Categorie: macht

Macht is wereldwijd misschien wel het grootste maatschappelijke probleem. Wat betekent ‘macht corrumpeert’? Lees eerst de columns macht, invloed, machtsstreven en betekenis corrumperen.

Zie ook de categorieën invloed, grip en controle, verlangen, begeerte en genot.

Waarom we in handen vallen van dictators.

Wanneer je een autocraat steunt die zichzelf boven de wet plaatst, immoreel gedrag vertoont, corrupt handelt, leugens verspreidt en angst en haat zaait, dan is de kans groot dat de autocraat een dictator wordt.

Wanneer je een autocraat steunt die zichzelf boven de wet plaatst, immoreel gedrag vertoont, corrupt handelt, leugens verspreidt en angst en haat zaait, dan is de kans groot dat de autocraat een dictator wordt.

Wat een kans was, wordt realiteit zodra we het gedrag van de autocraat beginnen te bagatelliseren. Bijvoorbeeld met dooddoeners als: ‘Alle politici zijn immoreel en corrupt. Waarom zou je er dan bij hem een punt van maken?’ of met ogenschijnlijk doorleefde slogans als: ‘No pain, no gain.’

Dergelijke vormen van rationele gemakzucht vinden hun wortels in een gebrek aan zelfreflectie. Het niet herkennen en erkennen van de motieven en behoeften achter je steun voor de autocraat, zoals: hebzucht, machtslust, angst, woede, haat, wraak, wrok en het gevoel miskend of superieur te zijn.

Zie ook:
goedgelovige democraten
van gemakzucht naar angst
kuddedieren
nood leert bidden
geboren volgers
mijn gevoel zegt me ..
verborgen achter ..
in de ogen en onder ogen zien
Glijden we af naar een autocratie?

de grens van het recht

Door de oorlogen in Oekraïne en Gaza ben ik me sterker bewust geworden van de grens van het recht. Waar in vredestijd zware straffen staan op doodslag en moord ontkomen in oorlogen duizenden aan de juridische consequenties. Misschien dat er, om aan het gevoel van gerechtigheid tegemoet te komen, juridische stappen zullen worden ondernomen tegen de aanstichters van het oorlogsgeweld en tegen de ergste geweldplegers.

Maar wat zal er gebeuren met de duizenden anonieme geweldplegers die, gedreven door machtswellust en wraak, misdaden pleegden? Bij wie, wat en waar ligt de grens? Klaag je in principe iedereen aan op grond van deelname aan een criminele organisatie of richt je jezelf op de enkele pechvogel die in je vizier komt?

Wanneer ik kijk naar de aanklachten en straffen na de tweede wereldoorlog dan weet ik één ding zeker. We zullen beide oorlogen en onze persoonlijke rol en positie daarin zo snel mogelijk willen vergeten. Die wens is de grens van het recht. Het keerpunt waarop je de last van het door schuld en boete beladen verleden loslaat om je over te kunnen geven aan een vrije onbelaste toekomst.

Zie ook de selectie columns over rechtvaardigheid en recht die begint met de column: eerlijk en rechtvaardig.

Zie ook:
collectief geweld
de macht van de kudde
genocide
gerechtvaardigd geweld
geen oorlog zonder geweld
in de ban van geweld
gewoon omdat het kan
begrip mededogen en vergeving
vergeven

trumpertjes

De geschiedenis herhaalt zich en wij zijn haar pakezels. We sjouwen de last van de geschiedenis met ons mee en geven hem door aan een volgende generatie stumpers. Het woord stumper is afgeleid van stomp. Een stumper was een zielig persoon omdat hij een arm of been miste.

Trump is een stumper. Hij mist geen arm of been maar empathie. Hij draagt als pakezel van de Amerikaanse geschiedenis de mentale erfenis van een grote groep kolonisten. Aangewezen op zichzelf, waren zij rücksichtsloos in hun streven naar vrijheid, rijkdom en macht. Bij Trump is dit streven er met de paplepel ingegoten.

Wanneer hij het vermogen van zelfreflectie had ontwikkeld dan zou hij niet zo door eigenwaan zijn verblind. Hij is niet de enige. Een leger trumpertjes volgt hem in de grand canyon van eigenwaan, hebzucht en macht. Zij zijn gevaarlijker dan Trump. Ze proberen namelijk bij hem in het gevlij te komen door ‘roomser te zijn dan de paus’.

Zie ook:
volgers
grootheidswaan
de geschiedenis herhaalt zich
rompertje stumpertje trumpertje
Hij is niet iemand die ..
visionairs

grootheidswaan

De inauguratie van Trump doet me denken aan de wereldwijde opkomst en expansiedrift van autocraten. Gedragen door hun vazallen bereiken ze de top van de politieke macht, de positie van alleenheerser. Hier genieten ze van de echo van hun grootheidswaan. Van het gejuich van dogmatische volgelingen en hebzuchtige opportunisten. Ver verheven boven het volk bouwen ze een kasteel voor zichzelf. Een burcht van zelfvertrouwen. Van hieruit bombarderen ze hun onderdanen met decreten en wetten. De zelfzuchtige en zelfgenoegzame massa zwijgt. Kijkt bewonderend naar haar leider op. Doet alsof de wetten alleen voor criminelen gelden. Later zullen ze zeggen: Ik wist het niet. En de alleenheersers? Als het waar is wat ze zeggen ‘dat de geschiedenis zich herhaalt’ dan zullen zij de keerzijde ervaren van hun grootheidswaan. Het graf van achterdocht onder de in graniet gebeitelde tekst: it’s lonely at the top. En hun volgelingen? Zij zullen met het verlies van hun geestelijke en soms ook fysieke vrijheid de prijs betalen voor het geloof in de dictator.

