exclusief denken

Ik heb op YouTube naar filmpjes zitten kijken over hoe er wordt gefolterd in Syrië. Wat me opviel was dat sommige folteraars glimlachten naar hun collega’s. Ze deden me denken aan nazi kampbeulen die overdag mensen vermoordden en ‘s avonds gezellig aan tafel schoven bij hun gezin. Hoe kunnen deze mensen toch in twee zulke verschillende werelden leven? Het antwoord ligt in ons denken waarmee we de wereld verdelen in goed en kwaad. We vinden dat we zelf aan de goede kant staan. Dat we de waarheid in pacht hebben. Dat we bijzonder zijn, exclusief. Op grond daarvan sluiten we anderen buiten die niet aan onze kant staan, die niet passen binnen onze waarheid. Sommigen proberen deze waarheid zelfs met geweld aan anderen op te leggen. Een voorbeeld hiervan vind je in het volgende filmpje
Bashar al-Assad is my God