorieën.

de onvolmaakte partner

Ik ben in mijn leven regelmatig getuige geweest van ruzies tussen partners. Ruzies waarbij de verwijten over tafel vliegen. Verwijten waardoor de communicatie blokkeert en relaties eindigen. De betekenis van verwijten is ‘kwalijk nemen, veroordelen’. Je verwijt iemand zijn fouten of karakter. De verwijtende partij heeft vaak een beeld van volmaaktheid waar de ander aan moet voldoen. Om uit de draaikolk van verwijten te ontsnappen dien je je verlangen naar volmaaktheid los te laten. De volmaakte mens bestaat niet. ‘Er is geen koe zo zwart of er zit een vlekje aan.’ Liefde is van iemand houden ondanks zijn of haar onvolmaaktheid.

gevoelens die blijven

Terwijl ik bezig ben in de tuin vraag ik me af of mijn spirituele beleving dezelfde is als die van de mensen die hier vroeger leefden. Voor een antwoord op deze vraag zou ik me kunnen verdiepen in oude verhalen. Helaas zijn de meeste verhalen ongeschikt. Te veel generaties hebben er veranderingen in aangebracht en te vaak is de betekenis van woorden en zinnen veranderd. Ik richt mijn aandacht daarom op wat ik zelf voel. Vermoeid van het bukken strek ik mijn rug, kijk naar de takken boven me en geniet van de zon die op de bladeren schijnt en van het ruisen van de wind. Het is dit tijdloos genieten dat me verbindt met de mensen die voor mij leefden.

Zie ook:
bodemloos
onveranderlijk
verhalen

overtollig

De coronacrisis zal behalve grote economische gevolgen ook grote geestelijke gevolgen krijgen. Veel mensen die nu hun huis niet uit kunnen zullen last krijgen van stress door onzekerheid, eenzaamheid en het gedwongen stil zitten. Terwijl deze gedachte aan me voorbij trekt krijg ik het gevoel overtollig te zijn, te veel. Het doet me denken aan het schuldgevoel dat ik van ouderen ken als ze zien dat jongeren eerder overlijden dan zij. Ik laat dit gevoel los en besluit dat ik wil genieten van het moment. Glimlachend kijk ik naar het koekje in mijn hand.

corona effect

De eerste berichten over het coronavirus hadden eenzelfde effect op mij als toen ik te horen kreeg dat ik de ziekte van parkinson heb. De mededeling dat ik de ziekte had kwam niet echt bij me binnen. Ik had klachten maar het leven ging gewoon door. Ook al wist ik dat het virus er was, de magnolia bloeide, de vogels floten. De eerste berichten over het virus deden me ook denken aan mijn hoogtevrees. Wanneer ik bij een afgrond sta heb ik de neiging er in te springen. Het is alsof ik een einde wil maken aan de onrust in mijn lichaam door toe te geven aan wat me bang maakt. Ten aanzien van het coronavirus had ik een soortgelijke neiging. ‘Als ik toch ziek moet worden dan maar nu.’ Ondanks deze eerste reacties ben ik doordrongen van de noodzaak van preventie. Laten we solidair zijn en niet wachten totdat de overheid beslissingen neemt die we in een volwassen democratie zelf moeten nemen.

meer dan ..

Het woord gevoel gebruiken we meestal voor iets dat de fysieke ervaring van onze emoties overstijgt. Zo is liefde voor de meeste mensen meer dan het fysieke effect van de hormonen. Het is het gevoel van verbondenheid met alles en iedereen. Het omvat niet alleen mensen, dieren, dingen en gebeurtenissen maar ook verleden en toekomst, goed en kwaad, mooi en lelijk, liefdevol en liefdeloos. Dit roept een vraag bij me op: Is de mens het enige dier dat dit gevoel ervaart of ervaren andere dieren het ook? Immers ook apen, honden, paarden, dolfijnen en olifanten hebben emoties, zoals woede, jaloezie, empathie, blijdschap, schaamte en troost. Waarom zouden zij naast emoties niet ook het gevoel van verbondenheid kennen?

Zie ook:
liefde is meer dan ..
kip of ei (2)
neurologisch geluk
de arrogante mens

melkmuil

Ik ben lang een melkmuil gebleven. Mooi woord trouwens ‘melkmuil’ ofwel ‘onvolwassen jongeman’. De term blijkt al vanaf de zestiende eeuw in de Nederlandse taal voor te komen. Meer vind ik er niet over in de naslagwerken. Wat denk ik zelf dat de oorsprong van het woord is? Ik denk dat het spottend is bedoeld, iemand die lang aan de moederborst heeft gelegen. Nu heeft dat laatste in mijn geval waarschijnlijk niet zo lang geduurd door het grote aantal kinderen dat mijn moeder heeft gekregen maar figuurlijk gezien heb ik lang aan de borst van mijn omgeving gelegen. Ik was een volgzame jongen die gedwee zijn leven liet bepalen door school en gezin. Ik heb de druk om me te conformeren in die jaren wel gevoeld maar ben er nooit tegen in opstand gekomen. De gevolgen daarvan merk ik nu. Ik heb moeite met anonieme machten die mij in een bepaalde hoek proberen te drijven. Ze irriteren, frustreren en benauwen me. Gevoelens waarvan ik nu weet dat ik ze in mijn jeugd heb verdrongen.

Zie ook: benauwd

Wat blijft er van mij over?

Wat blijft er van mij over wanneer ik een solitair dier zou zijn? Zou ik dan nog altijd liefde en verbondenheid voelen? Anders gezegd: Wat is het gevoel dat onafhankelijk is van alles en iedereen? Is het woord gevoel trouwens wel het juiste woord? Dekt bewustzijn niet beter de lading? Bewustzijn ofwel het weten dat ik ben. Bewustzijn stamt van ‘bewissen’ (weten, zich vergewissen). Weten is verwant aan het Latijnse werkwoord ‘videre’ (zien). In de filosofie van de taal gaan we er blijkbaar vanuit dat je iets moet kunnen zien om je er bewust van te kunnen zijn. Maar wanneer er niets is in mijn omgeving dan kan ik ook niets zien. Moet ik misschien het woord ‘bewust’ weglaten en me richten op het laatste deel van het woord bewustzijn, ‘zijn’? De drang om te willen weten loslaten en accepteren dat ik niets weet en toch ben?

Zie ook: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.