Zie ook:
megalomane beschaving
groot groter grootst
polarisatie
trumpertjes
Ik ben woest!
volgers
ich habe es nicht gewusst
duivels

ken uzelf

Toen ik me vorige week verdiepte in veldslagen en aanslagen gedurende de tweede wereldoorlog moest ik denken aan het Oudgriekse aforisme ‘ken uzelf’. Duizenden slachtoffers waren te wijten aan foute beslissingen van politici, generaals en verzetsstrijders. Personen die nu als helden te boek staan. Veel van hun fouten waren te voorkomen geweest wanneer ze hun motieven, zoals machtshonger en grootheidswaan, hadden herkend en erkend.

Mijn persoonlijkheid is de optelsom van genen, omgeving en vrije wil. Als kettingdraden bepalen zij het weefsel van mijn persoon. Hoe zou mijn leven eruit hebben gezien wanneer ik eerder de impact van mijn opvoeding en Nederlandse cultuur had gekend? Hoe zullen de kinderen in Oekraïne en Gaza zich ontwikkelen wanneer ze nu al de impact van de oorlog op hun toekomstige persoonlijkheid zouden kennen? Hoeveel anders zal de wereld er uitzien wanneer we wereldwijd de opvoeding van onze kinderen zouden baseren op het aforisme ‘ken uzelf’?

Enkele voorbeelden van columns waarin ik reflecteer op mijn jeugd:

Dit was de tweede van een selectie van vijftien columns over zelfreflectie en zelfkritiek

  1. als ik god was
  2. ken uzelf
  3. zelfreflectie
  4. zelfkritiek
  5. Socrates
  6. culturele erfenis
  7. zij gaan de confrontatie met zichzelf uit de weg
  8. Mein Kampf
  9. lone wolves
  10. scientology
  11. opgeslokt door een sekte
  12. emotioneel zelfonderzoek
  13. een goed gevoel
  14. de kunst van het denken
  15. vrije meningsuiting

machtsstrijd

Soms mondt een relatie uit in een machtsstrijd. Veel audioverhalen op YouTube gaan hierover. De vanuit mannelijk perspectief geschreven verhalen gaan onder meer over mannen die zich vernederd en emotioneel gebroken voelen wanneer hun vrouw hen vertelt dat ze een open relatie wil en als blijkt dat ze al iets met een ander heeft. Ze nemen wraak door haar en haar sekspartner publiekelijk te vernederen, zichzelf financieel in te dekken en de scheiding in gang te zetten. Soms verdwijnt de man spoorloos nadat hij in het geheim zijn wraak heeft voorbereid. De vrouwen in de verhalen strijden op een andere manier. Zij gedragen zich superieur, stellen hun man voor een voldongen feit en nemen geen verantwoordelijkheid voor het verdriet dat ze hem aandoen. In plaats daarvan wijzen ze met een beschuldigende vinger naar hem: ‘Je overreageert. Ik heb je niet bedrogen want ik heb je verteld wat ik ging doen. Je bezit mij niet. Als je van me houdt dan gun je mij deze ervaring. Dit is tijdelijk, ik hou van je en ik wil oud worden met je.’

Audioverhalen:
Boomerang of Karma!
After 21 years of marriage
Unfaithful Revelation
My cheating wife
I love you and my AP

Zie ook:
vrij
eergevoel
de ego competitie
wraakgevoel
eerwraak
grensoverschrijdend gedrag
de alpha en de omega mens

Dit was de tiende in een selectie van twaalf columns over overspel en liefde.

  1. liefdesperikelen
  2. vrije liefde
  3. polyamorie
  4. autonomie
  5. vervelen
  6. verstikkende relaties
  7. foute mannen en vrouwen
  8. vreemdgangers
  9. dubbelleven
  10. machtsstrijd
  11. woede na overspel
  12. afscheid van een geliefde

rechts-extremisten

Een vraag die me al enkele dagen bezighoudt: Waarom wordt iemand in een democratisch land rechts-extremist? Ik denk bij rechts-extremisten niet alleen aan agressievelingen in de kring van nationalisten en racisten maar ook aan de (semi)intellectuelen die hen politieke rugdekking geven. Waarom vallen ze vluchtelingen en de democratische rechtsstaat aan? Is het angst om door een groeiende groep vluchtelingen tot derderangs burgers te worden gedegradeerd? Wantrouwen ze de democratische overheid omdat ze geen grip hebben op het complexe proces van overleggen, compromissen sluiten en regelgeving? Kunnen ze niet of willen ze zich hier niet in verdiepen? Kiezen ze misschien uit gemakzucht voor de eenvoud van orde en gezag, verankerd in nationalistische gevoelens en (religieuze) tradities? Beseffen ze niet dat dit hen zal opzadelen met een alleenheerser die hen als een sekteleider zal manipuleren, isoleren, onderdrukken en hen van hun vrijheid zal beroven? Of denken ze dat dit hen niet zal overkomen omdat ze bij de winnaars van de door hen in gang gezette strijd zullen horen? Is dat hun drijfveer? Machtswellust?

Zie ook:
ongebonden
anarchist
politiek radicalisme
radicalisering
de kans dat je radicaliseert
de ondergang van onze democratie
democratische waarden en voorwaarden