Categoriearchief: hier en nu

Hier en nu. Zelfs deze woorden zijn eigenlijk al te veel.

mindfulness

Mindfulness is het aandachtig en zonder te oordelen aanwezig zijn in het hier en nu. Veel beoefenaars van mindfulness denken dat het doel van mindfulness het leegmaken van de geest is door jezelf te ontspannen en de gedachten en gevoelens die in je opkomen te accepteren. Leegmaken van de geest is niet het doel van mindfulness. Door ontspannen en aandachtig je gedachten en gevoelens te laten komen en gaan effen je de weg voor het besef dat alles en iedereen met elkaar is verbonden in de ‘volheid van de geest’, zoals de letterlijke vertaling van mindfulness luidt.

Zie ook: real life meditation

geen optelsom

Ik schrik wanneer ik denk aan de mogelijke gevolgen van de coronacrisis, zoals: een muterend virus waar geen vaccin tegen opgewassen is, economische recessie, een groeiende kloof tussen arm en rijk, opkomst van autocratische leiders. Ik laat de schrik bezinken en denk aan de geschiedenis van de mensheid, oorlogen, natuurrampen en ziektes die hele volken naar de afgrond hebben gevoerd. Waarom zou ons lot anders zijn? Dan bedenk ik: Jij hebt makkelijk praten, je bent zeventig maar al die jonge mensen dan die de schoonheid van het leven nog willen ervaren? Onzin, zelfs een kind kan deze schoonheid ervaren. Zij is geen optelsom van kennis en ervaring, je ervaart haar ieder moment dat je je gedachten loslaat en je openstelt voor het hier en nu. Ik glimlach, stap uit de stroom van gedachten en geniet van de tuin.

Zie ook: gewoon ‘n verhaal

Waarom al die moeite?

Er zullen beslist mensen zijn die mij de volgende vraag zouden willen stellen: Waarom doe je al die moeite om je binnenste te onderzoeken terwijl er in de buitenwereld zoveel te genieten valt? Het klopt dat het onderzoek van mijn binnenste veel van me vraagt. Toch heb ik het er voor over. Het is niet zo dat ik niet geniet van de buitenwereld. Maar om ten volle te kunnen genieten dient mijn geest opgeruimd te zijn, verstild. In de stilte wekt de buitenwereld de helderste inzichten en gevoelens in me op.

Zie ook:
niet zonder moeite
mijn doelgroep
diep van binnen
gebed zonder end

roots

Waarom willen we zo graag onze roots kennen? Donorkinderen die willen weten wie hun spermavader is, adoptiekinderen die op zoek gaan naar hun biologische ouders. Zelf ben ik op zoek naar de oorsprong van de naam Razenberg. Waarom laat ik het verleden niet los? Het belemmert mij om in het hier en nu te staan. Of moet ik juist mijn roots kennen om geworteld te kunnen zijn in het hier en nu? Is immers de drie-eenheid van verleden, heden en toekomst niet het echte hier en nu?

Zie ook:
drie-eenheid
zeker zijn

hopeloosheid

Waardoor wordt mijn gevoel van hopeloosheid veroorzaakt? Is het de coronacrisis? Is het mijn ziekte die de chemische balans in mijn hersenen verstoort? Of wordt het veroorzaakt doordat mijn toekomst krimpt en valt het mij zwaar om te accepteren dat er slechts een onbegrensd en tijdloos hier en nu is? Ik glimlach en geef me over aan de warmte van de zon die door de klimaatverandering eindeloos lijkt te blijven schijnen.

Zie ook:
hoop doet leven
negatieve spiraal

meer maakt niet beter

De kwaliteit van leven zit niet in de hoeveelheid dingen die je bezit, in het aantal opwindende gebeurtenissen of in het aantal dagen dat je hebt geleefd. Kwaliteit zit in het hier en nu, in het ene moment dat niet hoeft te worden herhaald omdat het alles al in zich draagt. Het feit dat dit moment zich lijkt te herhalen komt omdat je het niet herkent.

Zie ook:
gewoon ’n verhaal
een zinvol leven
een zwaar gesprek

nullijn

De nullijn is de horizontale lijn in een grafiek die het nulpunt aangeeft. Boven de lijn staan de positieve waarden en onder de lijn de negatieve. Het beeld van een nullijn komt in me op terwijl ik aan de mentale effecten van de coronacrisis denk. Boven de nullijn liggen herinneringen aan volle terrassen, theaters en festival terreinen, onder de lijn de beelden van lege terrassen en pleinen. Ik laat de herinneringen en beelden los en besef dat ik op de nullijn sta, daar waar heimwee en realiteit samenkomen in de perfectie van het nu. Er komt een nieuw beeld in me op, de nulmeridiaan. De denkbeeldige lijn op het aardoppervlak die noord en zuid met elkaar verbindt. Of je nu van oost naar west of van west naar oost reist, je komt altijd op de nulmeridiaan uit. Ik glimlach en besef dat alles met elkaar is verbonden in een zelf verklarend geheel.

Zie ook:
cirkel
de slang die in haar eigen staart bijt