Categoriearchief: dood

Spreek je over het leven dan spreek je over de dood. Het zijn twee kanten van één medaille. Lees ook de columns in de categorie ‘leven na de dood’.

tot de dood ons scheidt

De traditionele huwelijksbelofte ‘Ik beloof je lief te hebben in voor- en tegenspoed tot de dood ons scheidt.’ wordt al jaren niet meer gebruikt. Scheidingen en de behoefte aan een meer persoonlijke huwelijksbelofte hebben tot nieuwe creatieve vormen geleid. Toch heeft de traditionele belofte nog altijd een plaats in ons denken. We hebben nog altijd de neiging om liefde te koppelen aan voorwaarden en beloftes. Echte liefde laat zich niet vangen in beloftes. Het is geen in de tijd vastliggende gesteldheid. Liefde eindigt niet, zelfs niet bij de dood. Liefde is als een rivier, ze is niet statisch maar dynamisch. Een emmer water uit de rivier is niet de rivier. Kiezen voor liefde die eindigt bij de dood is kiezen voor een emmer water. Ze verdampt en verdwijnt. Echte liefde vind je door je onvoorwaardelijk over te geven aan de rivier.

Zie ook:
onvoorwaardelijk
zelfstandig
onvoorwaardelijke liefde
echte liefde
een deel van de waarheid
waarom ik van je hou

één met de schepping

Is er een god die het leven creëert? Of is het leven een gevolg van wetmatigheden die zich vanuit het niets tot leven wekken en ontvouwen? Ik ken het antwoord niet. Wat ik wel weet is dat het leven een bron is van scheppingskracht die ik omzet in woorden en daden. Dit proces is van zichzelf al zo boeiend dat ik niet de behoefte voel om na te gaan of wat ik creëer het product is van iets of iemand. Als de vraag al in me opkomt verdwijnt ze in het creatieve proces op de momenten dat ik me één voel met de schepping.

Zie ook:
scheppingskracht
de schepper van god
de kleine schepper
de bron van mijn kracht
bezield
jakobsladder

benieuwd

Ik ben benieuwd of er leven is na de dood. Ik gebruik bewust het woord benieuwd en niet het woord nieuwsgierig. Nieuwsgierig heeft voor mij te veel de betekenis van ‘begerig, gretig verlangend naar nieuwigheden, verandering’. Het woord benieuwd heeft meer de betekenis van ‘stil en aandachtig openstaan voor wat komt’. Ik verlang niet gretig naar een leven na de dood. Ik sta voor alles open inclusief de dood, het moment waarop nieuwe mogelijkheden zich aandienen. Ik verwelkom dit moment, zelfs als dat het einde van mijn persoon zou zijn.

euthanasie bij geestelijk lijden

Ik begrijp degenen wel die euthanasie willen om een einde te maken aan hun geestelijk lijden of gewoon omdat ze klaar zijn met leven. Net als dat er grenzen zijn aan lichamelijk lijden kent ook geestelijk lijden een grens annex verzadigingspunt. De vraag of euthanasie in dat geval is toegestaan wordt helaas door fundamentalisten bepaald. Volgens hen is euthanasie een misdaad, vergelijkbaar met moord. In hun visie mag alleen god bepalen of iemand de grens van zijn lijden heeft bereikt. Voor hen is de geest heilig. Deze is echter net als het lichaam slechts een instrument dat betekenis geeft aan het leven. Wanneer lichaam en geest betekenisloos zijn geworden heb je het recht om beide los te laten en je over te geven aan dat wat zich gedurende je leven betekenisvol aan je heeft geopenbaard.

Zie ook: voltooid leven

ik heb het gehad met al dat gedoe

Sommige zinnen zijn misschien taalkundig niet correct of onduidelijk maar zijn desondanks betekenisvol. Voor mij geldt dat voor de zin ‘Ik heb het gehad met al dat gedoe.’ Ik zeg dit liever niet hardop maar zeg het wel eens zacht in mezelf. Meer dan een betekenis bevat de zin vooral een gevoel. Een diepe zucht om aan te geven dat ik moe ben van de eindeloze herhaling van handelingen en gebeurtenissen in mijn leven. Dat ik er geen deelgenoot meer van wil zijn en er ook niet meer mee wil worden geconfronteerd.

Zie ook: zoek het allemaal zelf maar uit

het is zoals het is, het is goed zo

Door mijn ziekte verandert mijn leven. Ik was altijd de baas over mijn lichaam, nu is mijn lichaam steeds vaker de baas over mij. Ik raak de grip op mezelf kwijt. In tegenstelling tot wat je zou verwachten beangstigt me dit niet. Wat ik voel is een loslaten dat verder reikt dan mijn lichaam. Het doet me denken aan stervenden die je kunnen aankijken met een blik van ‘het is zoals het is, het is goed zo’.

Zie ook:
het is goed zo
een feit
stress

een vlakke lijn

Ik zak soms geestelijk diep weg, krimp tot dicht bij het absolute nulpunt waar ik blijf hangen in een doodse stilte. Na verloop van tijd kom ik dan weer tot leven en herpak mezelf. Nadat ik mezelf heb herpakt is het alsof er nooit een dieptepunt is geweest. Verstandelijk weet ik echter beter. Mijn leven is een golf van up’s en down’s waar ik doorheen moet. Uiteindelijk zal de golf uitdoven in een vlakke lijn. Wat er dan met mij gebeurt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik, hoe ik ook probeer te overleven in gedachten en gevoelens, ze zal moeten loslaten. Het leven begint en eindigt niet met zekerheden maar met mogelijkheden.

Zie ook:
mogelijkheden
verkennen
negatieve spiraal