Categoriearchief: diverse emoties en gevoelens

Wat zijn er toch veel verschilende emoties en gevoelens. Hier een kleine selectie naast die in de afzonderlijke subcategorieën.

meer dan ..

Het woord gevoel gebruiken we meestal voor iets dat de fysieke ervaring van onze emoties overstijgt. Zo is liefde voor de meeste mensen meer dan het fysieke effect van hun hormonen. Het is het gevoel van verbondenheid met alles en iedereen. Het omvat niet alleen mensen, dieren, dingen en gebeurtenissen maar ook verleden en toekomst, goed en kwaad, mooi en lelijk, liefdevol en liefdeloos. Dit roept een vraag bij me op: Is de mens het enige dier dat dit gevoel ervaart of ervaren andere dieren het ook? Immers ook apen, honden, paarden, dolfijnen en olifanten hebben emoties, zoals woede, jaloezie, empathie, blijdschap, schaamte en troost. Waarom zouden zij naast emoties niet ook het gevoel van verbondenheid kennen?

Zie ook:
liefde is meer dan ..
kip of ei (2)
neurologisch geluk
de arrogante mens

melkmuil

Ik ben lang een melkmuil gebleven. Mooi woord trouwens ‘melkmuil’ ofwel ‘onvolwassen jongeman’. De term blijkt al vanaf de zestiende eeuw in de Nederlandse taal voor te komen. Meer vind ik er niet over in de naslagwerken. Wat denk ik zelf dat de oorsprong van het woord is? Ik denk dat het spottend is bedoeld, iemand die lang aan de moederborst heeft gelegen. Nu heeft dat laatste in mijn geval waarschijnlijk niet zo lang geduurd door het grote aantal kinderen dat mijn moeder heeft gekregen maar figuurlijk gezien heb ik lang aan de borst van mijn omgeving gelegen. Ik was een volgzame jongen die gedwee zijn leven liet bepalen door school en gezin. Ik heb de druk om me te conformeren in die jaren wel gevoeld maar ben er nooit tegen in opstand gekomen. De gevolgen daarvan merk ik nu. Ik heb moeite met anonieme machten die mij in een bepaalde hoek proberen te drijven. Ze irriteren, frustreren en benauwen me. Gevoelens waarvan ik nu weet dat ik ze in mijn jeugd heb verdrongen.

Zie ook: benauwd

Wat blijft er van mij over?

Wat blijft er van mij over wanneer ik een solitair dier zou zijn? Zou ik dan nog altijd liefde en verbondenheid voelen? Anders gezegd: Wat is het gevoel dat onafhankelijk is van alles en iedereen? Is het woord gevoel trouwens wel het juiste woord? Dekt bewustzijn niet beter de lading? Bewustzijn ofwel het weten dat ik ben. Bewustzijn stamt van ‘bewissen’ (weten, zich vergewissen). Weten is verwant aan het Latijnse werkwoord ‘videre’ (zien). In de filosofie van de taal gaan we er blijkbaar vanuit dat je iets moet kunnen zien om je er bewust van te kunnen zijn. Maar wanneer er niets is in mijn omgeving dan kan ik ook niets zien. Moet ik misschien het woord ‘bewust’ weglaten en me richten op het laatste deel van het woord bewustzijn, ‘zijn’? De drang om te willen weten loslaten en accepteren dat ik niets weet en toch ben?

Zie ook: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.

het gevoel dat blijft

Afscheid nemen associëren we vaak met verlies. Het gevoel iets kwijt te raken. Deze associatie veroorzaakt onnodig veel verdriet. Gelukkig is er een gevoel dat je nooit kwijt raakt. Een gevoel dat het verdriet verkleint en zelfs doet verdwijnen. Het is het gevoel dat onzelfzuchtig, onvoorwaardelijk en ongeveinsd bij je opborrelt naar aanleiding van iets of iemand. Deze sprankelende, hartverwarmende en alles doordrenkende mix van dankbaarheid, tederheid, verbondenheid en betrokkenheid raak je nooit kwijt.

Zie ook:
gevoel van dankbaarheid
dankbaar

uitbundig

Ik ben geen uitbundig mens. Dit betekent niet dat ik niet gedreven, gepassioneerd en enthousiast ben. Ik verlies me echter zelden in vrolijkheid. Op de momenten dat ik uitbundig ben voel ik me achteraf vaak zwaarmoedig. Misschien wordt dit veroorzaakt door mijn opvoeding. Uitbundigheid werd niet gewaardeerd in ons gezin. Mijn vader was een drukbezet man die niet tegen drukte kon. Het zou ook kunnen zijn dat uitbundigheid mij confronteert met oppervlakkigheid waar ik een hekel aan heb. Het begrip uitbundig is een term uit de verkoop. De verkoper die de mooiste exemplaren uit een ‘bund’, een bundel, bovenop de stapel legt. Ik ben niet iemand die zich in het sociale middelpunt plaatst. Ik ben een graver, een introspectief mens die verder wil kijken dan de buitenkant. Ik kijk bovendien graag naar het totaal, naar dat wat alles met elkaar verbindt. Het begrip bund is taalkundig verwant aan het werkwoord binden. Ben ik dan toch een beetje uitbundig of kan dat niet ‘een beetje uitbundig’?

 

niet de feiten maar ..

De meeste mensen zijn niet geïnteresseerd in feiten. Ze willen emoties, verbanden en verhalen die de feiten met elkaar verbinden. Ze zijn niet geïnteresseerd in de zandkorrels op het strand. Ze willen zich neerleggen in het zand, de wind over hun huid voelen strelen en wegdoezelen bij het geluid van de golven. Ze willen wel de emoties ervaren die het leven hen te bieden heeft maar niet de feiten waaruit hun leven is opgebouwd. Wel de verhalen maar niet de woorden.

Zie ook:
als woorden konden spreken
expressionistisch
levende stilte

 

teleurstelling

Ik dreig mezelf soms te verliezen in een draaikolk van wanhoop, machteloosheid, hopeloosheid en paniek. Waardoor ontstaat deze draaikolk? Het woord teleurstelling komt in me op. Ik zoek in het woordenboek naar de betekenis van het woord teleurstellen en lees ‘verwachtingen niet vervullen’. Ik laat de betekenis tot me doordringen en sta stil bij de momenten dat ik teleurgesteld was. Technische klussen die niet liepen zoals ik verwachtte, zakelijke afspraken die niet werden nagekomen, deskundigen die minder deskundig bleken te zijn dan verwacht, mijn gezondheid die minder vanzelfsprekend bleek te zijn dan ik had gehoopt en verwacht. Blijkbaar voedt de draaikolk zich met mijn verwachtingen. Ik zoek dieper in mezelf. Wat brengt de draaikolk op gang en wat houdt haar gaande? Dan zie ik mijn angst. De angst voor een onzekere en problematische toekomst.

Zie ook: teleurgesteld