Categoriearchief: hier en nu

Hier en nu. Zelfs deze woorden zijn eigenlijk al te veel.

Lees eerst de column: hier en nu

puzzel leggen

Ik heb altijd veel geduld gehad. Technische problemen loste ik op alsof ik een puzzel aan het leggen was. Met eindeloos geduld zoek je het juiste stukje, probeert het aan te leggen, je legt het terug wanneer het niet blijkt te passen en gaat op zoek naar een nieuw stukje waarbij soms blijkt dat je hetzelfde stukje opnieuw probeert aan te leggen. Technische problemen zoals met de computer loste ik op deze manier op. Met kalme volharding en met vallen en opstaan zocht ik een oplossing totdat het probleem was opgelost. Ik heb hier steeds minder geduld voor. Het is alsof ik het zonde van mijn tijd vind. Maar waarom zou het zonde van mijn tijd zijn? Iedere activiteit die ik met overgave, geduld en discipline uitvoer zonder obsessief op het eindresultaat gericht te zijn brengt mij waar ik het liefst ben, in het hier en nu.

Zie ook:
geduld
wie gelooft, haast zich niet
concentratie en overgave
tot op het bot en ..
de drie d’s

bestemming

Onder ieders persoonlijkheid ligt een rode draad verborgen, een doel en een weg. Eigenlijk is doel niet het juiste woord. Bij een doel ga je uit van een beginpunt en een eindpunt. In mijn spirituele beleving liggen begin- en eindpunt in elkaar besloten. Het begin van de rode draad is tegelijkertijd het einde ervan. Ik spreek daarom liever over bestemming dan over doel. Letterlijk vertaald is een bestemming ‘dat waar je een stem aan geeft’. Je bent als mens al op de plaats van bestemming. Je hoeft er niet naar toe te gaan. Je hoeft er alleen nog maar je stem aan te geven, je ervan bewust te worden. Om je bewust te worden van je bestemming moet je wel een weg afleggen waarvan je achteraf pas beseft dat het einde in het begin besloten lag. De weg is als een cirkel, het getal nul. Nul krijgt pas waarde in de context van getallen. Je bestemming krijgt pas betekenis in de context van de weg die je aflegt.

Zie ook:
cirkel
afmaken
kip of ei (2)

crisisgevoel

Hoe ga je om met een aanhoudend gevoel van crisis? Laat ik vertellen hoe ik met de coronacrisis omga. De belangrijkste stap heb ik eigenlijk al gezet voordat de crisis begon. Ik heb altijd alles wat mij emotioneel en verstandelijk in de weg stond proberen te begrijpen en los te laten. Dit helpt me nu bij de verwerking van de stortvloed van informatie over de crisis. Daarnaast richt ik me gevoelsmatig zo min mogelijk op het verleden of op de toekomst en zoveel mogelijk op het hier en nu, op het kleine dat me doet genieten van het moment. Dit lukt me niet altijd maar voor nu red ik me ermee.

gewoon en toch bijzonder

Soms denk ik met heimwee terug aan de grote gebeurtenissen in mijn leven: mijn huwelijk, mijn eerste baan, de geboorte van mijn kinderen, mijn reis naar Canada en Egypte, mijn eerste auto, mijn eerste huis. Vandaag besefte ik dat ik vooral de grote gebeurtenissen herinner en minder goed de dagelijkse momenten waarop ik gelukkig was. De blijdschap wanneer iets was gelukt, een lekkere maaltijd, een mooie film, een grap, een liefdevolle blik. De ontelbare momenten waarop ik midden in het hier en nu stond. Het hier en nu dat niet hoeft te worden herinnerd en waar je geen heimwee naar hoeft te hebben omdat het steeds opnieuw kan worden beleefd.

gevoelens die blijven

Terwijl ik bezig ben in de tuin vraag ik me af of mijn spirituele beleving dezelfde is als die van de mensen die hier vroeger leefden. Voor een antwoord op deze vraag zou ik me kunnen verdiepen in oude verhalen. Helaas zijn de meeste verhalen ongeschikt. Te veel generaties hebben er veranderingen in aangebracht en te vaak is de betekenis van woorden en zinnen veranderd. Ik richt mijn aandacht daarom op wat ik zelf voel. Vermoeid van het bukken strek ik mijn rug, kijk naar de takken boven me en geniet van de zon die op de bladeren schijnt en van het ruisen van de wind. Het is dit tijdloos genieten dat me verbindt met de mensen die voor mij leefden.

Zie ook:
bodemloos
onveranderlijk
verhalen

mindfulness

Mindfulness is het aandachtig en zonder te oordelen aanwezig zijn in het hier en nu. Veel beoefenaars van mindfulness denken dat het doel van mindfulness het leegmaken van de geest is door jezelf te ontspannen en de gedachten en gevoelens die in je opkomen te accepteren. Leegmaken van de geest is niet het doel van mindfulness. Door ontspannen en aandachtig je gedachten en gevoelens te laten komen en gaan effen je de weg voor het besef dat alles en iedereen met elkaar is verbonden in de ‘volheid van de geest’, zoals de letterlijke vertaling van mindfulness luidt.

Zie ook: real life meditation

geen optelsom

Ik schrik wanneer ik denk aan de mogelijke gevolgen van de coronacrisis, zoals: een muterend virus waar geen vaccin tegen opgewassen is, economische recessie, een groeiende kloof tussen arm en rijk, opkomst van autocratische leiders. Ik laat de schrik bezinken en denk aan de geschiedenis van de mensheid, oorlogen, natuurrampen en ziektes die hele volken naar de afgrond hebben gevoerd. Waarom zou ons lot anders zijn? Dan bedenk ik: Jij hebt makkelijk praten, je bent zeventig maar al die jonge mensen dan die de schoonheid van het leven nog willen ervaren? Onzin, zelfs een kind kan deze schoonheid ervaren. Zij is geen optelsom van kennis en ervaring, je ervaart haar ieder moment dat je je gedachten loslaat en je openstelt voor het hier en nu. Ik glimlach, stap uit de stroom van gedachten en geniet van de tuin.

Zie ook:
de hoop op meer
gewoon ’n verhaal
le moment suprême