Categoriearchief: maatschappij

Binnen het brede onderwerp maatschappij vind je hier columns over: cultuur, economie, geschiedenis, kuddegedrag, macht, politiek, recht en nog veel meer.

voor wat hoort wat

Een van de oorzaken van de politieke problemen in Amerika is het stelsel van individueel gekozen volksvertegenwoordigers. Kandidaten dienen zelf te zorgen voor fondsen om hun pr te betalen. Dit heeft een politiek doen ontstaan van ‘voor wat hoort wat’. Met deals worden functies en standpunten geruild voor financiële en politieke steun. Dit stelsel past bij een bedrijfscultuur waar het principe van ‘eigenbelang first’ geldt, het commerciële speelveld waar Trump zich heer en meester voelde. Hij verkeek zich echter op het feit dat in de politiek andere regels en wetten gelden. Meende dat hij Mike Pence, die zijn functie als vicepresident aan hem had te danken, onder druk kon zetten om in het Huis van Afgevaardigden de uitslag van de presidentsverkiezing te veranderen. Hij besefte niet dat, hoe graag Mike Pence het ook had willen doen, hij het niet kon doen omdat de wet het verbood.

euthanasie bij geestelijk lijden

Ik begrijp degenen wel die euthanasie willen om een einde te maken aan hun geestelijk lijden of gewoon omdat ze klaar zijn met leven. Net als dat er grenzen zijn aan lichamelijk lijden kent ook geestelijk lijden een grens annex verzadigingspunt. De vraag of euthanasie in dat geval is toegestaan wordt helaas door fundamentalisten bepaald. Volgens hen is euthanasie een misdaad, vergelijkbaar met moord. In hun visie mag alleen god bepalen of iemand de grens van zijn lijden heeft bereikt. Voor hen is de geest heilig. Deze is echter net als het lichaam slechts een instrument dat betekenis geeft aan het leven. Wanneer lichaam en geest betekenisloos zijn geworden heb je het recht om beide los te laten en je over te geven aan dat wat zich gedurende je leven betekenisvol aan je heeft geopenbaard.

Zie ook: voltooid leven

crisisgevoel

Hoe ga je om met een aanhoudend gevoel van crisis? Laat ik vertellen hoe ik met de coronacrisis omga. De belangrijkste stap heb ik eigenlijk al gezet voordat de crisis begon. Ik heb altijd alles wat mij emotioneel en verstandelijk in de weg stond proberen te begrijpen en los te laten. Dit helpt me nu bij de verwerking van de stortvloed van informatie over de crisis. Daarnaast richt ik me gevoelsmatig zo min mogelijk op het verleden of op de toekomst en zoveel mogelijk op het hier en nu, op het kleine dat me doet genieten van het moment. Dit lukt me niet altijd maar voor nu red ik me ermee.

ik en/of wij

Ik heb het niet zo op groepen. Waar ik vooral moeite mee heb zijn mensen die hun individualiteit opgeven en zich blind overgeven aan de normen en waarden van een groep zoals die van een sekte. Dit betekent niet dat ik het individu boven de groep plaats. De wereld is als een ouderwetse weegschaal. Ik en wij staan ieder aan één kant van de weegschaal. Slechts in het midden vind je hun echte waarde. Deze ontdek je door het gewicht los te laten dat je aan je persoonlijke identiteit en aan je groepsidentiteit hecht. Wanneer je dit doet besef je dat je in je leven niet dient te kiezen voor ik óf wij maar voor ik én wij, dat je twee verantwoordelijkheden hebt. In de wisselwerking tussen deze verantwoordelijkheden ervaar je de spirituele aard van ik en wij.

Zie ook:
antidogmatisch
medeverantwoordelijk

wie goed doet, goed ontmoet

Volgens de wet van de aantrekkingskracht creëer je je eigen succes door de manier waarop je denkt, voelt en doet. Denk positief en er vinden positieve gebeurtenissen plaats, denk negatief en er vinden negatieve gebeurtenissen plaats. Ik heb moeite met deze wet. Het is niet zo dat ik niet geloof in de relatie tussen een positieve inzet en succes. Waar ik moeite mee heb is de prijs die anderen hier soms voor moeten betalen. Laten we als voorbeeld de Amerikaanse evangelist Kenneth Copeland nemen. Een man die met zijn overtuiging en charisma 760 miljoen dollar heeft verdiend door mensen valse hoop te geven. Hij verkoopt de wet van de aantrekkingskracht via de drie g’s geloof, geld en genezing. De wet pakt positief uit voor hem maar negatief voor de mensen die hij geld uit de zak heeft geklopt en die niet fysiek zijn genezen. Ik geloof in een andere wet ‘Wie goed doet, goed ontmoet.’ Wanneer je jezelf oprecht en zonder begeerte inzet voor anderen heeft dat een positief effect voor jezelf en voor de ander.

ik moet mezelf kunnen zijn

Op zoek naar een partner stellen velen de eis ‘ik moet mezelf kunnen zijn’. Ik begrijp dat ze zichzelf willen zijn. Waarom zouden ze met minder genoegen nemen wanneer degene die verliefd op hen is hen in alles lijkt te accepteren? Waar de meesten echter niet bij stilstaan is dat ‘liefde blind maakt’. Na verloop van tijd komen de onderlinge verschillen aan het licht en blijken deze te botsen met de behoefte van beiden om ‘mezelf te kunnen zijn’. Dit kan je op dat moment doen besluiten om uit elkaar te gaan. Je kunt ook proberen voorbij de verschillen te kijken. In de nederigheid die daarvoor nodig is groeit de bereidheid om verschillen te accepteren en te respecteren en ontdek je dat je onder de verschillen allemaal hetzelfde en toch ook jezelf bent.

Zie ook:
jezelf zijn
helemaal jezelf zijn

democratisch misverstand

Het is een hardnekkig misverstand dat het in een democratie altijd de meerderheid is die beslist. Niets is minder waar. Het zijn vaak minderheden die, door de publieke opinie te manipuleren, de wetgevende, controlerende en uitvoerende macht naar hun hand zetten. Neem de reformatie in de zestiende eeuw. Het was een kleine minderheid van protestanten die in een brede volksbeweging de macht greep en via het recht de katholieke meerderheid haar wil oplegde. Katholieken werden maatschappelijk en politiek gemarginaliseerd door hen weg te zetten als landverraders die heulden met de vijand, met de paus en met de bezetter Philips de tweede. Getalsmatig was het in onze tijd een minderheid van kiezers die voor Trump koos. Door zijn tegenstanders, de media en overheidsinstellingen zwart te maken met leugens en verdachtmakingen wist hij de publieke opinie te manipuleren en de macht te grijpen waarna hij door de benoeming van een conservatieve rechter onevenredig grote invloed kreeg op het Supreme Court.