Categoriearchief: maatschappij

Binnen het brede onderwerp maatschappij vind je hier columns over: cultuur, economie, geschiedenis, kuddegedrag, macht, politiek, recht en nog veel meer.

parallel denken

Veel van onze problemen worden veroorzaakt doordat we lineair denken, in nullen en enen. Iets is goed of fout. Dit heeft grote gevolgen. Een misrekening in het begin leidt tot een foute conclusie aan het einde. In plaats van lineair te denken zouden we vaker parallel moeten denken. Hierbij overzie en volg je gelijktijdig meerdere gedachtelijnen naast elkaar. Kwantum computers kunnen dit. De vraag is of zij ons daardoor zullen overvleugelen. Dit hoeft niet te gebeuren. Grote denkers in het verleden hebben laten zien dat ook de menselijke geest in staat is om een breed aandachtsgebied te overzien. Om dit vermogen te versterken zullen we ons moeten richten op de kunst van het denken. De rust en tijd nemen om niet-reactief te reflecteren op gedachten en gevoelens.

Zie ook:
inclusief denken
minimalistisch denken
gerechtelijke dwaling
gyroscopie
visionairs
Wat drijft mij voort?
proza of poëzie

godverdomme

Hallo God, ik heb een vraag voor je. Waarom mag ik geen godverdomme zeggen? Willem, waarom zou je mij vervloeken? Ik hecht niet aan een naam of vloek. De vraag is of jij dat wel doet. Waarom noem je mij anders God? Waarom probeer je mij te vermenselijken? Mensen kun je vervloeken zoals jij doet met godverdomme. Mij kun je niet vervloeken omdat ik geen mens ben maar het goddelijke in de mens, dus ook in jou. Dus waarom vervloek je jezelf? Ben je kwaad op jezelf? Maar waarom zou je kwaad zijn op jezelf? Heb je iets fout gedaan? Waarom heb je in dat geval geen begrip en mededogen met jezelf?

Zie ook: godsbeeld

Titanic

Ik heb soms het gevoel dat ik op de Titanic zit, alsof de wereld een schip is dat in aanvaring is gekomen met een ijsberg. Staand in het gangboord kijk ik naar de schade. Is deze echt zo erg als ik denk of spelen de gevolgen van mijn ziekte mij parten? Meer dan 50% van de Parkinsonpatiënten heeft last van angst en somberheid. Maar als het mijn ziekte niet is en het is echt zo erg als ik denk, waarom gaat iedereen dan door met feesten? Willen ze niet weten wat er gebeurt of kiezen ze ervoor om feestend ten onder te gaan?

Zie ook:
geniet zolang het nog kan
genieten met een zwart randje
achtervoegsel -loos

schelden doet geen pijn

Een van de wijze lessen van mijn ouders was ‘Schelden doet geen pijn.’ Destijds begreep ik dit niet. Schelden deed immers wel pijn, niet fysiek maar emotioneel. Ik voelde me sociaal afgewezen door de scheldwoorden die werden gebruikt. Hoe groot de impact van sociale afwijzing is ben ik pas echt goed gaan begrijpen toen ik me verdiepte in de vraag waarom bepaalde woorden als kwetsend worden ervaren, zoals het woord neger. Het confronteert je met sociale afwijzing die je niet zelf hebt veroorzaakt. Persoonlijk heb ik met onterechte afwijzing leren omgaan door me minder afhankelijk te maken van de goed- en afkeuring van anderen. Hierdoor begrijp ik nu beter wat mijn ouders zeiden ‘Schelden doet geen pijn.’

Zie ook: discriminatie en racisme

segregatie

Tot mijn negentiende kende ik eigenlijk alleen Nederlanders die via een lange lijn van voorouders waren geworteld in de Nederlandse cultuur. De nationale kleur die ik daardoor heb gekregen vermengt zich steeds meer met die van Nederlanders met historisch minder diepe wortels. Deze integratie gaat niet vanzelf. Ik kies ervoor om de angst voor het onbekende en de eruit voortkomende weerzin onder ogen te zien. Anderen kiezen voor de gemakkelijke weg van humanistische eigenwaan en cultuurrelativisme of voor de conservatieve wereld van hun roots. Het gevolg is segregatie, naast elkaar levende bevolkingsgroepen die elkaar discrimineren en vervolgen.

Zie ook:
integratie
integratieproces
kosmopolitische idealisten

smeltkroes

Bang voor onzekerheid hechten we ons aan alles wat een gevoel van zekerheid geeft, zoals cultuur, godsdienst en tradities. Zekerheden die ons opsluiten in een bubbel van eigenwaan en die ertoe leiden dat we onszelf moreel superieur voelen. Het is dit superioriteitsgevoel waartegen ik me sinds mijn jeugd verzet. Niet door me tegen personen te keren maar door me te verdiepen in hun zekerheden. In de smeltroes van zekerheden ontdekte ik vervolgens de rijkdom van de onzekerheid, van mogelijkheden in plaats van feiten, van ideeën in plaats van standpunten, van vragen in plaats van antwoorden, van verbinding in plaats van tegenstelling.

Zie ook: mogelijkheden

oorlogsgeheim van mijn vader

Mijn vader was niet iemand die vanwege zijn afkomst naar een vernietigingskamp werd gestuurd. Hij was ook geen verzetsheld die omkwam in een concentratiekamp of die tewerk werd gesteld in Duitsland. Toch was ook hij slachtoffer van de oorlog. Hij heeft als lid van de verbindingstroepen de gevechten op de Grebbenberg meegemaakt, is daar gevangengenomen, heeft later samen met een van zijn broers als gijzelaar urenlang voor de muur van het ouderlijk huis gestaan met het geweer op zich gericht omdat de Duitsers wilden weten waar zijn vader was en moest naar Duitsland om tewerk te worden gesteld. Hij had het geluk dat hij een ontheffing kreeg op grond van een verklaring van de hoofdonderwijzer dat hij nodig was voor Duitse les. De ontheffing kreeg hij op het nippertje overhandigd door mijn moeder die hem per trein achterna was gereisd. Ook had hij het geluk dat zijn militaire verleden uit de archieven was verwijderd om te voorkomen dat hij opnieuw in beeld zou komen bij de Duitsers. Hij stierf in 1963 op vijfenveertigjarige leeftijd aan maagkanker. Op zijn sterfbed, waar hij hardop hallucineerde, werd pas duidelijk wat de impact van de oorlog op hem was geweest.