Categoriearchief: diverse emoties en gevoelens

Wat zijn er toch veel verschilende emoties en gevoelens. Hier een kleine selectie naast die in de afzonderlijke subcategorieën.

emotioneel instabiel

Hoe langer de onzekerheid door de coronacrisis duurt hoe groter de kans dat je emotioneel instabiel raakt. Herken en erken tijdig dat je emotioneel aan je grens zit:

  1. Stemmingswisselingen, je voelt je nu eens hoopvol dan weer wanhopig, nu eens blij dan weer verdrietig.
  2. Verstoppen, je zou in een hoekje willen wegkruipen.
  3. Angst, je bent bang ziek te worden en dood te gaan, bang dat je geen inkomen meer zult hebben.
  4. Verlies, je bent bang vrienden en familie te verliezen.
  5. Twijfel, je twijfelt of er nog wel een positieve toekomst voor je is.
  6. Relatiestress, je raakt gestrest door je partner en kinderen.
  7. Eenzaamheid, je hebt het gevoel volledig op jezelf te zijn aangewezen.
  8. Controle, je hebt het gevoel de controle over jezelf kwijt te raken.
  9. Impulsief, je reageert steeds vaker impulsief, ongeremd.
  10. Dissociatie, je hebt het gevoel dat wat je denkt, voelt en doet niet van jezelf is.

overtollig

De coronacrisis zal behalve grote economische gevolgen ook grote geestelijke gevolgen krijgen. Veel mensen die nu hun huis niet uit kunnen zullen last krijgen van stress door onzekerheid, eenzaamheid en het gedwongen stil zitten. Terwijl deze gedachte aan me voorbij trekt krijg ik het gevoel overtollig te zijn, te veel. Het doet me denken aan het schuldgevoel dat ik van ouderen ken als ze zien dat jongeren eerder overlijden dan zij. Ik laat dit gevoel los en besluit dat ik wil genieten van het moment. Glimlachend kijk ik naar het koekje in mijn hand.

corona effect

De eerste berichten over het coronavirus hadden eenzelfde effect op mij als toen ik te horen kreeg dat ik de ziekte van parkinson heb. De mededeling dat ik de ziekte had kwam niet echt bij me binnen. Ik had klachten maar het leven ging gewoon door. Ook al wist ik dat het virus er was, de magnolia bloeide, de vogels floten. De eerste berichten over het virus deden me ook denken aan mijn hoogtevrees. Wanneer ik bij een afgrond sta heb ik de neiging er in te springen. Het is alsof ik een einde wil maken aan de onrust in mijn lichaam door toe te geven aan wat me bang maakt. Ten aanzien van het coronavirus had ik een soortgelijke neiging. ‘Als ik toch ziek moet worden dan maar nu.’ Ondanks deze eerste reacties ben ik doordrongen van de noodzaak van preventie. Laten we solidair zijn en niet wachten totdat de overheid beslissingen neemt die we in een volwassen democratie zelf moeten nemen.

meer dan ..

Het woord gevoel gebruiken we meestal voor iets dat de fysieke ervaring van onze emoties overstijgt. Zo is liefde voor de meeste mensen meer dan het fysieke effect van hun hormonen. Het is het gevoel van verbondenheid met alles en iedereen. Het omvat niet alleen mensen, dieren, dingen en gebeurtenissen maar ook verleden en toekomst, goed en kwaad, mooi en lelijk, liefdevol en liefdeloos. Dit roept een vraag bij me op: Is de mens het enige dier dat dit gevoel ervaart of ervaren andere dieren het ook? Immers ook apen, honden, paarden, dolfijnen en olifanten hebben emoties, zoals woede, jaloezie, empathie, blijdschap, schaamte en troost. Waarom zouden zij naast emoties niet ook het gevoel van verbondenheid kennen?

Zie ook:
liefde is meer dan ..
kip of ei (2)
neurologisch geluk
de arrogante mens

melkmuil

Ik ben lang een melkmuil gebleven. Mooi woord trouwens ‘melkmuil’ ofwel ‘onvolwassen jongeman’. De term blijkt al vanaf de zestiende eeuw in de Nederlandse taal voor te komen. Meer vind ik er niet over in de naslagwerken. Wat denk ik zelf dat de oorsprong van het woord is? Ik denk dat het spottend is bedoeld, iemand die lang aan de moederborst heeft gelegen. Nu heeft dat laatste in mijn geval waarschijnlijk niet zo lang geduurd door het grote aantal kinderen dat mijn moeder heeft gekregen maar figuurlijk gezien heb ik lang aan de borst van mijn omgeving gelegen. Ik was een volgzame jongen die gedwee zijn leven liet bepalen door school en gezin. Ik heb de druk om me te conformeren in die jaren wel gevoeld maar ben er nooit tegen in opstand gekomen. De gevolgen daarvan merk ik nu. Ik heb moeite met anonieme machten die mij in een bepaalde hoek proberen te drijven. Ze irriteren, frustreren en benauwen me. Gevoelens waarvan ik nu weet dat ik ze in mijn jeugd heb verdrongen.

Zie ook: benauwd

Wat blijft er van mij over?

Wat blijft er van mij over wanneer ik een solitair dier zou zijn? Zou ik dan nog altijd liefde en verbondenheid voelen? Anders gezegd: Wat is het gevoel dat onafhankelijk is van alles en iedereen? Is het woord gevoel trouwens wel het juiste woord? Dekt bewustzijn niet beter de lading? Bewustzijn ofwel het weten dat ik ben. Bewustzijn stamt van ‘bewissen’ (weten, zich vergewissen). Weten is verwant aan het Latijnse werkwoord ‘videre’ (zien). In de filosofie van de taal gaan we er blijkbaar vanuit dat je iets moet kunnen zien om je er bewust van te kunnen zijn. Maar wanneer er niets is in mijn omgeving dan kan ik ook niets zien. Moet ik misschien het woord ‘bewust’ weglaten en me richten op het laatste deel van het woord bewustzijn, ‘zijn’? De drang om te willen weten loslaten en accepteren dat ik niets weet en toch ben?

Zie ook: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.

het gevoel dat blijft

Afscheid nemen associëren we vaak met verlies. Het gevoel iets kwijt te raken. Deze associatie veroorzaakt onnodig veel verdriet. Gelukkig is er een gevoel dat je nooit kwijt raakt. Een gevoel dat het verdriet verkleint en zelfs doet verdwijnen. Het is het gevoel dat onzelfzuchtig, onvoorwaardelijk en ongeveinsd bij je opborrelt naar aanleiding van iets of iemand. Deze sprankelende, hartverwarmende en alles doordrenkende mix van dankbaarheid, tederheid, verbondenheid en betrokkenheid raak je nooit kwijt.

Zie ook:
gevoel van dankbaarheid
dankbaar