Categoriearchief: dood

Spreek je over het leven dan spreek je over de dood. Het zijn twee kanten van één medaille. Lees ook de columns in de categorie ‘leven na de dood’.

uitvoerders

Stel dat wij de uitvoerders zijn van de scheppingskracht. Dat het belangrijkste doel in ons leven het verleggen van grenzen is door nieuwe gebieden te ontdekken en te ontginnen. Wat zijn dan de kwaliteitseisen waaraan we moeten voldoen? Of kent de scheppingskracht geen kwaliteitseisen en moet ik me er blind aan overgeven en met vallen en opstaan de grens van het mogelijke ervaren en verleggen? Als een kunstenaar mijn ego uitschakelen en me overgeven aan de scheppingskracht die mijn talenten gebruikt om zich te manifesteren en grenzen te verleggen.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god
architect
mogelijkheden

architect

Stel dat ik de niet-fysieke architect ben van mijn fysieke leven. Een tijdloos wezen dat de beperkingen van de tijd heeft opgezocht om ervarenderwijs grenzen te verleggen. In dat geval heb ik zelf gekozen voor mijn ziekte. Dit roept de volgende vragen bij me op: Is deze ervaring echt nodig voor een bestaan in de niet-fysieke wereld? Om welk aspect van de ziekte gaat het? Misschien het vermogen om rustig te blijven en mezelf niet gek te maken? Of is mijn ziekte slechts ‘collateral damage’ en gaat het om heel andere ervaringen?

Zie ook:
uitvoerders
de regisseur van zijn leven
registreren en regisseren
horror vacui
de schepper van god

als de dood een keuze is

We zijn gewend geraakt aan het idee dat de dood je overkomt wanneer het ‘je tijd is’. We gaan dood door een ongeluk, ziekte, ouderdom en in het uiterste geval door moord. Maar de dood kan ook een keuze zijn. Dit wisten we natuurlijk wel maar los van de enkeling die suïcide overwoog dachten we er eigenlijk niet over na. Dat doen we nu wel. Wanneer ons lijden ondraaglijk en uitzichtloos is geworden kiezen we voor euthanasie of palliatieve zorg. Een geheel andere keuze, die we al 75 jaar niet meer hebben hoeven maken, is: Ben ik bereid te sterven voor mijn idealen of voor anderen? Door de coronacrisis staan we nu voor een soortgelijke keuze: Waarom zou ik gebruikmaken van de medische zorg om mijn leven te verlengen wanneer ik een mooi en betekenisvol leven heb gehad en een ander dat nog niet heeft gehad?

Zie ook:
een zwaar gesprek
als je maar gezond bent
de ultieme test
zelfdoding

een zwaar gesprek

Artsen zullen steeds vaker een zwaar gesprek moeten voeren met corona patiënten over de vraag: Zal de extra zorg die we je nog kunnen geven kwantitatief en kwalitatief opleveren wat je ervan verwacht en hoopt? We zullen een soortgelijk gesprek ook maatschappelijk moeten voeren maar dan breder: Wegen de extra levensjaren die corona patiënten door de medische zorg krijgen op tegen het verlies aan levensjaren door de quarantaine en de economische recessie? Voldoet in deze crisis de wet- en regelgeving over euthanasie en palliatieve zorg?

Zie ook:
als je maar gezond bent
als de dood een keuze is
meer maakt niet beter

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

donorregistratie

De druk om te laten zien dat je een liefdevol mens bent die niet gehecht is aan stoffelijke zaken is zo groot dat tegenargumenten voor orgaandonatie naar de achtergrond verdwijnen. Daarom hier enkele tegenargumenten: Je wilt een halt toeroepen aan de overheid die al een grote claim legt op je persoonlijk leven en nu zelfs op je lichaam. Je wilt niet meewerken aan de illusie van een lang en gezond leven. Voor ieder mens komt er een moment dat hij moet accepteren dat zijn leven eindig en onvolmaakt is. Je wilt voorkomen dat familie en vrienden gehaast afscheid van je moeten nemen terwijl je lichaam nog warm is. Wetenschappers kunnen dan wel zeggen dat hersendood het einde van je lichaam is maar je bent er niet van overtuigd dat je bewustzijn op dat moment ook gelijk je lichaam verlaat. Niet voor niets wacht men in diverse culturen een tijd voordat definitief afscheid wordt genomen van het lichaam.