Categoriearchief: dood

Spreek je over het leven dan spreek je over de dood. Het zijn twee kanten van één medaille. Lees ook de columns in de categorie ‘leven na de dood’.

ga maar

Hoe vaak zullen aan een sterfbed de volgende woorden hebben geklonken? ‘Ga maar. Laat los. Je hebt een mooi leven gehad. Je hebt het goed gedaan.’ Een intiemer en liefdevoller moment lijkt er niet te zijn. Toch hebben veel mensen soortgelijke woorden al vaker gehoord, zoals: ‘Het is tijd om te stoppen, je hebt genoeg gedaan. Neem je rust.’ Soms afgesloten met ‘Het werk gaat zonder jou ook wel door.’ Werken en leven stoppen nooit. Na je dood gaan anderen ermee door. Ook zij zullen uiteindelijk hun werk en leven moeten loslaten.

Zie ook: verslaafd aan het leven

wie schrijft die blijft

Ik kan de oorsprong  van de uitdrukking ‘wie schrijft die blijft’ niet met zekerheid vaststellen. De betekenis die ik op internet vind van een boekhouder die zijn boekhouding bijhoudt lijkt me wat vergezocht. Ik richt me daarom op de context waarin ik denk dat de uitdrukking het meest is gebruikt. ‘Laat wat van je horen, schrijf een kaartje zodat we weten dat je nog leeft.’ Ik schrijf niet om te laten weten dat ik nog leef. Ik schrijf over wat het leven voor mij betekent. De betekenis van betekenen is ‘van een teken voorzien’. Ik stop waarschijnlijk pas met schrijven wanneer ik dood ben. Het moment waarop ik het leven niet meer van tekens hoef te voorzien omdat ik dan al voldoende tekens van leven heb gegeven.

Zie ook:
een zinvol leven
de ultieme test

bijzonder

Het leven bestaat uit mogelijkheden, niets ligt vast. Alles wat op dit moment zeker lijkt zal verdwijnen in de tijd. Ook een leven na de dood is niet meer dan een mogelijkheid die zal verdwijnen. De vraag die je jezelf zou moeten stellen is: Wanneer alles eindig is, wat maakt het leven dan bijzonder? De oorspronkelijke betekenis van ‘zonder’ in ‘bijzonder’ is ‘afgezonderd’. Het bijzondere van het leven is dat je jezelf fysiek en geestelijk kunt afzonderen om je eigen leven en het leven zelf in stilte te beschouwen. Wanneer je dit doet besef je dat het bijzondere schuilt in het tegenovergestelde van afzondering, in je verbondenheid met het leven.

Zie ook:
verbonden in liefde
altijd
stel dat ..
stel dat dit alles is
allemaal gewoon mensen

tot de dood ons scheidt

De traditionele huwelijksbelofte ‘Ik beloof je lief te hebben in voor- en tegenspoed tot de dood ons scheidt.’ wordt al jaren niet meer gebruikt. Scheidingen en de behoefte aan een meer persoonlijke huwelijksbelofte hebben tot nieuwe creatieve vormen geleid. Toch biedt de traditionele belofte nog altijd inzicht in de ware aard van de liefde. De beperking ‘tot de dood ons scheidt’ suggereert dat de liefde stopt met de dood. Dit is maar voor een deel waar. Liefde hecht zich aan de tijd maar staat er gelijktijdig ook los van. De liefde die verbonden was met de tijd stopt. De liefde zelf stopt niet. Liefde is als een rivier. Wanneer je naar het water van de rivier kijkt dan lijkt de rivier stil te staan totdat je jezelf eraan overgeeft dan blijkt dat je wordt meegevoerd door de stroming. Zo is het ook met de liefde. Nu eens lijkt ze stil te staan dan weer blijkt ze vol leven te zitten.

Zie ook:
Wat is liefde?
onvoorwaardelijk
onvoorwaardelijke liefde
zelfstandig
echte liefde
een deel van de waarheid
waarom ik van je hou
statisch en dynamisch
recycling

één met de schepping

Is er een god die het leven creëert? Of is het leven een gevolg van wetmatigheden die zich vanuit het niets tot leven wekken en ontvouwen? Ik ken het antwoord niet. Wat ik wel weet is dat het leven een bron is van scheppingskracht die ik omzet in woorden en daden. Dit proces is van zichzelf al zo boeiend dat ik niet de behoefte voel om na te gaan of wat ik creëer het product is van iets of iemand. Als de vraag al in me opkomt verdwijnt ze in het creatieve proces op de momenten dat ik me één voel met de schepping.

Zie ook:
scheppingskracht
de schepper van god
de kleine schepper
de bron van mijn kracht
bezield
jakobsladder

benieuwd

Ik ben benieuwd of er leven is na de dood. Ik gebruik bewust het woord benieuwd en niet het woord nieuwsgierig. Nieuwsgierig heeft voor mij te veel de betekenis van ‘begerig, gretig verlangend naar nieuwigheden, verandering’. Het woord benieuwd heeft meer de betekenis van ‘stil en aandachtig openstaan voor wat komt’. Ik verlang niet gretig naar een leven na de dood. Ik sta voor alles open inclusief de dood, het moment waarop nieuwe mogelijkheden zich aandienen. Ik verwelkom dit moment, zelfs als dat het einde van mijn persoon zou zijn.

euthanasie bij geestelijk lijden

Ik begrijp degenen wel die euthanasie willen om een einde te maken aan hun geestelijk lijden of gewoon omdat ze klaar zijn met leven. Net als dat er grenzen zijn aan lichamelijk lijden kent ook geestelijk lijden een grens annex verzadigingspunt. De vraag of euthanasie in dat geval is toegestaan wordt helaas door fundamentalisten bepaald. Volgens hen is euthanasie een misdaad, vergelijkbaar met moord. In hun visie mag alleen god bepalen of iemand de grens van zijn lijden heeft bereikt. Voor hen is de geest heilig. Deze is echter net als het lichaam slechts een instrument dat betekenis geeft aan het leven. Wanneer lichaam en geest betekenisloos zijn geworden heb je het recht om beide los te laten en je over te geven aan dat wat zich gedurende je leven betekenisvol aan je heeft geopenbaard.

Zie ook: voltooid leven