Categoriearchief: hier en nu

Hier en nu. Zelfs deze woorden zijn eigenlijk al te veel.

Lees eerst de column: hier en nu

crisisgevoel

Hoe ga je om met een aanhoudend gevoel van crisis? Laat ik vertellen hoe ik met de coronacrisis omga. De belangrijkste stap heb ik eigenlijk al gezet voordat de crisis begon. Ik heb altijd alles wat mij emotioneel en verstandelijk in de weg stond proberen te begrijpen en los te laten. Dit helpt me nu bij de verwerking van de stortvloed van informatie over de crisis. Daarnaast richt ik me gevoelsmatig zo min mogelijk op het verleden of op de toekomst en zoveel mogelijk op het hier en nu, op het kleine dat me doet genieten van het moment. Dit lukt me niet altijd maar voor nu red ik me ermee.

gewoon en toch bijzonder

Soms denk ik met heimwee terug aan de grote gebeurtenissen in mijn leven: mijn huwelijk, mijn eerste baan, de geboorte van mijn kinderen, mijn reis naar Canada en Egypte, mijn eerste auto, mijn eerste huis. Vandaag besefte ik dat ik vooral de grote gebeurtenissen herinner en minder goed de dagelijkse momenten waarop ik gelukkig was. De blijdschap wanneer iets was gelukt, een lekkere maaltijd, een mooie film, een grap, een liefdevolle blik. De ontelbare momenten waarop ik midden in het hier en nu stond. Het hier en nu dat niet hoeft te worden herinnerd en waar je geen heimwee naar hoeft te hebben omdat het steeds opnieuw kan worden beleefd.

gevoelens die blijven

Terwijl ik bezig ben in de tuin vraag ik me af of mijn spirituele beleving dezelfde is als die van de mensen die hier vroeger leefden. Voor een antwoord op deze vraag zou ik me kunnen verdiepen in oude verhalen. Helaas zijn de meeste verhalen ongeschikt. Te veel generaties hebben er veranderingen in aangebracht en te vaak is de betekenis van woorden en zinnen veranderd. Ik richt mijn aandacht daarom op wat ik zelf voel. Vermoeid van het bukken strek ik mijn rug, kijk naar de takken boven me en geniet van de zon die op de bladeren schijnt en van het ruisen van de wind. Het is dit tijdloos genieten dat me verbindt met de mensen die voor mij leefden.

Zie ook:
bodemloos
onveranderlijk

mindfulness

Mindfulness is het aandachtig en zonder te oordelen aanwezig zijn in het hier en nu. Veel beoefenaars van mindfulness denken dat het doel van mindfulness het leegmaken van de geest is door jezelf te ontspannen en de gedachten en gevoelens die in je opkomen te accepteren. Leegmaken van de geest is niet het doel van mindfulness. Door ontspannen en aandachtig je gedachten en gevoelens te laten komen en gaan effen je de weg voor het besef dat alles en iedereen met elkaar is verbonden in de ‘volheid van de geest’, zoals de letterlijke vertaling van mindfulness luidt.

Zie ook: real life meditation

geen optelsom

Ik schrik wanneer ik denk aan de mogelijke gevolgen van de coronacrisis, zoals: een muterend virus waar geen vaccin tegen opgewassen is, economische recessie, een groeiende kloof tussen arm en rijk, opkomst van autocratische leiders. Ik laat de schrik bezinken en denk aan de geschiedenis van de mensheid, oorlogen, natuurrampen en ziektes die hele volken naar de afgrond hebben gevoerd. Waarom zou ons lot anders zijn? Dan bedenk ik: Jij hebt makkelijk praten, je bent zeventig maar al die jonge mensen dan die de schoonheid van het leven nog willen ervaren? Onzin, zelfs een kind kan deze schoonheid ervaren. Zij is geen optelsom van kennis en ervaring, je ervaart haar ieder moment dat je je gedachten loslaat en je openstelt voor het hier en nu. Ik glimlach, stap uit de stroom van gedachten en geniet van de tuin.

Zie ook:
gewoon ’n verhaal
le moment suprême

Waarom al die moeite?

Er zullen beslist mensen zijn die mij de volgende vraag zouden willen stellen: Waarom doe je al die moeite om je binnenste te onderzoeken terwijl er in de buitenwereld zoveel te genieten valt? Het klopt dat het onderzoek van mijn binnenste veel van me vraagt. Toch heb ik het er voor over. Het is niet zo dat ik niet geniet van de buitenwereld. Maar om ten volle te kunnen genieten dient mijn geest opgeruimd te zijn, verstild. In de stilte wekt de buitenwereld de helderste inzichten en gevoelens in me op.

Zie ook:
niet zonder moeite
mijn doelgroep
diep van binnen
gebed zonder end

roots

Waarom willen we zo graag onze roots kennen? Donorkinderen die willen weten wie hun spermavader is, adoptiekinderen die op zoek gaan naar hun biologische ouders. Zelf ben ik op zoek naar de oorsprong van de naam Razenberg. Waarom laat ik het verleden niet los? Het belemmert mij om in het hier en nu te staan. Of moet ik juist mijn roots kennen om geworteld te kunnen zijn in het hier en nu? Is immers de drie-eenheid van verleden, heden en toekomst niet het echte hier en nu?

Zie ook:
drie-eenheid
zeker zijn